Út með ruslið

Ég fékk ökuréttindi þegar ég var óþroskaður unglingur. Ég þaut um bæinn á Huppu, eldgömlum og skærrauðum Ford Escort sem ég hafði afnot af, og naut þess að vera kominn í fullorðinna manna tölu. Bíllinn sá var ágætur en alltaf fullur af rusli. Sem er ótrúlegt vegna þess að ég vílaði það ekki fyrir mér að henda rusli út um gluggann á ferð. Drykkjarumbúðir, nammibréf og plastpokar, mér var alveg sama. Þvílík óvirðing og sóðaskapur, en sem betur fer eltist þetta fljótt af mér og í dag hugsa ég til þessarar hegðunar með hryllingi.

Það er merki um góða andlega líðan að vilja hafa hreint í kringum sig. Þegar mér líður vel er íbúðin mín ilmandi hrein og æðisleg. En þegar vanlíðan ber að garði safnast óhreint leirtau upp í eldhúsvaskinum og hreini þvotturinn liggur ósamanbrotinn á stól í marga daga. Ofan á ruslafötuna safnast haugur sem gerir það að verkum að erfitt er að binda fyrir pokann loksins þegar ég fer út með ruslið. En ég hendi því ekki á götuna þó mér líði illa. Fullorðnir einstaklingar vita betur en að dreifa rusli um allt, ekki satt?

Ekki allir. Þegar við fáum að byggja kirkjur í múslimalöndum skulum við leyfa múslimum að reisa Moskvur hér á landi. Og var trúðurinn Jón „Gnarr“ ekki skírður Jón Gunnar? Má sem sagt ekki kalla hann það? Annars styð ég Gylfa Ægisson hundrað prósent. Margir af mínum bestu vinum eru öfuguggar en svona klámsýningar með tilheyrandi typpasleikjóum eru ólíðandi. Er enginn að hugsa um blessuð börnin? Talandi um börn. Þeir sem vilja að flugvöllurinn fari hljóta að vilja að börn deyi. En það er svo sem í takt við innræti þessara lattelepjandi lopatrefla sem hafa aldrei farið út fyrir 101. Þeir hljóta að hata börn á landsbyggðinni meira en talibaninn Hildur Lilliendahl hatar karlmenn.