Hessel og Heimdallur Jón Sigurður Eyjólfsson skrifar 21. febrúar 2015 07:00 Ég veit ekki hvort þú hefur tekið eftir því en það er búið að snúa tilverunni á haus. Það sem sneri upp snýr nú niður. Útrásarvíkingarnir eru orðnir innipúkar, aldnir orðnir ungir og öfugt. Þetta síðastnefnda sést best á framferði Heimdallar, félags ungra sjálfstæðismanna í Reykjavík. Stundum þegar þjóðin stendur frammi fyrir siðfræðilegri klípu stíga þeir félagsmenn fram eins og íranskir klerkar og minna á grunnprinsippin. Þeir veifa reyndar engum trúarritum en Frelsið eftir John Stuart Mill blæs þeim anda í brjóst. Nú síðast mæltu þeir gegn því að ríkið keypti bankagögn til að komast á snoðir um stórtæk skattsvik, það væri slæmt fordæmi að kaupa illa fengin gögn segja þeir. Með því væru menn að brjóta prinsipp. Það væri synd að segja að þetta væri ungt og léki sér. Þessi prinsipppredikun er þunnur þrettándi á tímum þegar ríður á að hugsa út fyrir boxið miklu frekar en að tylla huganum á eldgamla brautarteina. Síðustu áratugi hef ég fylgst með ráðamönnum heimsins fara með himinskautum á sporbrautum prinsippanna. Oft virka þeir sannfærandi en árangurinn af framferði þeirra er eftirfarandi: 85 einstaklingar eiga jafn mikinn auð og fátæki helmingur jarðarbúa, mörg stórfyrirtæki hagnast á vinnuþrælkun, ríkisstjórnir margra af þróuðustu þjóðum heims hafa ljóst og leynt fært fjármagnið frá millistéttinni til hinna ofurríku, Bradley Manning er bak við lás og slá með 35 ára dóm á bakinu meðan kaldrifjaðir morðingjar sem hann ljóstraði upp um eru…ja, hvar eru þeir? Hver er ekki búinn að fá fjandans nóg af þessum prinsippum? Hver er ekki til í að fórna þeim öllum fyrir þann ungæðishátt að fylgja hjartanu frekar en forskrift sem hefur fært okkur svo óréttlátan heim? Árið 2010 var gefið út rit eftir 92 ára gamlan hugsuð, Stephane Hessel að nafni. Þar heyrum við rödd unga fólksins. Í ritinu segir að framferði ráðandi afla hafi verið slíkt að okkur ætti hreinlega að blöskra og kallaði Hessel á friðsamlega byltingu til að stýra heimsfleyinu úr þessum ólgusjó ójafnaðar og óréttlætis. Hessel er nú horfinn yfir móðuna miklu, búinn að yfirgefa þennan öfugsnúna heim. Annars væru Heimdellingar efalítið að veita honum föðurlegt tiltal. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Jón Sigurður Eyjólfsson Mest lesið Stjórnun gervigreindar og öryggi Marinó G. Njálsson Skoðun Hvað breyttist þegar þjóðin sagði nei? Hilmar Kristinsson Skoðun Hvað merkir íslenskt nei? Erna Bjarnadóttir Skoðun Fimm mínútur sem geta skipt sköpum í neyð Birna G. Magnadóttir Skoðun Umferð í Reykjavík og samgönguásar höfuðborgarsvæðisins Elías B Elíasson Skoðun Meðaltalið borgar ekki húsaleiguna Finnbjörn A. Hermannsson Skoðun Um helmingur lækna á Landspítala í fullu starfi Sigurður Helgi Pálmason Skoðun Geta stofnanir sparað og bætt þjónustuna? Karl Steinar Óskarsson Skoðun Ferðaþjónustan gerir Ísland skemmtilegra Ragnhildur Ágústsdóttir Skoðun Hvenær verður nóg nóg? Borgar Antonsson (Boggi Tona) Skoðun
Ég veit ekki hvort þú hefur tekið eftir því en það er búið að snúa tilverunni á haus. Það sem sneri upp snýr nú niður. Útrásarvíkingarnir eru orðnir innipúkar, aldnir orðnir ungir og öfugt. Þetta síðastnefnda sést best á framferði Heimdallar, félags ungra sjálfstæðismanna í Reykjavík. Stundum þegar þjóðin stendur frammi fyrir siðfræðilegri klípu stíga þeir félagsmenn fram eins og íranskir klerkar og minna á grunnprinsippin. Þeir veifa reyndar engum trúarritum en Frelsið eftir John Stuart Mill blæs þeim anda í brjóst. Nú síðast mæltu þeir gegn því að ríkið keypti bankagögn til að komast á snoðir um stórtæk skattsvik, það væri slæmt fordæmi að kaupa illa fengin gögn segja þeir. Með því væru menn að brjóta prinsipp. Það væri synd að segja að þetta væri ungt og léki sér. Þessi prinsipppredikun er þunnur þrettándi á tímum þegar ríður á að hugsa út fyrir boxið miklu frekar en að tylla huganum á eldgamla brautarteina. Síðustu áratugi hef ég fylgst með ráðamönnum heimsins fara með himinskautum á sporbrautum prinsippanna. Oft virka þeir sannfærandi en árangurinn af framferði þeirra er eftirfarandi: 85 einstaklingar eiga jafn mikinn auð og fátæki helmingur jarðarbúa, mörg stórfyrirtæki hagnast á vinnuþrælkun, ríkisstjórnir margra af þróuðustu þjóðum heims hafa ljóst og leynt fært fjármagnið frá millistéttinni til hinna ofurríku, Bradley Manning er bak við lás og slá með 35 ára dóm á bakinu meðan kaldrifjaðir morðingjar sem hann ljóstraði upp um eru…ja, hvar eru þeir? Hver er ekki búinn að fá fjandans nóg af þessum prinsippum? Hver er ekki til í að fórna þeim öllum fyrir þann ungæðishátt að fylgja hjartanu frekar en forskrift sem hefur fært okkur svo óréttlátan heim? Árið 2010 var gefið út rit eftir 92 ára gamlan hugsuð, Stephane Hessel að nafni. Þar heyrum við rödd unga fólksins. Í ritinu segir að framferði ráðandi afla hafi verið slíkt að okkur ætti hreinlega að blöskra og kallaði Hessel á friðsamlega byltingu til að stýra heimsfleyinu úr þessum ólgusjó ójafnaðar og óréttlætis. Hessel er nú horfinn yfir móðuna miklu, búinn að yfirgefa þennan öfugsnúna heim. Annars væru Heimdellingar efalítið að veita honum föðurlegt tiltal.