Hirða rusl, moka og skafa Ólafur Þ. Stephensen skrifar 5. janúar 2012 06:00 Sjónin sem blasti við á forsíðumynd Fréttablaðsins í gær er því miður alltof algeng eftir áramótin. Fleiri kíló af kössum utan af flugeldatertum skilin eftir á fallegu útivistarsvæði í Fossvogsdalnum, þar sem fjöldi manns gengur, hleypur, skíðar og rennir sér á sleða þessa dagana. Nokkrir dagar eru liðnir frá gamlárskvöldi og sá sem hafði gaman af að skjóta upp flugeldunum telur það greinilega eiga að vera verk einhverra annarra að hirða upp eftir sig ruslið. Þó mætti ætla að sá sem hafði efni á jafnmörgum og stórum skottertum ætti líka einhverja aura fyrir eldsneyti til að keyra þær sjálfur í Sorpu. Örn Sigurðsson, skrifstofu- og sviðsstjóri á umhverfis- og samgöngusviði Reykjavíkurborgar, sagði í samtali við blaðið að starfsmenn borgarinnar væru uppteknir við snjómokstur og hefðu ekki við að tína upp rusl eftir gamlárskvöldið nema í kringum brennur og önnur vinsæl skotsvæði. Helzt ætti fólk að tína sjálft upp ruslið. „Það bara stendur upp frá þessu á götuhornum og gangstéttum og labbar í burtu," segir Örn. „Auðvitað á fólk ekki að skilja eftir sig sorp eða úrgang á víðavangi." Örn bendir á að starfsfólk borgarinnar hafi einnig beðið fólk um að moka frá sorptunnum í fannferginu að undanförnu til að auðvelda sorphirðufólki vinnu sína. Það hafi gengið „afskaplega illa". Auðvitað er það rétt hjá Erni að allir sem á annað borð eru fullhraustir eiga að tína upp eftir sig ruslið eftir gamlárskvöldið og moka frá sorptunnunum sínum. Letin og hirðuleysið kemur niður á náunganum; annars vegar þeim sem langar til að njóta fallegs og snyrtilegs umhverfis og hins vegar þeim sem vinna það erfiða starf að hirða frá okkur heimilissorpið. Þetta eru því miður ekki einu dæmin um slíkt á þessum árstíma. Fréttir hafa verið sagðar af því að bréf- og blaðberar hafi slasazt af því að fólk hefur ekki hreinsað snjó og hálku frá inngöngum og bréfalúgum. Og allur sá ótrúlegi fjöldi fólks við fulla heilsu sem nennir ekki að skafa almennilega af rúðum eða ljósum á bílunum sínum, þrátt fyrir afleitt skyggni og vetrarfærð, er eins og tifandi tímasprengjur í umferðinni og líklegri en aðrir til að valda slysum. Um helgina er hætta á að til verði nýr haugur af óhirtu rusli sem fýkur út um borg og bý í næsta roki þegar borgarbúar fleygja jólatrénu út í skafl og eru kannski búnir að gleyma að borgarstarfsmenn koma ekki lengur að sækja það vegna niðurskurðar. Við megum ekki gleyma að við berum öll ábyrgð á umhverfi okkar, að það sé snyrtilegt og öruggt. Árstíminn og veðráttan gera meiri kröfur til okkar en venjulega. Við getum hvorki treyst á starfsmenn sveitarfélaganna né hirðusama nágranna að vinna verkin fyrir okkur. Allir eiga að hirða eftir sig ruslið og koma því sjálfir í gám ef þarf, moka frá heimilinu og skafa af bílnum. Það er sjálfsögð tillitssemi við samborgarana. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Ólafur Stephensen Mest lesið Fokk, ég er með ristilkrabbamein! Matthías Freyr Matthíasson Skoðun Börn þurfa úrræði, ekki innantóm loforð Ása Berglind Hjálmarsdóttir Skoðun Breyttur einkunnakvarði gerir námsmatið ekki skýrara Hjálmar Bogi Hafliðason,Jón Páll Haraldsson,Kristín Jóhannesdóttir,Margrét Sverrisdóttir,Snædís Valsdóttir,Þóranna Rósa Ólafsdóttir Skoðun Var Stonehenge sláturhús? Ása Hlín Benediktsdóttir Skoðun Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun Súri sannleikurinn um rakastjórnun - Þekkingin er til, en húsin leka samt enn Sigurður Sigurðsson Skoðun Landsréttur gefur út óútfylltan tékka fyrir hvers kyns ofbeldi Sigrún Sif Eyfeld Jóelsdóttir Skoðun Hvers vegna skiptir bókun 35 máli? Eiríkur S. Svavarsson Skoðun Lofthjúpurinn er ekki verðbólguspá – þegar prófessorinn villist út fyrir sitt sérfræðisvið Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Það er alltaf til fé fyrir næstu framkvæmd—Hvenær ætlum við að læra? Vilhelm Jónsson Skoðun
