Ljósmæður í myrkrinu Bergsteinn Sigurðsson skrifar 5. september 2008 06:00 Þegar þetta er skrifað hefur enn ekki samist í deilu ljósmæðra og ríkisins, og fátt bendir til að það eigi eftir að breytast á næstu dögum. Ljósmæður byrja á tveimur tveggja daga verkfallslotum áður gripið verður til allsherjarverkfalls í lok mánaðarins. Árni Mathiesen fjármálaráðherra segir að vegna efnahagsþrenginga sé erfitt að hækka laun ríkisstarfsmanna. Hann sagði þó á Alþingi að hann vonaði að samningar tækjust „áður en til verkfalls eða raunverulegrar hörku kæmi". ÉG klóraði mér dálítið í hausnum þegar ég heyrði þetta síðasta. „RAUNVERULEGRAR hörku." Hverju á fjármálaráðherra eiginlega von á? Og hvaða ráðstafanir hefur ríkisstjórnin gert til að bregðast við því? Að vísu verður að hafa í huga að í ljósi mótmælaaðgerða vörubílstjóra fyrr í vor getur Árni ekki leyft sér að útiloka neitt; hver veit nema ljósmæður brúki sömu skæruliðataktík og Sturla Jónsson og félagar; stöðvi umferð, lemji löggur og kasti eggjum? ÞÓTT eggjakast væri reyndar pínulítið viðeigandi í þetta sinn eru reyndar litlar líkur á að það verði raunin eða að Árni og félagar haldi það; viðbrögð ríkisstjórnarinnar hafa hingað til verið frekar tómlætisleg, líkt og að á stjórnarheimilinu skynji menn ekki að margir upplifa verkfall ljósmæðra hreinlega sem áfellisdóm yfir þjóðfélagi sem vill kenna sig við velferð. ÓNEITANLEGA fær maður á tilfinninguna að ríkisstjórninni, að minnsta kosti körlunum í ríkisstjórninni, leiðist þetta mál dálítið, finnist það hálfgert húmbúkk. Við getum tekið sem dæmi að þrír ráðherrar, Össur Skarphéðinsson, Einar K. Guðfinnsson og Björn Bjarnason, halda úti bloggsíðum. Allir blogguðu í gær og fyrradag - Össur um eigin mælsku og olíuleit, Einar um efnahagsaðgerðir og Björn um dópfund og evru. Sem segir svo sem ekki neitt um afstöðu þeirra gagnvart kröfum ljósmæðra, en bendir ekki til að þetta mál brenni neitt sérstaklega á þeim. ÞAÐ er reyndar farið að vera eitt helsta kennimark á ríkisstjórninni sem nú situr við völd; henni virðist brenna sárafátt fyrir brjósti, heldur skákar í skjóli þess að við núverandi aðstæður virðast flestir telja að hún sé illskásti kosturinn. Af hverju tekur hún nú ekki af skarið og sýnir að eitthvað búi þar að baki? Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Bergsteinn Sigurðsson Mest lesið Forstjórahringekjan Áslaug Eir Hólmgeirsdóttir,Hildur Ösp Gylfadóttir Skoðun Tími byltingarinnar er runninn upp — Síðasta byltingin var 1994 Ásgeir Jónsson Skoðun Þetta er skrýtin latína Ingvar S. Birgisson Skoðun Af með hausana, burt með styttuna Sigurður Haraldsson Skoðun Ekki benda á mig Ebba Margrèt Magnúsdóttir Skoðun Sporin hræða Snorri Másson Skoðun Hagnýtar húðflúraforvarnir Gísli Garðarsson Skoðun Reykjavík er hvorki gjaldþrota né ofurþétt Guðni Freyr Öfjörð Skoðun Hvað ef við erum hrædd við ranga framtíð? Rakel Hinriksdóttir Skoðun Varnarbarátta Úkraínu og Rússlandsskatturinn Pawel Bartoszek Skoðun
Þegar þetta er skrifað hefur enn ekki samist í deilu ljósmæðra og ríkisins, og fátt bendir til að það eigi eftir að breytast á næstu dögum. Ljósmæður byrja á tveimur tveggja daga verkfallslotum áður gripið verður til allsherjarverkfalls í lok mánaðarins. Árni Mathiesen fjármálaráðherra segir að vegna efnahagsþrenginga sé erfitt að hækka laun ríkisstarfsmanna. Hann sagði þó á Alþingi að hann vonaði að samningar tækjust „áður en til verkfalls eða raunverulegrar hörku kæmi". ÉG klóraði mér dálítið í hausnum þegar ég heyrði þetta síðasta. „RAUNVERULEGRAR hörku." Hverju á fjármálaráðherra eiginlega von á? Og hvaða ráðstafanir hefur ríkisstjórnin gert til að bregðast við því? Að vísu verður að hafa í huga að í ljósi mótmælaaðgerða vörubílstjóra fyrr í vor getur Árni ekki leyft sér að útiloka neitt; hver veit nema ljósmæður brúki sömu skæruliðataktík og Sturla Jónsson og félagar; stöðvi umferð, lemji löggur og kasti eggjum? ÞÓTT eggjakast væri reyndar pínulítið viðeigandi í þetta sinn eru reyndar litlar líkur á að það verði raunin eða að Árni og félagar haldi það; viðbrögð ríkisstjórnarinnar hafa hingað til verið frekar tómlætisleg, líkt og að á stjórnarheimilinu skynji menn ekki að margir upplifa verkfall ljósmæðra hreinlega sem áfellisdóm yfir þjóðfélagi sem vill kenna sig við velferð. ÓNEITANLEGA fær maður á tilfinninguna að ríkisstjórninni, að minnsta kosti körlunum í ríkisstjórninni, leiðist þetta mál dálítið, finnist það hálfgert húmbúkk. Við getum tekið sem dæmi að þrír ráðherrar, Össur Skarphéðinsson, Einar K. Guðfinnsson og Björn Bjarnason, halda úti bloggsíðum. Allir blogguðu í gær og fyrradag - Össur um eigin mælsku og olíuleit, Einar um efnahagsaðgerðir og Björn um dópfund og evru. Sem segir svo sem ekki neitt um afstöðu þeirra gagnvart kröfum ljósmæðra, en bendir ekki til að þetta mál brenni neitt sérstaklega á þeim. ÞAÐ er reyndar farið að vera eitt helsta kennimark á ríkisstjórninni sem nú situr við völd; henni virðist brenna sárafátt fyrir brjósti, heldur skákar í skjóli þess að við núverandi aðstæður virðast flestir telja að hún sé illskásti kosturinn. Af hverju tekur hún nú ekki af skarið og sýnir að eitthvað búi þar að baki?