Kynlíf foreldra og áhugaleysi Sigga Dögg. skrifar 8. september 2011 20:00 Maki minn hefur næstum því algerlega misst áhugann á kynlífi. Er svona áhugaleysi tímabundið eða varanlegt? Henni þykir líkamsvessi minn tengdur kynlífi ógeðslegur og það hefur aukist með árunum. Er eðlilegt að konum þyki slíkt ógeðslegt? Hvað veldur? SVAR: Það er ómögulegt að segja hvort áhugaleysi makans er varanlegt eða tímabundið þar sem margir þættir geta spilað inn í. Það væri ráðlagt að leita ráðgjafar hjá kynfræðingi sem gæti aðstoðað ykkur við vandann og hvernig mætti leysa úr honum. Sama á við um líkamsvessann, mig grunar að það gæti tengst áhugaleysi makans á kynlífinu. Vessarnir eru hluti af kynlífi og ef henni þykja þeir ógeðfelldir er sennilegt að áhugi hennar til kynlífs minnki. Þetta þarf að skoða nánar með aðstoð kynfræðings. Er foreldrum óhætt að stunda kynlíf í sama herbergi og ungbarn ef þau deila herberginu? Hvenær fara smábörn að taka eftir slíkri hegðun og muna eftir henni? SVAR: Minnið er flókið fyrirbæri og rannsóknir hafa sýnt að ungbörn muni og geti hermt eftir því sem þau læra nokkrum dögum seinna. Hvað varðar kynlíf, þá er skilningur þeirra á fyrirbærinu oftast ekki til staðar. Þrátt fyrir að barn um eins árs aldur sjái ykkur stunda kynlíf er ólíklegt að það hafi merkingu í huga þess. Hvað ungbarn varðar þá ættu þið ekki að hafa áhyggjur af því að stunda kynlíf með það inni í herberginu. Foreldrahandbækur mæla með að kynlíf sé stundað þegar barnið sefur, svo þið getið notið ykkar áhyggjulaust. Barnið ætti þá að gista í sínu eigin rúmi, bæði ykkar vegna og vegna öryggi barnsins. Hávaði er svo annað. Ef barnið vaknar auðveldlega við læti þarf að taka tillit til þess. Börn þroskast á mismunandi hraða og mörg eru farin að mynda þriggja orða setningar og spyrja spurninga um tveggja ára gömul, en eru farin að veita hlutum athygli mun fyrr. Þetta er því í raun spurning um hvernig þið ætlið að nálgast umræðu um kynferðisleg málefni við barnið ykkar. Ef barnið sér ykkur stunda kynlíf, ætlið þið að útskýra athöfnina sem eðlilega hegðun, eða nálgast þetta með skömm og neita að tala um það? Nú er ég ekki að leggja til að þið stundið kynlíf markvisst fyrir framan barnið, alls ekki, en kynlíf og samfarir eru eðlilegur hluti af lífi fullorðins fólks. Börn vilja fá kynfræðslu frá foreldrum sínum og hún þarf að byrja snemma. Opin umræða um kynferðisleg málefni leiðir af sér jákvæðari sýn á kynlíf og þau börn byrja seinna að stunda kynlíf og nota frekar getnaðarvarnir. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sigga Dögg Mest lesið Ekki allir menn. En hvar eru allir karlarnir? Diljá Ámundadóttir Zoëga Skoðun Guð eða gæðavísar? Hvað er að gerast innan SÁÁ? Kristín I. Pálsdóttir Skoðun Umhverfi byggt af umhyggju Helga Guðrún Vilmundardóttir,Sigríður Maack,Jóhanna Höeg Sigurðardóttir Skoðun Lengi býr að fyrstu gerð Sigurður Páll Jónsson Skoðun Er ekki rjóminn bestur? Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir Skoðun Þegar skuldir færa völdin til Brussel Erna Bjarnadóttir Skoðun Góð lífskjör og öflugt atvinnulíf í Fjarðabyggð Haraldur Líndal Haraldsson Skoðun Kæru borgarfulltrúar Haraldur Þorgeirsson,Ásta Kristrún Ólafsdóttir Skoðun Mælum fyrst – hækkum svo Guðmundur Björnsson Skoðun Hver kennir okkur að hugsa? Sigrún Ólafsdóttir,Rannveig Björk Þorkelsdóttir,Ingibjörg Ágústsdóttir Skoðun
