Myndskreyttir menn

„Eigum við ekki að fara í lagningu?" spurði hann því framundan var boð með skemmtilegum konum og við áttum bara að vera tveir þótt sá þriðji bættist reyndar í hópinn. Ég svaraði: „Jú, og kantskurð og vax." Svarið kom hratt: „Brasilískt?"

Það var reyndar tekið að bera á fullvaxta karlmönnum í sturtunum sem voru greinilega vanir vaxmeðferð og varla með stingandi strá á sér svo sjáanlegt væri. Eldri menn komu stundum gáttaðir inn í klefana þar sem þessi hönk voru að smyrja sig alla með einhverjum kremum, þeir eldri stóðu opinmynntir og störðu í forundran á þessa kynbræður sína sem voru hárlausir eins og kjúklingar eftir vatnsmeðferð. Margir þeirra voru líka myndskreyttir, lagðir borðum og blómum og í merkilegustu tilvikunum með kvenmannsnöfn á hupp eða brjósti: Ragnhildur stóð þar skýrum stöfum með rúnaletri.

Tískan var vaxandi og síðsumars meðan sólin skein eins og galin hópuðust stelpugimpin á bakkana í efnislitlum slíðrum sem sýndu sem mest af bæsuðu holdinu: GUMMI stóð með gotnesku letri á einni ljóskunni sem var greinilega ekki naturel þegar hún fór að teygja sig og reigja fyrir einhvern drenginn sem var í pottinum: eldri konur stóðu þá og fóru hljóðlega uppúr pottinum enda hafði hún greinilega látið bæta grömmum á rétta staði, væntanlega fyrir Gumma.

En holdið er mold. Framundan var viðburðarík ævi með ævintýrum og stórum örlögum og svo kæmi að því að lokum að allt tæki að slappast og lesmálið yrði óskýrt á miðbakinu neðarlega og þá stæði bara eftir læsilegt UMM. Boltarnir yrðu enn á sínum stað en allt annað látið undan lífinu þótt brúnkukremin væru enn í fullri notkun á hátíðisdögum og mín kona tryði enn á mátt sólarinnar á sínu dvalarheimili. Brún skyldi hún vera fram í dauðann: jafnvel þótt starfsstúlkan kallaði á eftir henni fram í búningsklefann: Íris Ösp mín, þú hefur gleymt tönnunum þínum í sturtunni!