Skoðun: Þjóðar­at­kvæða­greiðsla um ESB-viðræður

Fréttamynd

Af hverju „Nei“ 29. ágúst?

Ég svo sem skil að sumir vilji alls ekki sjá hvernig samningur við Evrópusambandi myndi líta út. Þeir sem hafa það gott í efnahagslegri einangruninni á Íslandi, þar sem fákeppni, samþjöppun og samráð hafa fengið að grassera í áratugi.

Skoðun
Fréttamynd

Að hafa rétt eftir

Einhverra hluta vegna fór grein Hjartar J. Guðmundssonar frá 2. júlí fram hjá mér þar sem hann fjallaði um grein mína Fullveldi og almannaheill á þessum síðum.

Skoðun
Fréttamynd

Um líf og dauða, full­veldi og ESB II

Í grein sem birtist hér á Vísi í gær, eftir undirritaðan, var rakið hvernig þeir Bjarni Jónsson frá Vogi og Einar Arnórsson, tveir helstu arkitektar íslenska fullveldisins árið 1918, skildu fullveldishugtakið.

Skoðun
Fréttamynd

Brexit ekki or­sök efna­hags­áskorana Breta

Í aðdraganda þjóðaratkvæðagreiðslunnar um aðildarviðræður við ESB er mikilvægt að fjölmiðlar falli ekki í þá gryfju að reyna að hafa áhrif á almenningsálitið með misvísandi fréttaflutningi um mál sem auðvelt er að tengja við þessar mikilvægu kosningar.

Skoðun
Fréttamynd

Um líf og dauða, full­veldi og ESB

Í aðdraganda þjóðaratkvæðagreiðslunnar 29. ágúst um hvort endurvekja eigi aðildarviðræður Íslands við Evrópusambandið hefur umræða um fullveldi orðið áberandi á ný.

Skoðun
Fréttamynd

Hvað er í pakkanum?

Á heimasíðu Evrópusambandsins kemur skýrt fram hvaða skyldur falla á umsóknarríki um sambandsaðild. Það má líka benda á það að Ísland er ekki á lista sambandsins yfir lönd sem eru að sækja um aðild svo að þeirra mati erum við ekki að endurvekja umræður. En hvað mun gerast í kjölfarið ef niðurstaða þjóðaratkvæði greiðslunnar 29. ágúst yrði já?

Skoðun
Fréttamynd

Upp­lýsingar eru ekki ógn, þær eru for­senda

Þegar Winston Churchill stóð frammi fyrir erfiðustu ákvörðunum seinni heimsstyrjaldarinnar sagði hann: „Sönn snilli felst í hæfni til að meta óvissar, hættulegar og misvísandi upplýsingar." Hann bað ekki um minni upplýsingar. Hann bað um betri.

Skoðun
Fréttamynd

Ein­stak­lingurinn og full­veldið

Ég bý í samfélagi sem þótti ekki tiltökumál að keyra fram af brúninni í upphafi þessarar aldar. Samfélagi þar sem þjóðin öll fór á fyllirí í eltingaleik í kringum gullkálfinn og ekki var um annað talað í fermingarveislum en hvort þú hefðir keypt hlutabréf í þessu eða hinu fyrirtækinu. 

Skoðun
Fréttamynd

Skil­virk núna en ekki ef við göngum í ESB

Deginum ljósara er samkvæmt gögnum Evrópusambandsins að innganga Íslands í sambandið kallaði á það að auka þyrfti verulega umfang stjórnsýslunnar hér á landi. Ég ritaði grein á Vísi um síðustu helgi þar sem ég vitnaði í því sambandi í skjalið „Commission decision of 08.04.2011 on a Multi-annual Indicative Planning Document (MIPD) 2011-2013 for Iceland“ frá 2011 frá því umsóknarferlið var í gangi síðast þar sem fram kemur skýrt að sambandið teldi stjórnsýsluna of litla til þess að ráða við þær skuldbindingar sem fylgdu veru innan þess. Um var að ræða svar við grein Halldórs Jörgens Olesen á sama miðli þar sem hann vildi meina að innganga í Evrópusambandið hefði alls ekki slíkt í för með sér. Fyrr í vikunni kom svargrein frá honum þar sem hann vildi meina að skjalið samræmdist þvert á móti hans málflutningi. Fátt er þó fjær sanni.

Skoðun
Fréttamynd

„Áður en við segjum já eða nei“

Ég hef fylgst með umræðunni um Evrópusambandið undanfarna mánuði… lesið greinar frá fólki sem vill að Ísland gangi í sambandið og frá fólki sem vill standa utan þess. Ég hef verið sammála sumu og ósammála öðru.

Skoðun
Fréttamynd

Hernaðar­brölt

Það er einn þáttur í umræðunni um Evrópusambandið og hugsanlega aðild Íslands sem ég velti oft fyrir mér. Hann snýr að því sem gjarnan er kallað „hernaðarbrölt ESB“.

Skoðun
Fréttamynd

Getum við gert enn betur? Já í ágúst

Ísland er meistaradeildarþjóð á lífskjaralista Sameinuðu þjóðanna og skipar fyrsta sætið af 193 ríkjum í nýjustu mannþróunarskýrslunni frá 2025. Hér eru langlífi, menntun og lífskjör í fremstu röð. Hvers vegna ættum við þá að sækjast eftir aðild að Evrópusambandinu?

Skoðun
Fréttamynd

Töpum við full­veldinu ef við göngum í ESB?

Þessari spurningu svarar Bjarni Már Magnússon lögmaður og doktor í hafrétti á Evrópuvefnum þann 29. júní sl. Efnislega heldur hann því fram að aðild Íslands að Evrópusambandinu feli ekki í sér að Ísland tapi fullveldi sínu.

Skoðun
Fréttamynd

Maðurinn sem treysti þjóðinni, en ekki lengur

Það er athyglisvert sem stendur efst á ræðumannalista Áfram Ísland, nýrra samtaka sem berjast gegn þjóðaratkvæðagreiðslunni 29. ágúst. Þar trónir Ólafur Ragnar Grímsson, fyrrverandi forseti. Sami maður og tvisvar synjaði lögum með þeim rökum einum að þjóðin sjálf ætti að fá að ráða.

Skoðun
Fréttamynd

Hræðslu­banda­lag elítunnar í fílabeinsturninum

Það er ákveðin listgrein fólgin í því að skrifa heila grein þar sem nánast hver einasta málsgrein byggir á annaðhvort útúrsnúningi, hálfsannleik eða beinum mýtum. En þegar rýnt er í málflutning sumra þeirra sem berjast sem heitast gegn því að íslenska þjóðin fái einfaldlega að sjá hvað er í boði í samningi við Evrópusambandið, kemur í ljós ákveðið mynstur. Það er gamalkunnugt mynstur hræðsluáróðurs sem á að koma í veg fyrir að almenningur fái upplýsingar.

Skoðun
Fréttamynd

Prófessorinn, hag­fræðingurinn og full­veldið

Undanfarnar vikur hafa farið fram áhugaverð skoðanaskipti um fullveldi, þjóðréttarskuldbindingar og Evrópusambandið. Annars vegar hefur Margrét Einarsdóttir prófessor við Háskólann í Reykjavík haldið því fram að Ísland hafi þegar framselt hluta ríkisvalds með þátttöku í alþjóðlegu samstarfi, svo sem innan NATO, með aðild að Mannréttindasáttmála Evrópu og í gegnum EES-samninginn og því væri ESB- aðild fyrst og fremst framhald þeirrar þróunar. Hins vegar hefur Erna Bjarnadóttir hagfræðingur bent á að mikilvægt sé að gera skýran greinarmun á þjóðréttarskuldbindingum annars vegar og formlegu framsali ríkisvalds hins vegar. Athyglisvert er að þrátt fyrir þennan ágreining tekur Margrét sjálf fram grein sinni að með aðild að Evrópusambandinu væri „gengið lengra, sérstaklega varðandi framsal löggjafarvalds, en almennt í hefðbundnu alþjóðasamstarfi. Um það er ekki deilt.“ Ágreiningurinn virðist því ekki fyrst og fremst snúast um hvort ESB-aðild feli í sér meira valdframsal en annað alþjóðlegt samstarf, heldur hvernig beri að skilja og skilgreina það valdframsal í stjórnskipunarlegum skilningi. Að mínu mati er sá greinarmunur lykillinn að upplýstri umræðu.

Skoðun
Fréttamynd

Já, á­fram Ís­land!

Íslensk saga er saga seiglu, baráttu við náttúruöflin og þolgæðis gagnvart harðindum. Í aldaraðir bjuggu forfeður okkar við skilyrði þar sem lífsafkoman var óviss, veðrið ófyrirsjáanlegt og áföll tíð. Við höfum verið alin upp við þá hugmynd að þetta herði okkur; að hæfileikinn til að standa af okkur storminn sé okkar helsti kostur. En hvað ef þessi sami eiginleiki – sem eitt sinn bjargaði okkur frá tortímingu – sé í dag, okkar Þrándur í Götu? Hvað ef viðbrögð okkar gagnvart erfiðleikum séu alltaf að sætta okkur við ástand eða ömurlega niðurstöðu, sem við raunverulega gætum breytt ef viðhorf okkar væri annað?

Skoðun
Fréttamynd

Takk, en NEI takk

…við verri lífskjörum. Erum efst á lífskjaralista Sameinuðu þjóðanna og myndum alltaf borga miklu meira inn í skuldum vafið Evrópusamband en skilaði sér til baka. Notum þá peninga hér heima.

Skoðun
Fréttamynd

Reyndi að hindra að Ís­land nyti rétt­lætis

Dæmin sem Ingólfur Sverrisson kaus að taka í grein á Vísi nýverið um meint erlent réttlæti og innlent ranglæti til þess að reyna að rökstyðja inngöngu Íslands í Evrópusambandið voru afar áhugaverð.

Skoðun

Mest lesið