Tegund í útrýmingarhættu

Ég er rosalega mikið að reyna að muna nafnið á þessum náunga sem gerði allt vitlaust í gær. Það er eins og mig minni að hann eigi bróður sem er alþingismaður. Eða bakari. Ég man það ekki. Þessi náungi hefur bullað um alls konar minnihlutahópa undanfarin ár og verandi hvítur karl sem er kominn af besta skeiði er enginn betur til þess fallinn en einmitt hann.

Ég man samt ekki hvað hann heitir. Grani? Guffi Nielsen? Þessu er algjörlega stolið úr mér. Ég man samt að hann er hræddasti maður landsins. Hann er svo hræddur við homma og múslima að hann byrjaði að blogga um það á Moggablogginu áður en Björn Bjarnason lærði að kveikja á tölvunni sinni. Hann er líka með eitthvert undarlegt steypublæti vegna þess að hann elskar Reykjavíkurflugvöll meira en fólk.

Ég get samt ekki komið fyrir mig nafninu á þessum manni. Ég sá mynd af honum og hann leit út fyrir að hafa troðið upp í sig saltkjöti þangað til hver einasti dropi af vökva í líkama hans var kyrfilega bundinn. Georg Njálsson? Nei, ég man þetta ekki. Einhverjar fréttir birtust af heilsuátaki hans um daginn. Hann hlýtur að hafa gefist upp á því þegar hann uppgötvaði að hommar og múslimar ganga óáreittir um líkamsræktarstöðvar landsins.

Hvað heitir þessi maður? Guðjón? Geir? Ég er ekki að fara að muna þetta. Ég man bara að hann virtist mjög hræddur. Og ég skil hann vel. Ég væri líka hræddur ef ég væri í útrýmingarhættu. Þessi náungi tilheyrir nefnilega stofni af útþöndum frethólkum sem er hægt og rólega að hverfa af yfirborði jarðar.

Honum var sparkað úr mannréttindaráði Reykjavíkurborgar nánast um leið og hann var skipaður. Það hefði samt verið þess virði að leyfa honum að taka einn fund til að sýna honum hversu lítið erindi hann á í ráð sem fer með málefni minnihlutahópa.