Píkuprump og logandi sleipiefni Sigga Dögg skrifar 22. júní 2012 17:00 Kynlíf er ógeðslega fyndið. Pældu aðeins í því; píkuprump, rassaprump, sogblettur á hökunni, sleipiefni sem fær kynfærin til að loga, stuna sem vekur nágrannana, kjálki sem smellist í og úr lið, smokkur með væmnu gervibragði, skapahár á tungunni, týndur lykill að handjárnum, elskhugi sem vill láta öskra nafn sitt, blautur blettur í rúminu og svo typpi sem missir reisn. Þá eru sumar stellingar sérstaklega krefjandi og til þess fallnar að annar, eða báðir, fái krampa í einhvern líkamslim. Ég gæti haldið endalaust áfram (hefurðu fengið sæðisskot í hárið?). Það tala alltof fáir um hvað kynlíf er fyndið, vandræðalegt og skemmtilegt. Bestu partísögurnar eru oftar en ekki af sprenghlægilegum kynlífsatvikum. Kannski er þetta hluti af sjálfstrausti og því að hafa húmor fyrir sjálfum sér. Þú þarft að geta leyft þér að hlæja og hafa gaman. En ekki gleyma því að þetta er ekki spurning um að hlæja að einhverjum, heldur að hlæja saman, hvort að öðru. Það er ógeðslega fyndið að gleyma að lesa aftan á pakkann af fljótandi latexti og smyrja svo heilan líkama með efni sem harðnar við smurningu og gerir það að verkum að viðkomandi er fastur í þeirri stellingunni sem hann var í. Nema þá að hann njóti þess að láta toga í hvert einasta líkamshár. Svo er það bláa gúmmítyppið sem angar af bláberjum og líkamsvessum elskhuganna. Tíminn er knappur og eigandi þess fálmar eftir því í myrkri sængurinnar, til þess ná að binda hnút á sleipann endann áður en upp kemst um tapaða fullnægingu og limurinn hverfur aftur til síns upprunalega krumpaða ástands. Ég er sífellt að hamra á mikilvægi samskipta í samböndum og kynlífi. Kímnigáfa er eitt af lykilatriðum góðra samskipta og því ein af undirstöðum góðrar bólfimi. Það gerist ýmislegt í kynlífi og húmor léttir andrúmsloftið. Húmor auðveldar einnig alls kyns tilraunstarfsemi, en það er einmitt kryddið sem mörg langtímasambönd þurfa á að halda. Þannig getur kómísk kynlífsreynsla orðið að handriti fyrir pör sem vilja prufa að klæmast. Hlátur getur aukið nánd pars og styrkt tengslin á milli þeirra. Það er fátt jafn einlægt og að hlæja saman og búa til minningu sem þið getið vermt ykkur við á köldum vetrardegi. Bara eitt, það getur verið viðkvæmt að segja nýja elskhuganum frá fyrri afrekum í bólfimi og gildir sú regla einnig um kómískt kynlíf. Leyfðu þér að stunda kynlíf með bros á vör og hlátur í hjarta og heila. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sigga Dögg Mest lesið Mesti árangur í útlendingamálum í 9 ár Þorbjörg S Gunnlaugsdóttir Skoðun Vægi Íslendinga gæti jafnast á við 15 milljónir Þjóðverja Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Af hverju tala þau svona? Guðjón Heiðar Pálsson Skoðun Mörk réttarríkisins og friðhelgi einkasamskipta Erna Bjarnadóttir Skoðun Mætti sleppa því að blekkja heimilisfólkið Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Hver gætir barnanna þegar kerfið bregst? Inga Sæland Skoðun Af hverju fer sérsveitin í fleiri útköll? Davíð Bergmann Skoðun Ég kvíði eftirköstum ESB-kosninganna - Óháð niðurstöðu Þorsteinn Magnússon Skoðun Ef Ísland væri gosdrykkur Geir Gígja Skoðun Dregur Útlendingastofnun úr samkeppnishæfni Háskóla Íslands? Rob Chantrey Skoðun
Kynlíf er ógeðslega fyndið. Pældu aðeins í því; píkuprump, rassaprump, sogblettur á hökunni, sleipiefni sem fær kynfærin til að loga, stuna sem vekur nágrannana, kjálki sem smellist í og úr lið, smokkur með væmnu gervibragði, skapahár á tungunni, týndur lykill að handjárnum, elskhugi sem vill láta öskra nafn sitt, blautur blettur í rúminu og svo typpi sem missir reisn. Þá eru sumar stellingar sérstaklega krefjandi og til þess fallnar að annar, eða báðir, fái krampa í einhvern líkamslim. Ég gæti haldið endalaust áfram (hefurðu fengið sæðisskot í hárið?). Það tala alltof fáir um hvað kynlíf er fyndið, vandræðalegt og skemmtilegt. Bestu partísögurnar eru oftar en ekki af sprenghlægilegum kynlífsatvikum. Kannski er þetta hluti af sjálfstrausti og því að hafa húmor fyrir sjálfum sér. Þú þarft að geta leyft þér að hlæja og hafa gaman. En ekki gleyma því að þetta er ekki spurning um að hlæja að einhverjum, heldur að hlæja saman, hvort að öðru. Það er ógeðslega fyndið að gleyma að lesa aftan á pakkann af fljótandi latexti og smyrja svo heilan líkama með efni sem harðnar við smurningu og gerir það að verkum að viðkomandi er fastur í þeirri stellingunni sem hann var í. Nema þá að hann njóti þess að láta toga í hvert einasta líkamshár. Svo er það bláa gúmmítyppið sem angar af bláberjum og líkamsvessum elskhuganna. Tíminn er knappur og eigandi þess fálmar eftir því í myrkri sængurinnar, til þess ná að binda hnút á sleipann endann áður en upp kemst um tapaða fullnægingu og limurinn hverfur aftur til síns upprunalega krumpaða ástands. Ég er sífellt að hamra á mikilvægi samskipta í samböndum og kynlífi. Kímnigáfa er eitt af lykilatriðum góðra samskipta og því ein af undirstöðum góðrar bólfimi. Það gerist ýmislegt í kynlífi og húmor léttir andrúmsloftið. Húmor auðveldar einnig alls kyns tilraunstarfsemi, en það er einmitt kryddið sem mörg langtímasambönd þurfa á að halda. Þannig getur kómísk kynlífsreynsla orðið að handriti fyrir pör sem vilja prufa að klæmast. Hlátur getur aukið nánd pars og styrkt tengslin á milli þeirra. Það er fátt jafn einlægt og að hlæja saman og búa til minningu sem þið getið vermt ykkur við á köldum vetrardegi. Bara eitt, það getur verið viðkvæmt að segja nýja elskhuganum frá fyrri afrekum í bólfimi og gildir sú regla einnig um kómískt kynlíf. Leyfðu þér að stunda kynlíf með bros á vör og hlátur í hjarta og heila.