Maki minn hefur næstum því algerlega misst áhugann á kynlífi. Er svona áhugaleysi tímabundið eða varanlegt? Henni þykir líkamsvessi minn tengdur kynlífi ógeðslegur og það hefur aukist með árunum. Er eðlilegt að konum þyki slíkt ógeðslegt? Hvað veldur? SVAR: Það er ómögulegt að segja hvort áhugaleysi makans er varanlegt eða tímabundið þar sem margir þættir geta spilað inn í. Það væri ráðlagt að leita ráðgjafar hjá kynfræðingi sem gæti aðstoðað ykkur við vandann og hvernig mætti leysa úr honum. Sama á við um líkamsvessann, mig grunar að það gæti tengst áhugaleysi makans á kynlífinu. Vessarnir eru hluti af kynlífi og ef henni þykja þeir ógeðfelldir er sennilegt að áhugi hennar til kynlífs minnki. Þetta þarf að skoða nánar með aðstoð kynfræðings. Er foreldrum óhætt að stunda kynlíf í sama herbergi og ungbarn ef þau deila herberginu? Hvenær fara smábörn að taka eftir slíkri hegðun og muna eftir henni? SVAR: Minnið er flókið fyrirbæri og rannsóknir hafa sýnt að ungbörn muni og geti hermt eftir því sem þau læra nokkrum dögum seinna. Hvað varðar kynlíf, þá er skilningur þeirra á fyrirbærinu oftast ekki til staðar. Þrátt fyrir að barn um eins árs aldur sjái ykkur stunda kynlíf er ólíklegt að það hafi merkingu í huga þess. Hvað ungbarn varðar þá ættu þið ekki að hafa áhyggjur af því að stunda kynlíf með það inni í herberginu. Foreldrahandbækur mæla með að kynlíf sé stundað þegar barnið sefur, svo þið getið notið ykkar áhyggjulaust. Barnið ætti þá að gista í sínu eigin rúmi, bæði ykkar vegna og vegna öryggi barnsins. Hávaði er svo annað. Ef barnið vaknar auðveldlega við læti þarf að taka tillit til þess. Börn þroskast á mismunandi hraða og mörg eru farin að mynda þriggja orða setningar og spyrja spurninga um tveggja ára gömul, en eru farin að veita hlutum athygli mun fyrr. Þetta er því í raun spurning um hvernig þið ætlið að nálgast umræðu um kynferðisleg málefni við barnið ykkar. Ef barnið sér ykkur stunda kynlíf, ætlið þið að útskýra athöfnina sem eðlilega hegðun, eða nálgast þetta með skömm og neita að tala um það? Nú er ég ekki að leggja til að þið stundið kynlíf markvisst fyrir framan barnið, alls ekki, en kynlíf og samfarir eru eðlilegur hluti af lífi fullorðins fólks. Börn vilja fá kynfræðslu frá foreldrum sínum og hún þarf að byrja snemma. Opin umræða um kynferðisleg málefni leiðir af sér jákvæðari sýn á kynlíf og þau börn byrja seinna að stunda kynlíf og nota frekar getnaðarvarnir.
Umhverfi byggt af umhyggju Helga Guðrún Vilmundardóttir,Sigríður Maack,Jóhanna Höeg Sigurðardóttir Skoðun
Hver kennir okkur að hugsa? Sigrún Ólafsdóttir,Rannveig Björk Þorkelsdóttir,Ingibjörg Ágústsdóttir Skoðun
Umhverfi byggt af umhyggju Helga Guðrún Vilmundardóttir,Sigríður Maack,Jóhanna Höeg Sigurðardóttir Skoðun
Hver kennir okkur að hugsa? Sigrún Ólafsdóttir,Rannveig Björk Þorkelsdóttir,Ingibjörg Ágústsdóttir Skoðun