Hannes Hólmsteinn er einhvers konar styrkjasnillingur

Hannes Hólmsteinn Gissurarson prófessor í stjórnmálafræði við Háskóla Íslands virðist vera sérlega útsjónarsamur þegar styrkir eru annars vegar. Hann er með allar klær úti ef marka má frásögn sem finna má í nýrri bók Helga Magnússonar, Lífið í lit, sem Björn Jón Bragason skráði. Og á einum tíma fékk hann þrjá til að styrkja eitt og sama verkefnið, sem vitað er um; verkefni sem virðist þó aldrei hafa náð lengra en á teikniborð Hannesar.

Vísir hefur áður gluggað í bókina en hún er mikil uppspretta sagna um menn sem hafa verið áberandi í samfélaginu undanfarna áratugina. Hér á eftir fer bútur úr bókinni, með góðfúslegu leyfi útgefanda. Millifyrirsagnir eru Vísis.

Stöðug sókn í styrki

Mikið var sótt að Samtökum iðnaðarins og Samtökum atvinnulífsins um að styðja við alls konar verkefni og starfsemi enda eru samtökin fjársterk. Við lögðum þó þunga áherslu á að styðja ekki annað en það sem við töldum að væri til þess fallið að efla atvinnulífið með einum eða öðrum hætti. Að sjálfsögðu kom ekki til greina að styðja stjórnmálaflokka, stjórnmálamenn eða framboð. Aðildarsamtök SA voru ekki sammála um afstöðu til ESB og evru, þó svo að Samtök iðnaðarins hefðu þar skýra stefnu. Ég tel fullvíst að sjávarútvegurinn hafi stutt við Heimsýn, félag Evrópuandstæðinga (alla vega gerðu Bændasamtökin það og þar hafði Heimsýn aðstöðu um tíma). Samtök iðnaðarins studdu Já, Ísland sem aðhylltist samstarf við Evrópusambandið. SA styrkti hvorug samtökin.

 

Styrkjasnilli Hannesar Hólmsteinn

Einum manni tókst þó að leika á okkur og sýndi með því „snilli“ sína. Hannes Hólmsteinn Gissurarson, stjórnmálafræðiprófessor, kom til fundar við okkur Orra Hauksson, framkvæmdastjóra SI, og kynnti fyrir okkur verkefni sem hann nefndi „Græna hagkerfið“. Það snerist um að gera stutta kvikmynd um umhverfisvæna atvinnustarfsemi á Íslandi. Í fljótu bragði virtist þetta hafa yfir sér jákvæðan svip fyrir atvinnulífið þannig að við Orri féllumst á að SI styddi þessa framkvæmd um eina milljón króna.

Nokkrum dögum síðar sat ég fund í framkvæmdastjórn SA. Þá segir Vilhjálmur Egilsson okkur frá því að hann hafi fallist á að styðja verkefni Hannesar Hólmsteins um eina milljón króna. Ég hrökk þá við og sagði að hann hefði fengið eina milljón frá Samtökum iðnaðarins og ég hefði haldið að það væri nægilegt. Þá hrópaði Friðrik Arngrímsson, framkvæmdastjóri LÍÚ: „Andskotinn, hann kom líka við hjá okkur og náði milljón af LÍÚ með sleipri sölumennsku!“

Ég hef engar spurnir haft af þessari fyrirhuguðu kvikmynd.



(Bútur úr Lífinu í lit, bls. 441–442).