Sama hvaðan gott kemur

Á þeim árum sem Samband íslenskra samvinnufélaga var öflugt bakland Framsóknarflokksins bar eitt sinn við að maður á landsbyggðinni, sem var virkur í þeim flokki, fór þess á leit við yfirlýstan sjálfstæðismann að hann tæki að sér tiltekið ábyrgðarstarf í byggðarlaginu. Þetta vakti ekki litla athygli og undrun, bæði hjá þeim sem í hlut átti og öðrum. Framsóknarmenn voru taldir passa öðrum fremur upp á sína menn í þessum efnum. Þegar maðurinn var spurður hvers vegna í ósköpunum hann sneri sér til sjálfstæðismanns með þetta erindi sagði hann brosandi og í léttum tón: Það er sama hvaðan gott kemur!“

Ef til vill hugsaði framsóknarmaðurinn í raun: Allt er hey í harðindum, þótt hann svaraði með þessum hætti. Og kannski var viðkomandi maður líklegur til að sinna þessu verkefni öðrum betur, og því sjálfsagt að nýta sér það, þótt hann væri í öðrum stjórnmálaflokki. En svo getur líka hugsast að hann hafi raunverulega meint það sem hann sagði: Það er sama hvaðan gott kemur!

Spilling hér og þarFylgismenn þeirra stjórnmálaflokka sem nú stjórna landinu hafa farið mikinn í spillingarstaðhæfingum og flokksgæðingatali á síðustu árum. Því er sérstaklega beint að öðrum stjórnmálaflokki þeirrar stjórnar sem áður var við völd. Hinn flokkurinn er enn í ríkisstjórn, og lætur eins og hann sé skírður til annarrar trúar. Endurborinn. Komi upp einhver efi eða gagnrýni á ríkisstjórnina eru helstu viðbrögðin þau að benda á vonda flokkinn. En það virkar ekki lengur.

Hafi forystumenn í Sjálfstæðisflokknum kosið að leiða til áhrifa eigin samflokksmenn á sínum tíma, þar sem þeir væru líklegri til að vinna í anda þeirrar stefnu sem sá flokkur fylgir, þá er dagljóst að flokkarnir sem standa að sitjandi ríkisstjórn gefa þeim ekkert eftir í því efni. Eru raunar komnir langt fram úr þeim.

UmbrotatímarÞað er mikið talað um fagmennsku í umræðu dagsins og fagleg vinnubrögð yfirleitt. Ekki síst faglegri nálgun að álitamálum. Þrátt fyrir fjármálavanda er verið að leita leiða til að nálgast mál á nýjan hátt. Rannsóknarskýrsla og drög að nýrri stjórnarskrá eru í skoðun.

Það breytir ekki ágreiningi um aðild að Evrópusambandinu, hvers kyns höftum og eftirliti, atgervisflótta, læknaskorti, atvinnuleysi og öðrum hremmingum, en ef til vill leynist þarna vísir að nýrri umræðuhefð. Hver veit? Er mögulegt að brjótast undan rifrildis-og ávirðingahneigðinni sem er í svo miklu uppáhaldi hér? Það kemur í ljós.

En er ekki líka kominn tími til að brjóta niður múra milli stjórnmálaflokka hér á landi? Hugsa þetta eins og fyrirtæki, þar sem allir hafa sömu hagsmuni.

Hugsa líka eins og framsóknarmaðurinn gerði um árið í samskiptum og samstarfi við fólk í öðrum stjórnmálaflokkum, utan og innan ríkisstjórnar: Það er sama hvaðan gott kemur!