Stíga fram á Facebook, for­dæma rektor og segja nóg komið

Félag akademískra starfsmanna Háskólans á Bifröst lýsti yfir vantrausti á rektorinn og aðra stjórnendur á dögunum, vegna framgöngu þeirra gagnvart þremur starfsmönnum, hverra málum var vísað til siðanefndar skólans eftir athugun á verkum þeirra sem fór meðal annars fram með aðstoð gervigreindar. 

Í tölvupóstinum sem Margrét sendi frá sér í gær sagði hún að í kjölfar ábendingarinnar um möguleg óheilindi starfsmannanna hefði hún falið deildarforseta viðskiptadeildar og rannsóknarstjóra að kanna málið. Þau hefðu virt þagnarskyldu og stjórnendur gætu ekki tjáð sig um málið fyrr en siðanefnd hefði skilað niðurstöðu.

Anna Hildur Hildibrandsdóttir lektor er meðal þeirra sem tjáðu sig um málið á Facebook í gær og gagnrýnir meðal annars að starfsmönnunum þremur sem sakaðir voru um brot gegn höfundarrétti hafi ekki verið gefið tækifæri til að svara hinni nafnlausu ábendingu.

„Margt fleira við ferlið hefur vakið spurningar en það kvisaðist jafnframt út að við sem sinnum rannsóknum og skrifum fræðigreinar gætum átt von á handahófskenndum úttektum sem þessum og það yrði liður í gæðastarfi skólans. Þannig er blandað saman siðanefndarmálum og gæðastarfi og hugsanlega mannauðsmálum sem er alls kostar ólíðandi,“ segir Anna Hildur. Þá segir hún tal um „ábendingu“ hljóma sakleysislega en í kjölfarið fari í gang afar íþyngjandi ferli þar sem fólk sé allt í einu í þeirri stöðu að þurfa að sanna sakleysi sitt. 

„Starfsumhverfið er þrúgandi við svona aðstæður og réttlætiskennd fólks er misboðið,“ segir Anna Hildur. „Við erum mörg sem höfum átt svefnlausar nætur yfir því sem góðir kollegar okkar hafa þurft að þola og verið verulega hugsi yfir því hvert þetta allt leiðir. Þrátt fyrir þetta gerir akademískt starfsfólk, ásamt fólkinu sem vinnur í stoðkerfinu, allt sem í þeirra valdi stendur til að halda uppi fagmennsku og tryggja að ástandið bitni ekki á nemendum. En þetta er hvorki eðlilegt né ásættanlegt vinnuumhverfi til lengdar.“

„Eftir situr skóli í sárum“

„Það er gott að hafa völdin, geta stjórnað frásögninni, sama hvort hún er rétt eða röng. Mörg misgóð fordæmi fyrir því í samtímanum. Við sem starfsmenn fáum ekki einu sinni leyfi til að tjá okkur um málið á starfsmannafundi. Enda er það svolítið þannig á þessum vinnustað að þeir sem hafa talað sínu máli hafa verið látnir fara. Ætli ég verði ekki næst?“ spyr Andrea Guðmundsdóttir aðjúnkt á Facebook. 

Andrea sakar Margréti um aðför gegn ákveðnum kennurum Bifrastar og segir málið raunar aðeins toppinn á ísjakanum, sem hafi komið í ljós þegar málið rataði í fjölmiðla og „veggir milli deilda“ fóru að opnast. Segir hún fyrrverandi starfsmenn meðal annars hafa stigið fram og greint frá ýmsum „sökum“ sem hafi leitt til starfsloka. 

„En við eigum erfitt með að stjórna frásögninni á meðan her rektors vinnur á bakvið tjöldin við að rýra réttmæti okkar, meðal annars við nemendur. Eitt er þó víst að við erum hér til að þjóna okkar nemendum. Það er vegna þeirra, samstarfsfólks míns og deildarforseta Félagsvísindadeildar að ég er hérna ennþá í dag. En ég læt ekki bjóða mér hvað sem er og því hef ég í rauninni engu að tapa við að skrifa þetta. Ég sé ekki fyrir mér að starfa lengur undir þessum stjórnarháttum,“ segir Andrea.

Sigrún Lilja Einarsdóttir prófessor segir ástandið í skólanum hryggja sig meira en orð fá lýst. Vísar hún í Sonatorrek; „Mjög erum tregt tungu að hræra“.

„Hér hafa afdrifarík mistök verið gerð og ekki er fyrirséð hverjar afleiðingar þeirra eru og/eða verða í náinni framtíð. Eftir situr skóli í sárum og samfélag núverandi og fyrrverandi nemenda sem ekki vita almennilega hvað snýr upp eða niður. Það er óásættanleg staða. Mig skortir orð til að lýsa því hvernig mér raunverulega líður, að allt logi stafnanna á milli á vinnustað þar sem ég hef marga fjöruna sopið við úrlausn margvíslegra áskorana og viðfangsefna. Sárust er þó sú vissa að þetta hefði ekki þurft að fara svona – bara ef það hefði verið hlustað.“

Endanlega búinn að fá nóg af þessu „bullshit“

Einar Svansson prófessor ávarpar Margréti beint á Facebook og segist vera búinn að fá nóg af bulli. Honum hafi þótt vænt um hana en hún hafi núna farið yfir strikið, misboðið réttlætiskennd hans og skynsemi.

„Ég byrjaði á Bifröst sama mánuð og Runólfur fyrrum rektor hélt varnarræðu sína í myglulausri Hriflu, ég hef tekið þátt í ákvörðunum sem hafa gefið Bifröst líf sem nú er í andaslitrunum vegna þess að þú tekur eigin hagsmuni fram yfir hagsmuni skólans, það varð endanlega ljóst í dag með þessum dæmalausa fréttaflutningi af „ábendingu“ sem er alltaf kæra ef málið fer í ferli samkvæmt reglum skólans, þetta kallaði Orwell „new speak“ í hinni frægu skáldsögu 1984, þú ert doktor í bókmenntum, veist hvað ég meina,“ segir Einar Svanur.

Hann segir Bifröst nú standa í stormi sem Margrét skapaði sjálf og það muni ganga af skólanum dauðum ef hún stígur ekki til hliðar.

„Andlegu ástandi starfsmanna fer hrakandi með hverjum deginum sem líður, ég hef hitt bæði stjórnendur sem eru grátklökkir og heyrt af starfsmönnum sem bresta í grát og þora varla að mæta í vinnuna. Þetta er óboðlegt ástand fyrir okkur öll, mér er alveg sama um mig sjálfan, annaðhvort verður þessi póstur til allra starfsmanna síðasti naglinn í mína líkkistu en vonandi frekar ef skólinn lifir er tilgangnum náð, ég er til í að fórna mér fyrir framtíð Bifrastar, það er enginn starfsmaður mikilvægari en okkar Bifröst, hvorki þú eða ég.“