Kæfandi kærleikur Haukur Viðar Alfreðsson skrifar 1. desember 2014 00:00 Einn mjög virkur í athugasemdum vakti athygli mína í síðustu viku þegar hann lýsti vanþóknun sinni á öðrum með því að kalla hann „ógeðslegan negra“ í athugasemdakerfi eins vefmiðilsins. Þessi örlagafáviti tjáir sig um fréttir og greinar víðsvegar um netið og virðist ófær um að bjóða upp á nokkuð annað en mannhatur og viðbjóð hvert sem hann fer.Þegar ég sé svona rugguhesta á netrúntinum mínum get ég aldrei stillt mig um að smella á prófílinn þeirra og skoða myndirnar. Finn sæluhrollinn hríslast um mig þegar ég sé hvað þeir eiga ófríðar eiginkonur og ógeðsleg hús. En ef nákvæmlega sami maður hefði skrifað eitthvað nógu fallegt til þess að vekja athygli mína myndi ég eflaust skoða sömu myndir og dást að því hvað allt þetta fólk væri nú krúttlegt. Kannski eru börn þessa manns búin að reyna árangurslaust og ítrekað að fá hann til þess að hætta að láta eins og fífl. Fela power-snúruna að tölvunni hans og svona. En gamli deyr ekki ráðalaus og nú klórar konan hans sér í höfðinu yfir því hvað varð eiginlega um snúruna af hraðsuðukatlinum. Gamli skítadreifarinn búinn að hella aðeins í sig og kominn aftur á netið. Getum við mögulega hjálpað til? Má ekki gera ráð fyrir því að í flestum tilvikum sé um að ræða einmana menn sem líður illa? Kannski búnir að missa vini og vinnu vegna hegðunar sinnar, sem er ekki ólíklegt að svipi til þeirrar sem þeir sýna á internetinu. Hvað með að kæfa þá með kærleik? Senda þeim vinabeiðnir, sem ég er handviss um að þeir samþykkja, og verða bestu vinir þeirra í öllum heiminum – á Facebook? Við þurfum ekki einu sinni að heimsækja þá. Skrifa bara reglulega kveðjur á vegginn þeirra, tagga þá í skemmtilegum keðjustatusum og heyra í þeim af og til á spjallinu. „Sæll vinur, hvað er títt?“ Ég er handviss um að þeir myndu mýkjast á nóinu. Í kjölfarið yrði netið að betri stað. Ég þori að vísu ekki að gera þetta sjálfur en ég var að vona að þið hin væruð til. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Haukur Viðar Alfreðsson Mest lesið Þegar skuldir færa völdin til Brussel Erna Bjarnadóttir Skoðun Guð eða gæðavísar? Hvað er að gerast innan SÁÁ? Kristín I. Pálsdóttir Skoðun Ekki allir menn. En hvar eru allir karlarnir? Diljá Ámundadóttir Zoëga Skoðun Kæru borgarfulltrúar Haraldur Þorgeirsson,Ásta Kristrún Ólafsdóttir Skoðun Lengi býr að fyrstu gerð Sigurður Páll Jónsson Skoðun Er ekki rjóminn bestur? Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir Skoðun Ákall vegna athugasemdakerfis Guðrún Elísa Friðbjargardóttir Sævarsdóttir Skoðun Mælum fyrst – hækkum svo Guðmundur Björnsson Skoðun Hvað einkennir góðan vinnustað? Ingunn Eir Andrésdóttir Skoðun Góð lífskjör og öflugt atvinnulíf í Fjarðabyggð Haraldur Líndal Haraldsson Skoðun
Einn mjög virkur í athugasemdum vakti athygli mína í síðustu viku þegar hann lýsti vanþóknun sinni á öðrum með því að kalla hann „ógeðslegan negra“ í athugasemdakerfi eins vefmiðilsins. Þessi örlagafáviti tjáir sig um fréttir og greinar víðsvegar um netið og virðist ófær um að bjóða upp á nokkuð annað en mannhatur og viðbjóð hvert sem hann fer.Þegar ég sé svona rugguhesta á netrúntinum mínum get ég aldrei stillt mig um að smella á prófílinn þeirra og skoða myndirnar. Finn sæluhrollinn hríslast um mig þegar ég sé hvað þeir eiga ófríðar eiginkonur og ógeðsleg hús. En ef nákvæmlega sami maður hefði skrifað eitthvað nógu fallegt til þess að vekja athygli mína myndi ég eflaust skoða sömu myndir og dást að því hvað allt þetta fólk væri nú krúttlegt. Kannski eru börn þessa manns búin að reyna árangurslaust og ítrekað að fá hann til þess að hætta að láta eins og fífl. Fela power-snúruna að tölvunni hans og svona. En gamli deyr ekki ráðalaus og nú klórar konan hans sér í höfðinu yfir því hvað varð eiginlega um snúruna af hraðsuðukatlinum. Gamli skítadreifarinn búinn að hella aðeins í sig og kominn aftur á netið. Getum við mögulega hjálpað til? Má ekki gera ráð fyrir því að í flestum tilvikum sé um að ræða einmana menn sem líður illa? Kannski búnir að missa vini og vinnu vegna hegðunar sinnar, sem er ekki ólíklegt að svipi til þeirrar sem þeir sýna á internetinu. Hvað með að kæfa þá með kærleik? Senda þeim vinabeiðnir, sem ég er handviss um að þeir samþykkja, og verða bestu vinir þeirra í öllum heiminum – á Facebook? Við þurfum ekki einu sinni að heimsækja þá. Skrifa bara reglulega kveðjur á vegginn þeirra, tagga þá í skemmtilegum keðjustatusum og heyra í þeim af og til á spjallinu. „Sæll vinur, hvað er títt?“ Ég er handviss um að þeir myndu mýkjast á nóinu. Í kjölfarið yrði netið að betri stað. Ég þori að vísu ekki að gera þetta sjálfur en ég var að vona að þið hin væruð til.