Af afgirtum geitum og hrauni Halla Þórlaug Óskarsdóttir skrifar 23. október 2013 07:00 Sex metra hár sænskur geithafur er risinn í Garðabænum og horfir skelkaður yfir til Gálgahrauns. Hann dreymir eflaust um að taka þátt í mótmælunum, en kemst ekki langt því hann er nefnilega afgirtur með rafmagnsgirðingu. Ástæðan er ekki sú að hann sé ógn við nokkurn mann, heldur hafa óbrennd börn stundað það síðustu ár að glæða jólagleðina svoleiðis í geitinni að hún skíðlogar. Hvort það hafi verið gert í mótmælaskyni gegn kapítalískum jólum fylgir ekki sögunni. Jafneldfimt og geitin sjálf var ástandið í Gálgahrauni á dögunum. Fólk var með nesti og nýja skó. Sumir jafnvel sungu söngva. Ég skil vel að ástæða hafi þótt til að draga fram handjárnin. Að baki lögregluhers stóð gul grafa sem glottandi beið þess að kjamsa á hrauninu. Og svo óð hún af stað. Ég er bæði hlynnt því að fólk mótmæli friðsamlega þegar því þykir með lögum brotið á sér, eða lögin sneiða fram hjá sér, en þegar fólk neyðist til þess að mótmæla ólöglegum aðgerðum á friðlandi, þá verð ég bara alveg bit. Að því sögðu langar mig að þakka þeim lögreglumönnum sem tekið hafa þátt í mótmælunum við Gálgahraun. Án ykkar aðstoðar hefði málið aldrei fengið það umtal sem skyldi. Í kjölfar fréttamynda sem sýna lögreglumenn bera Ómar Ragnarson í kóngastól af hrauninu hafa hundruð manna sýnt mótmælunum áhuga. Ómar Ragnarsson er orðinn þjóðarhetja og samstaðan eykst. Í hóp mótmælenda hafa bæst einstaklingar sem seint munu teljast í hópi eldheitra umhverfissinna. Fólk sem einfaldlega getur ekki á sér setið þegar friðsamir, lopahúfuklæddir samlandar þeirra með ástríðuna eina að vopni eru rifnir upp í fullum rétti. Ég legg að lokum til að rafmagnsgirðingin góða verði flutt frá IKEA-geitinni og að hrauninu, svona rétt á meðan skorið verður úr um málið. Mótmælendur haldi sig þeim megin sem þeir kjósa. Girðingin er hraunsins vörn. Því ólíkt brennuvörgunum sem stútuðu jólageitinni voru mótmælendurnir með lopahúfurnar talsvert rólegri. Þeir börðust hetjulegum bardaga með viðveru sinni einni, gegn risastórri jarðýtu, herskara lögreglumanna og einhverju ósýnilegu valdi sem sveif yfir ómálga Gálgahrauninu. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Halla Þórlaug Óskarsdóttir Mest lesið Þegar sorg verður valdatæki Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Þorgerður leitar ESB-stuðnings úr ótrúlegustu áttum Júlíus Valsson Skoðun Hvalir éta frá okkur fiskinn? Valgerður Árnadóttir Skoðun Skipti engu nema við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Getum við lært af Bjarti í Sumarhúsum? Berglind Guðmundsdóttir Skoðun Afskipti Rússlands og ESB: tvöfalt siðferði í nafni lýðræðis Júlíus Valsson Skoðun Hættu að skipta þér af! Sigurður Árni Reynisson Skoðun Svartkimi samfélagsins: Þegar tveir heimar mætast í yfirheyrsluherberginu Davíð Bergmann Skoðun Þegar líf er í húfi Jón Gunnar Jónsson Skoðun Stígum ölduna saman Víglundur Laxdal Skoðun
Sex metra hár sænskur geithafur er risinn í Garðabænum og horfir skelkaður yfir til Gálgahrauns. Hann dreymir eflaust um að taka þátt í mótmælunum, en kemst ekki langt því hann er nefnilega afgirtur með rafmagnsgirðingu. Ástæðan er ekki sú að hann sé ógn við nokkurn mann, heldur hafa óbrennd börn stundað það síðustu ár að glæða jólagleðina svoleiðis í geitinni að hún skíðlogar. Hvort það hafi verið gert í mótmælaskyni gegn kapítalískum jólum fylgir ekki sögunni. Jafneldfimt og geitin sjálf var ástandið í Gálgahrauni á dögunum. Fólk var með nesti og nýja skó. Sumir jafnvel sungu söngva. Ég skil vel að ástæða hafi þótt til að draga fram handjárnin. Að baki lögregluhers stóð gul grafa sem glottandi beið þess að kjamsa á hrauninu. Og svo óð hún af stað. Ég er bæði hlynnt því að fólk mótmæli friðsamlega þegar því þykir með lögum brotið á sér, eða lögin sneiða fram hjá sér, en þegar fólk neyðist til þess að mótmæla ólöglegum aðgerðum á friðlandi, þá verð ég bara alveg bit. Að því sögðu langar mig að þakka þeim lögreglumönnum sem tekið hafa þátt í mótmælunum við Gálgahraun. Án ykkar aðstoðar hefði málið aldrei fengið það umtal sem skyldi. Í kjölfar fréttamynda sem sýna lögreglumenn bera Ómar Ragnarson í kóngastól af hrauninu hafa hundruð manna sýnt mótmælunum áhuga. Ómar Ragnarsson er orðinn þjóðarhetja og samstaðan eykst. Í hóp mótmælenda hafa bæst einstaklingar sem seint munu teljast í hópi eldheitra umhverfissinna. Fólk sem einfaldlega getur ekki á sér setið þegar friðsamir, lopahúfuklæddir samlandar þeirra með ástríðuna eina að vopni eru rifnir upp í fullum rétti. Ég legg að lokum til að rafmagnsgirðingin góða verði flutt frá IKEA-geitinni og að hrauninu, svona rétt á meðan skorið verður úr um málið. Mótmælendur haldi sig þeim megin sem þeir kjósa. Girðingin er hraunsins vörn. Því ólíkt brennuvörgunum sem stútuðu jólageitinni voru mótmælendurnir með lopahúfurnar talsvert rólegri. Þeir börðust hetjulegum bardaga með viðveru sinni einni, gegn risastórri jarðýtu, herskara lögreglumanna og einhverju ósýnilegu valdi sem sveif yfir ómálga Gálgahrauninu.