Sjónin sem blasti við á forsíðumynd Fréttablaðsins í gær er því miður alltof algeng eftir áramótin. Fleiri kíló af kössum utan af flugeldatertum skilin eftir á fallegu útivistarsvæði í Fossvogsdalnum, þar sem fjöldi manns gengur, hleypur, skíðar og rennir sér á sleða þessa dagana. Nokkrir dagar eru liðnir frá gamlárskvöldi og sá sem hafði gaman af að skjóta upp flugeldunum telur það greinilega eiga að vera verk einhverra annarra að hirða upp eftir sig ruslið. Þó mætti ætla að sá sem hafði efni á jafnmörgum og stórum skottertum ætti líka einhverja aura fyrir eldsneyti til að keyra þær sjálfur í Sorpu. Örn Sigurðsson, skrifstofu- og sviðsstjóri á umhverfis- og samgöngusviði Reykjavíkurborgar, sagði í samtali við blaðið að starfsmenn borgarinnar væru uppteknir við snjómokstur og hefðu ekki við að tína upp rusl eftir gamlárskvöldið nema í kringum brennur og önnur vinsæl skotsvæði. Helzt ætti fólk að tína sjálft upp ruslið. „Það bara stendur upp frá þessu á götuhornum og gangstéttum og labbar í burtu," segir Örn. „Auðvitað á fólk ekki að skilja eftir sig sorp eða úrgang á víðavangi." Örn bendir á að starfsfólk borgarinnar hafi einnig beðið fólk um að moka frá sorptunnum í fannferginu að undanförnu til að auðvelda sorphirðufólki vinnu sína. Það hafi gengið „afskaplega illa". Auðvitað er það rétt hjá Erni að allir sem á annað borð eru fullhraustir eiga að tína upp eftir sig ruslið eftir gamlárskvöldið og moka frá sorptunnunum sínum. Letin og hirðuleysið kemur niður á náunganum; annars vegar þeim sem langar til að njóta fallegs og snyrtilegs umhverfis og hins vegar þeim sem vinna það erfiða starf að hirða frá okkur heimilissorpið. Þetta eru því miður ekki einu dæmin um slíkt á þessum árstíma. Fréttir hafa verið sagðar af því að bréf- og blaðberar hafi slasazt af því að fólk hefur ekki hreinsað snjó og hálku frá inngöngum og bréfalúgum. Og allur sá ótrúlegi fjöldi fólks við fulla heilsu sem nennir ekki að skafa almennilega af rúðum eða ljósum á bílunum sínum, þrátt fyrir afleitt skyggni og vetrarfærð, er eins og tifandi tímasprengjur í umferðinni og líklegri en aðrir til að valda slysum. Um helgina er hætta á að til verði nýr haugur af óhirtu rusli sem fýkur út um borg og bý í næsta roki þegar borgarbúar fleygja jólatrénu út í skafl og eru kannski búnir að gleyma að borgarstarfsmenn koma ekki lengur að sækja það vegna niðurskurðar. Við megum ekki gleyma að við berum öll ábyrgð á umhverfi okkar, að það sé snyrtilegt og öruggt. Árstíminn og veðráttan gera meiri kröfur til okkar en venjulega. Við getum hvorki treyst á starfsmenn sveitarfélaganna né hirðusama nágranna að vinna verkin fyrir okkur. Allir eiga að hirða eftir sig ruslið og koma því sjálfir í gám ef þarf, moka frá heimilinu og skafa af bílnum. Það er sjálfsögð tillitssemi við samborgarana.
Breyttur einkunnakvarði gerir námsmatið ekki skýrara Hjálmar Bogi Hafliðason,Jón Páll Haraldsson,Kristín Jóhannesdóttir,Margrét Sverrisdóttir,Snædís Valsdóttir,Þóranna Rósa Ólafsdóttir Skoðun
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun
Súri sannleikurinn um rakastjórnun - Þekkingin er til, en húsin leka samt enn Sigurður Sigurðsson Skoðun
Landsréttur gefur út óútfylltan tékka fyrir hvers kyns ofbeldi Sigrún Sif Eyfeld Jóelsdóttir Skoðun
Lofthjúpurinn er ekki verðbólguspá – þegar prófessorinn villist út fyrir sitt sérfræðisvið Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun
Breyttur einkunnakvarði gerir námsmatið ekki skýrara Hjálmar Bogi Hafliðason,Jón Páll Haraldsson,Kristín Jóhannesdóttir,Margrét Sverrisdóttir,Snædís Valsdóttir,Þóranna Rósa Ólafsdóttir Skoðun
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun
Súri sannleikurinn um rakastjórnun - Þekkingin er til, en húsin leka samt enn Sigurður Sigurðsson Skoðun
Landsréttur gefur út óútfylltan tékka fyrir hvers kyns ofbeldi Sigrún Sif Eyfeld Jóelsdóttir Skoðun
Lofthjúpurinn er ekki verðbólguspá – þegar prófessorinn villist út fyrir sitt sérfræðisvið Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun