Hálfsannleikur og ósannindi Magnúsar Árna Skjaldar Magnússonar Hjörvar Sigurðsson skrifar 29. mars 2026 07:00 Með ákvörðun um þjóðaratkvæðagreiðslu um áframhaldandi aðildarviðræður við Evrópusambandið hefur utanríkisráðherra, sem og aðrir stjórnarliðar, ítrekað lagt áherslu á mikilvægi þess að upplýst umræða eigi sér stað í aðdraganda hennar. [1] Í þágu þess úthlutaði utanríkisráðherra fjármunum til þriggja aðila, þar með talið Evrópuhreyfingarinnar sem hlaut tíu milljónir króna. [2] Í ljósi þess er miður að sjá hvernig formaður þeirra samtaka kýs að haga málflutning sínum. Þetta er þó ekki alfarið nýtt enda hefur utanríkisráðherra sjálfur sett fordæmi með ómálefnalegri og enn fremur popúlískri nálgun að þessari mikilvægu umræðu. [3] Íslendingar allir – bæði þeir sem bera ábyrgð á Íslandi á líðandi stundu sem og þeir sem koma til með að erfa þá ábyrgð á komandi árum, en einnig, og ekki síður mikilvægara, þeir sem byggðu landið upp í gegnum aldirnar - eiga betra skilið. Í aðsendri grein á Vísi 28. mars gerir Magnús Árni Skjöld Magnússon, formaður Evrópuhreyfingarinnar, það sem talsmenn aðildar (einna helst utanríkisráðherra sjálfur) hafa því miður lagt sér í vana að gera, eða að sneiða fram hjá mikilvægum staðreyndum og jafnvel endurtaka ósannindi ítrekað gegn betri vitund. [4] Með því talar þetta fólk, að mínu mati, niður til kjósenda. Magnús hefur grein sína með því að leggja áherslu á að spurning þjóðaratkvæðagreiðslunnar sé einföld – restinni af greininni ver Magnús svo ómeðvitað í að afsanna þessa fullyrðingu. Í greininni – sem er í raun lítið meira en endurtekning yfirborðskenndra frasa – endurtekur Magnús ítrekað að um sé að ræða einfalt samtal við Evrópusambandið með það markmið að upplýsa íslenskan almenning: „Því viðræður eru ekki skuldbinding um niðurstöðu. Þær eru leið til að afla upplýsinga, skýra valkosti og gera þjóðinni kleift að taka upplýsta ákvörðun síðar.“ „Að hafna viðræðum er því ekki hlutlaus afstaða. Það er ákvörðun um að vilja ekki vita meira!“ „Í raun má segja að við stöndum frammi fyrir einfaldri spurningu: Viljum við klára samtalið eða slíta því áður en niðurstaða liggur fyrir?“ „En það sem ætti að sameina okkur er að vilja skilja hana [þá stöðu að Ísland taki við hluta regluverks Evrópusambandsins án þess að koma að samningu þess] til fulls áður en við tökum afstöðu til framtíðarinnar. Viðræður snúast um nákvæmlega það.“ „Þjóðaratkvæðagreiðslan í ágúst snýst því ekki um að segja já eða nei við Evrópusambandinu. Hún snýst um það hvort við viljum hafa allar upplýsingar á borðinu áður en við tökum þá ákvörðun.“ Þetta er auðvitað rangt. Aðildarviðræður við Evrópusambandið eru, samkvæmt Evrópusambandin sjálfu, „ferli sem felur í sér upptöku gildandi laga Evrópusambandsins, undirbúning til að geta beitt þeim og framfylgt þeim á réttan hátt, og innleiðingu dómsmála-, stjórnsýslu-, efnahags- og annarra umbóta sem nauðsynlegar eru til að landið uppfylli skilyrðin fyrir aðild, svokölluð aðildarskilyrði.“ [5] Sömuleiðis er það viðurkennt í greinargerð með þingsályktunartillögu utanríkisráðherra um þjóðaratkvæðagreiðsluna. [6] Með öðrum orðum: Velji þjóðin að halda áfram aðildarviðræðum er ekki valið einfaldlega að „afla upplýsinga, skýra valkosti og gera þjóðinni kleift að taka upplýsta ákvörðun síðar“ heldur er valið sömuleiðis að hefja aðlögun að regluverki Evrópusambandsins. Velji þjóðin að hafna áframhaldandi aðildarviðræðum er valið sömuleiðis ekki að „vilja ekki vita meira“ heldur er valið að hefja ekki aðlögun að regluverki Evrópusambandsins. Þetta hlýtur Magnús að vita, en því virðist mér óhjákvæmilegt að komast að þeirri niðurstöðu að hér tali Magnús gegn betri vitund á sama tíma og hann stuðlar að þeirri upplýsingaóreiðu sem hefur þegar hafið að einkenna umræðuna að stórum hluta. Reyndar gerir sjálfur utanríkisráðherra það sömuleiðis og, það sem verra er, gerir það ítrekað. [3] Enn fremur nefnir Magnús að Íslandi taki, í gegnum EES-samninginn, þegar upp „stóran hluta af því regluverki sem mótar okkar efnahagslíf og samfélag“ en að við „sitjum ekki við borðið þegar þær reglur eru mótaðar“. Þetta er í besta lagi hálfsannleikur þar sem sá hluti regluverks Evrópusambandsins sem við tökum upp er aðeins einn af mörgum, en nær allt sem liggur utan innri markaðs Evrópusambandsins liggur sömuleiðis utan EES-samningsins. [7] Okkur ber engin skylda að aðlaga okkur að landbúnaðar-, sjávarútvegs-, utanríkis- eða öryggisstefnu sambandsins né öðrum málaflokkum sem varða tolla, réttarkerfið, skatta, efnahag o.s.frv. Inngöngu í Evrópusambandið fylgir þó að okkur ber að aðlaga okkur að regluverki sambandsins í öllum þessum málaflokkum. Sé kosið að halda áfram aðildarviðræðum í ágúst hefst sú aðlögun. Höfundur er tölvunarfræðingur. [1] Þó ber að halda því til haga að það er umdeilt hvort um sé að ræða áframhald viðræðna eða nýtt upphaf. Einnig er margt sem gefur ástæðu til að efast um heilindi þessara fullyrðinga utanríkisráðherra, til að mynda tímasetning þjóðaratkvæðagreiðslunnar. [2] https://www.ruv.is/frettir/innlent/2025-12-09-evropuhreyfingin-og-heimssyn-fa-hvort-um-sig-10-milljonir-fra-stjornvoldum-461121 [3] https://www.visir.is/g/20262855216d/thor-gerdur-katrin-treystir-ekki-thjodinni [4] https://www.visir.is/g/20262862209d/ad-hafna-vidraedum-er-ad-hafna-upplysingum [5] https://enlargement.ec.europa.eu/enlargement-policy/steps-towards-joining_en (Þýðing er mín eigin) [6] "Á það er gjarnan bent að aðildarviðræður við ESB snúist um að ný aðildarríki lagi sig að reglum sambandsins. Má þetta til sanns vegar færa, enda væri Ísland að ganga í ríkjabandalag með fyrirliggjandi reglum, eins og Ísland lagar sig að reglum innri markaðar ESB samkvæmt EES-samningnum.“ https://www.althingi.is/altext/157/s/0875.html [7] Hér er sömuleiðis mikilvægt að halda því til haga að fullyrðingar um að Ísland hafi þegar innleitt eitthvað á borð við 75-80% af því regluverki sem EES-samningurinn varðar standast ekki skoðun: https://www.stjornmalin.is/?p=48130 Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Hjörvar Sigurðsson Mest lesið Gott bú stendur undir sér Róbert Ragnarsson Skoðun Þegar samþykki virðist verða að ábyrgð brotaþola Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir Skoðun Fæðingarorlof fyrir ömmu og afa? Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Skörum fram úr í skaðlegu skattaumhverfi Elliði Vignisson Skoðun Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun Af þreyttasta frumvarpi íslenskrar þingsögu Árni Guðmundsson Skoðun Hvers vegna skiptir bókun 35 máli? Eiríkur S. Svavarsson Skoðun Börn þurfa úrræði, ekki innantóm loforð Ása Berglind Hjálmarsdóttir Skoðun Hver ætlar að hjúkra þér? Helga Rósa Másdóttir Skoðun Var Stonehenge sláturhús? Ása Hlín Benediktsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Samráð stórveldanna þriggja – ný leið til heimsfriðar? Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun Farsælt ferðalag fólks og fisks Heiðrún Lind Marteinsdóttir skrifar Skoðun Orkan í ólgusjó efnahagsmála Tinna Traustadóttir skrifar Skoðun Fæðingarorlof fyrir ömmu og afa? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Gott bú stendur undir sér Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Loksins get ég notið þess að vera heima Ingibjörg Dóra Scheving Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar samþykki virðist verða að ábyrgð brotaþola Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir skrifar Skoðun Sama fötlun en ólík réttindi - Aldurinn ræður úrslitum - Ásta Ólafsdóttir skrifar Skoðun Umskiptingar Flokks fólksins á Alþingi Júlíus Valsson skrifar Skoðun Okkar fé í Heimum Bergur Hauksson skrifar Skoðun Hver ætlar að hjúkra þér? Helga Rósa Másdóttir skrifar Skoðun Er alveg sama hvað Ísland er dýrt? Björn Ragnarsson skrifar Skoðun Krossinn er ekki matseðill Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Við mælum hávaða en mælum við óskýrleikann? Ragnhildur Bjarkadóttir skrifar Skoðun Hvað gerist í síðari hálfleik? Lovísa Oktovía Eyvindsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna skiptir bókun 35 máli? Eiríkur S. Svavarsson skrifar Skoðun Skörum fram úr í skaðlegu skattaumhverfi Elliði Vignisson skrifar Skoðun Hvernig getum við dregið úr einmanaleika mæðra í fæðingarorlofi? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Arfurinn og réttur ríkisins til skattheimtu Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Undir sömu stjörnu – ópera fyrir alla þjóðina Sævar Þór Halldórsson skrifar Skoðun Börn þurfa úrræði, ekki innantóm loforð Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Ísland á ekki að verða land gjaldhliða Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Fokk, ég er með ristilkrabbamein! Matthías Freyr Matthíasson skrifar Skoðun Lofthjúpurinn er ekki verðbólguspá – þegar prófessorinn villist út fyrir sitt sérfræðisvið Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Af þreyttasta frumvarpi íslenskrar þingsögu Árni Guðmundsson skrifar Skoðun Samfélagsbanki: Opið bréf til ríkisstjórnarinnar Guðmundur D. Haraldsson,Sævar Finnbogason skrifar Skoðun Var Stonehenge sláturhús? Ása Hlín Benediktsdóttir skrifar Skoðun Það er alltaf til fé fyrir næstu framkvæmd—Hvenær ætlum við að læra? Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Landsréttur gefur út óútfylltan tékka fyrir hvers kyns ofbeldi Sigrún Sif Eyfeld Jóelsdóttir skrifar Sjá meira
Með ákvörðun um þjóðaratkvæðagreiðslu um áframhaldandi aðildarviðræður við Evrópusambandið hefur utanríkisráðherra, sem og aðrir stjórnarliðar, ítrekað lagt áherslu á mikilvægi þess að upplýst umræða eigi sér stað í aðdraganda hennar. [1] Í þágu þess úthlutaði utanríkisráðherra fjármunum til þriggja aðila, þar með talið Evrópuhreyfingarinnar sem hlaut tíu milljónir króna. [2] Í ljósi þess er miður að sjá hvernig formaður þeirra samtaka kýs að haga málflutning sínum. Þetta er þó ekki alfarið nýtt enda hefur utanríkisráðherra sjálfur sett fordæmi með ómálefnalegri og enn fremur popúlískri nálgun að þessari mikilvægu umræðu. [3] Íslendingar allir – bæði þeir sem bera ábyrgð á Íslandi á líðandi stundu sem og þeir sem koma til með að erfa þá ábyrgð á komandi árum, en einnig, og ekki síður mikilvægara, þeir sem byggðu landið upp í gegnum aldirnar - eiga betra skilið. Í aðsendri grein á Vísi 28. mars gerir Magnús Árni Skjöld Magnússon, formaður Evrópuhreyfingarinnar, það sem talsmenn aðildar (einna helst utanríkisráðherra sjálfur) hafa því miður lagt sér í vana að gera, eða að sneiða fram hjá mikilvægum staðreyndum og jafnvel endurtaka ósannindi ítrekað gegn betri vitund. [4] Með því talar þetta fólk, að mínu mati, niður til kjósenda. Magnús hefur grein sína með því að leggja áherslu á að spurning þjóðaratkvæðagreiðslunnar sé einföld – restinni af greininni ver Magnús svo ómeðvitað í að afsanna þessa fullyrðingu. Í greininni – sem er í raun lítið meira en endurtekning yfirborðskenndra frasa – endurtekur Magnús ítrekað að um sé að ræða einfalt samtal við Evrópusambandið með það markmið að upplýsa íslenskan almenning: „Því viðræður eru ekki skuldbinding um niðurstöðu. Þær eru leið til að afla upplýsinga, skýra valkosti og gera þjóðinni kleift að taka upplýsta ákvörðun síðar.“ „Að hafna viðræðum er því ekki hlutlaus afstaða. Það er ákvörðun um að vilja ekki vita meira!“ „Í raun má segja að við stöndum frammi fyrir einfaldri spurningu: Viljum við klára samtalið eða slíta því áður en niðurstaða liggur fyrir?“ „En það sem ætti að sameina okkur er að vilja skilja hana [þá stöðu að Ísland taki við hluta regluverks Evrópusambandsins án þess að koma að samningu þess] til fulls áður en við tökum afstöðu til framtíðarinnar. Viðræður snúast um nákvæmlega það.“ „Þjóðaratkvæðagreiðslan í ágúst snýst því ekki um að segja já eða nei við Evrópusambandinu. Hún snýst um það hvort við viljum hafa allar upplýsingar á borðinu áður en við tökum þá ákvörðun.“ Þetta er auðvitað rangt. Aðildarviðræður við Evrópusambandið eru, samkvæmt Evrópusambandin sjálfu, „ferli sem felur í sér upptöku gildandi laga Evrópusambandsins, undirbúning til að geta beitt þeim og framfylgt þeim á réttan hátt, og innleiðingu dómsmála-, stjórnsýslu-, efnahags- og annarra umbóta sem nauðsynlegar eru til að landið uppfylli skilyrðin fyrir aðild, svokölluð aðildarskilyrði.“ [5] Sömuleiðis er það viðurkennt í greinargerð með þingsályktunartillögu utanríkisráðherra um þjóðaratkvæðagreiðsluna. [6] Með öðrum orðum: Velji þjóðin að halda áfram aðildarviðræðum er ekki valið einfaldlega að „afla upplýsinga, skýra valkosti og gera þjóðinni kleift að taka upplýsta ákvörðun síðar“ heldur er valið sömuleiðis að hefja aðlögun að regluverki Evrópusambandsins. Velji þjóðin að hafna áframhaldandi aðildarviðræðum er valið sömuleiðis ekki að „vilja ekki