Höfundur Hansdætra sendir frá sér nýja bók

Djúpið gerist sumarið 1975. Valborg, ungur líffræðinemi fær sumarstarf á Vestfjörðum við að efla atvinnutækifæri í brothættri byggð og eygir um leið tækifæri á nýju upphafi fyrir sig. Það gengur ekki eftir. Ástir og átök, litríkar persónur og samspil manns og náttúru einkenna söguna.

Djúpið er þriðja skáldsaga Bennýjar Sifjar en Gríma kom út 2018 og Hansdætur 2020. Báðar hlutu þær mikið lof lesenda og gagnrýnenda, Gríma hlaut Íslensku hljóðbókaverðlaunin og Hansdætur var tilnefnd til Evrópsku bókmenntaverðlaunanna. Þá hafa tvær skáldsögur fyrir börn komið út eftir Benný Sif, Jólasveinarannsóknin og Álfarannsóknin.

Djúpið hverfist um þrjá meginþræði, átröskun, nýtingu náttúruauðlinda og byggðavanda

„Sagan hefst þegar Valborg röltir niður á BSÍ úr Þingholtunum og býst við að slást þar í hóp annarra nemenda úr raungreinadeildinni á leið í Djúpið, sem hún þekkir af því að vera plebbalegir og lummó. Hana rekur því í rogastans þegar hún hittir fyrir skvísuna Ellen Ellerts, þekkta fyrirsætu sem á kærasta í hljómsveit. Það kemur Valborgu úr jafnvægi og sumarið reynist henni erfitt. Hún býr á heimavistinni í Djúpinu og reynir að búa til nýja ímynd í hópi þessa unga fólks. Hún speglar sig stöðugt í Ellen og á erfitt með samanburðinn og þessa miklu samveru á heimavistinni,“ útskýrir Benný Sif.

Hópurinn sem Valborg vinnur með á að koma með hugmyndir og innspýtingu inn í samfélagið í Djúpinu en verkefnið reynist meira í orði en á borði og ýmislegt sem á sér stað til hliðar sem meðal annars tengist nýtingu auðlinda á staðnum. Djúpið kallast hressilega á við nútímann þó sögusviðið sé áttundi áratugurinn.

„Biðlistar í meðferð vegna átröskunar hafa aldrei verið lengri, nýting auðlinda, náttúruvernd og loftslagsmál eru í brennidepli og íbúar smærri byggða landsins búa víða við brothætt atvinnuöryggi. Að sumu leyti vel ég þennan sögutíma með tilliti til þessa,“ segir Benný Sif.

 „Ég er heilluð af fortíðinni og sögur sem við skrifum í dag og fjalla um horfna tíma eru samtal við nútímann. 

Speglunum hefur fjölgað, Valborg speglar sig í Ellen en í dag speglar fólk sig í samfélagsmiðlum sem gefa engin grið, á sögutíma Djúpsins eru sveitirnar að fara í eyði og fólk að færa sig í þéttbýlið en í dag eru það smærri bæjarfélög sem eiga undir högg að sækja. Sagan fjallar því með ákveðnum hætti um okkar tíma.“

Skáldsögur Bennýjar Sifjar gerast allar þrjár á landsbyggðinni enda þekkir hún það sögusvið vel, alin upp á Eskifirði. Sögurnar hennar fjalla einnig allar um konur. Benný Sif er þjóðfræðingur sem hún segir að gefi sér sérstaka sýn á heiminn.

„Þjóðfræði snýst um allt í mannlegri tilveru og horfir ekki á sannleiksgildi í sögum sem við segjum, þjóðsögur, draugasögur, flökkusögur og svo framvegis, heldur frekar af hverju þær eru sagðar, hvers vegna verða þær til? Það er tengingin yfir í að skrifa skáldsögu. Fyrsta bókin mín, Gríma, fjallar um sjómannskonur og sagan er eiginlega minn félagslegi bakgrunnurþó hún gerist áður en ég fæðist. Mamma var sjómannskona og pabbi skipstjóri. Hansdætur gerist í sjávarþorpi fyrir vestan en pabbi var Vestfirðingur svo þangað liggur djúp taug. Jú, þetta eru allt kvennasögur með sterkum feminískum tón og Djúpið gerist á kvennaárinu 1975 en það eru sannarlega karlar í sögunum líka og ég hef fengið góð viðbrögð frá karlkyns lesendum einnig,“ segir Benný Sif.