Öll erum við ömurleg Hólmfríður Helga Sigurðardóttir skrifar 19. janúar 2010 06:00 Ísland ætti að verða fyrsta land í heimi til að hafa ríkisstjórn eingöngu skipaða konum. Þegar ég rakst á þessa hugmynd á vefsíðu einni, þar sem fólk leggur fram tillögur um hvernig megi bæta lífið í landinu, sá ég strax fyrir mér stórbætt samskipti við útlönd. Í almannatengslunum yrði lögð áhersla á að við íslenskar konur eigum allt aðrar formæður og -feður en þessir kolbrjáluðu víkingar í teinóttu jakkafötunum sínum. Við erum keltneskar að uppruna og þeir rændu okkur! Svo rústuðu þeir öllu og nú erum við mættar til að taka til eftir þá. Útlenskar samninganefndir myndu umsvifalaust leggjast kylliflatar fyrir snilli íslenskra kvenna. Þrátt fyrir hvað hugmyndin er snjöll mun sá sem tillöguna átti þó sennilega þurfa að bíða líf sitt á enda eftir því að sjá hana verða að veruleika. En nú nálgast sveitarstjórnarkosningar og um leið möguleikinn til að hafa áhrif. Fyrsta skrefið í átt að drauminum gæti verið að kjósa eingöngu konur í prófkjörum. Annars finnst mér prófkjaratíminn alltaf jafn spaugilegur. Fólk sem var einu sinni venjulegt, og ég rakst stundum á í Bónus, úrillt og vírað, nöldrandi í maka sínum eða við sjálft sig í hálfum hljóðum, er nú komið á auglýsingaspjöld með nýhvíttaðar tennur í frosnu brosi, augu í háglans og vatnsgreitt hár. Þetta fólk virðist vera komið til að redda málunum. Það ætlar að lappa upp á gömlu og góðu gildin, styðja við nýsköpun, standa vörð um fjölskyldur og reisa eldri borgurum þann stall sem þeir hafa unnið fyrir og eiga skilið. En eitt er það vandamál sem frambjóðendurnir standa sameiginlega frammi fyrir. Stór hópur fólks er orðinn ónæmur fyrir gylliboðum og yfirborðskenndum töfraboðskap. Þannig að ég er með hugmynd fyrir ykkur, kæru frambjóðendur. Hvernig væri að koma frekar til dyranna eins og þið eruð raunverulega klæddir? Í frotteslopp og naríunum frá því í fyrradag. Segiði okkur hvað þið eruð að meina í alvörunni. Hvað ætliði að gera og hvernig ætliði að fara að því? Ekki fela ykkur á bakvið þessar glansmyndir. Við vitum nefnilega alveg að þið eruð jafn breyskir og við hin. Öll erum við dálítið ömurleg og þið líka. Sýnið bara í ykkur tennurnar, látið finna fyrir því hvað þið eruð frek, þrjósk og hversu vel þið hafið lagt refskákir stjórnmálaleiksins á minnið. Innst inni dáumst við hin að ykkur fyrir að nenna að standa í þessu. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Hólmfríður Helga Sigurðardóttir Mest lesið Vindmyllufyrirtæki í áskrift hjá íslenskum almenningi Linda Jónsdóttir Skoðun Metnaðarfull markmið og stórir sigrar Halla Helgadóttir Skoðun Börn, foreldrar og skólar í vanda: Hvernig eigum við að nálgast verkefnið? Margrét Sigmarsdóttir,Bergljót Gyða Guðmundsdóttir,Arndís Þorsteinsdóttir,Edda Vikar Guðmundsdóttir Skoðun Hvers virði er vara ef hún er ekki seld? Jón Jósafat Björnsson Skoðun Er sjálfbærni bara fyrir raungreinafólk? Saga Helgason Skoðun Skipta ekki öll börn jafn miklu máli? Greiðslur Reykjavíkurborgar fyrir nám barna utan sveitarfélags Hrönn Stefánsdóttir Skoðun Icelandic Learning is a Gendered Health Issue Logan Lee Sigurðsson Skoðun Kynlíf veldur einhverfu: Opið bréf til Háskóla Íslands og fjölmiðla Guðlaug Svala Kristjánsdóttir,Margrét Oddný Leópoldsdóttir Skoðun Sjö mýtur um loftslagsbreytingar Kristinn Már Hilmarsson,Elva Rakel Jónsdóttir Skoðun Mannúð og hugrekki - gegn stríðsglæpum og þjóðarmorði Ólafur Ingólfsson Skoðun
Ísland ætti að verða fyrsta land í heimi til að hafa ríkisstjórn eingöngu skipaða konum. Þegar ég rakst á þessa hugmynd á vefsíðu einni, þar sem fólk leggur fram tillögur um hvernig megi bæta lífið í landinu, sá ég strax fyrir mér stórbætt samskipti við útlönd. Í almannatengslunum yrði lögð áhersla á að við íslenskar konur eigum allt aðrar formæður og -feður en þessir kolbrjáluðu víkingar í teinóttu jakkafötunum sínum. Við erum keltneskar að uppruna og þeir rændu okkur! Svo rústuðu þeir öllu og nú erum við mættar til að taka til eftir þá. Útlenskar samninganefndir myndu umsvifalaust leggjast kylliflatar fyrir snilli íslenskra kvenna. Þrátt fyrir hvað hugmyndin er snjöll mun sá sem tillöguna átti þó sennilega þurfa að bíða líf sitt á enda eftir því að sjá hana verða að veruleika. En nú nálgast sveitarstjórnarkosningar og um leið möguleikinn til að hafa áhrif. Fyrsta skrefið í átt að drauminum gæti verið að kjósa eingöngu konur í prófkjörum. Annars finnst mér prófkjaratíminn alltaf jafn spaugilegur. Fólk sem var einu sinni venjulegt, og ég rakst stundum á í Bónus, úrillt og vírað, nöldrandi í maka sínum eða við sjálft sig í hálfum hljóðum, er nú komið á auglýsingaspjöld með nýhvíttaðar tennur í frosnu brosi, augu í háglans og vatnsgreitt hár. Þetta fólk virðist vera komið til að redda málunum. Það ætlar að lappa upp á gömlu og góðu gildin, styðja við nýsköpun, standa vörð um fjölskyldur og reisa eldri borgurum þann stall sem þeir hafa unnið fyrir og eiga skilið. En eitt er það vandamál sem frambjóðendurnir standa sameiginlega frammi fyrir. Stór hópur fólks er orðinn ónæmur fyrir gylliboðum og yfirborðskenndum töfraboðskap. Þannig að ég er með hugmynd fyrir ykkur, kæru frambjóðendur. Hvernig væri að koma frekar til dyranna eins og þið eruð raunverulega klæddir? Í frotteslopp og naríunum frá því í fyrradag. Segiði okkur hvað þið eruð að meina í alvörunni. Hvað ætliði að gera og hvernig ætliði að fara að því? Ekki fela ykkur á bakvið þessar glansmyndir. Við vitum nefnilega alveg að þið eruð jafn breyskir og við hin. Öll erum við dálítið ömurleg og þið líka. Sýnið bara í ykkur tennurnar, látið finna fyrir því hvað þið eruð frek, þrjósk og hversu vel þið hafið lagt refskákir stjórnmálaleiksins á minnið. Innst inni dáumst við hin að ykkur fyrir að nenna að standa í þessu.
Börn, foreldrar og skólar í vanda: Hvernig eigum við að nálgast verkefnið? Margrét Sigmarsdóttir,Bergljót Gyða Guðmundsdóttir,Arndís Þorsteinsdóttir,Edda Vikar Guðmundsdóttir Skoðun
Skipta ekki öll börn jafn miklu máli? Greiðslur Reykjavíkurborgar fyrir nám barna utan sveitarfélags Hrönn Stefánsdóttir Skoðun
Kynlíf veldur einhverfu: Opið bréf til Háskóla Íslands og fjölmiðla Guðlaug Svala Kristjánsdóttir,Margrét Oddný Leópoldsdóttir Skoðun
Börn, foreldrar og skólar í vanda: Hvernig eigum við að nálgast verkefnið? Margrét Sigmarsdóttir,Bergljót Gyða Guðmundsdóttir,Arndís Þorsteinsdóttir,Edda Vikar Guðmundsdóttir Skoðun
Skipta ekki öll börn jafn miklu máli? Greiðslur Reykjavíkurborgar fyrir nám barna utan sveitarfélags Hrönn Stefánsdóttir Skoðun
Kynlíf veldur einhverfu: Opið bréf til Háskóla Íslands og fjölmiðla Guðlaug Svala Kristjánsdóttir,Margrét Oddný Leópoldsdóttir Skoðun