vita meira“ heldur er valið að hefja ekki aðlögun að regluverki Evrópusambandsins. Þetta hlýtur Magnús að vita, en því virðist mér óhjákvæmilegt að komast að þeirri niðurstöðu að hér tali Magnús gegn betri vitund á sama tíma og hann stuðlar að þeirri upplýsingaóreiðu sem hefur þegar hafið að einkenna umræðuna að stórum hluta. Reyndar gerir sjálfur utanríkisráðherra það sömuleiðis og, það sem verra er, gerir það ítrekað. [3] Enn fremur nefnir Magnús að Íslandi taki, í gegnum EES-samninginn, þegar upp „stóran hluta af því regluverki sem mótar okkar efnahagslíf og samfélag“ en að við „sitjum ekki við borðið þegar þær reglur eru mótaðar“. Þetta er í besta lagi hálfsannleikur þar sem sá hluti regluverks Evrópusambandsins sem við tökum upp er aðeins einn af mörgum, en nær allt sem liggur utan innri markaðs Evrópusambandsins liggur sömuleiðis utan EES-samningsins. [7] Okkur ber engin skylda að aðlaga okkur að landbúnaðar-, sjávarútvegs-, utanríkis- eða öryggisstefnu sambandsins né öðrum málaflokkum sem varða tolla, réttarkerfið, skatta, efnahag o.s.frv. Inngöngu í Evrópusambandið fylgir þó að okkur ber að aðlaga okkur að regluverki sambandsins í öllum þessum málaflokkum. Sé kosið að halda áfram aðildarviðræðum í ágúst hefst sú aðlögun. Höfundur er tölvunarfræðingur. [1] Þó ber að halda því til haga að það er umdeilt hvort um sé að ræða áframhald viðræðna eða nýtt upphaf. Einnig er margt sem gefur ástæðu til að efast um heilindi þessara fullyrðinga utanríkisráðherra, til að mynda tímasetning þjóðaratkvæðagreiðslunnar. [2] https://www.ruv.is/frettir/innlent/2025-12-09-evropuhreyfingin-og-heimssyn-fa-hvort-um-sig-10-milljonir-fra-stjornvoldum-461121 [3] https://www.visir.is/g/20262855216d/thor-gerdur-katrin-treystir-ekki-thjodinni [4] https://www.visir.is/g/20262862209d/ad-hafna-vidraedum-er-ad-hafna-upplysingum [5] https://enlargement.ec.europa.eu/enlargement-policy/steps-towards-joining_en (Þýðing er mín eigin) [6] "Á það er gjarnan bent að aðildarviðræður við ESB snúist um að ný aðildarríki lagi sig að reglum sambandsins. Má þetta til sanns vegar færa, enda væri Ísland að ganga í ríkjabandalag með fyrirliggjandi reglum, eins og Ísland lagar sig að reglum innri markaðar ESB samkvæmt EES-samningnum.“ https://www.althingi.is/altext/157/s/0875.html [7] Hér er sömuleiðis mikilvægt að halda því til haga að fullyrðingar um að Ísland hafi þegar innleitt eitthvað á borð við 75-80% af því regluverki sem EES-samningurinn varðar standast ekki skoðun: https://www.stjornmalin.is/?p=48130
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun
Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar
Skoðun Hvernig getum við dregið úr einmanaleika mæðra í fæðingarorlofi? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar
Skoðun Lofthjúpurinn er ekki verðbólguspá – þegar prófessorinn villist út fyrir sitt sérfræðisvið Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Skoðun Samfélagsbanki: Opið bréf til ríkisstjórnarinnar Guðmundur D. Haraldsson,Sævar Finnbogason skrifar
Skoðun Landsréttur gefur út óútfylltan tékka fyrir hvers kyns ofbeldi Sigrún Sif Eyfeld Jóelsdóttir skrifar
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun