RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén skrifar 1. ágúst 2026 15:31 Við Austfirðingar höfum heldur betur fengið að kenna á Reykjavíkurvaldinu (RKV) í gegnum tíðina vegna áhrifa þess á Alþingi Íslendinga. Rödd Austurlands heyrist í ræðustól Alþingis, en fjarar jafnskjótt út og bergmál ræðumanns hættir að hljóma í salnum. Þeir Reykjavíkurþingmennirnir sem sitji í salnum láta slíkt „fjas“ sem vind um eyru þjóta. Stór hluti þingheims virðist fyrirmunað að átta sig á því hvernig Ísland lítur út á korti og þaðan af síður virðast þeir vita að vitsmunalíf þróist á landsbyggðinni í einhverri mynd. Það er hins vegar illskiljanlegt af þeirri ástæðu, að löngum hafa margir Reykjavíkurþingmenn áttað sig á því að þangað má sækja fjármuni til að efla kerfisvæðinguna í Reykjavík og stækka þar báknið. Hópar einstaklinga utan þings hafa einnig staðið í þeirri trú, að enn betur mætti kreista fé úr Austurlandsfjórðungi og þannig bregðast við því andófi, sem gerir vart við sig þegar Austfirðingum blöskrar ítrekuð svik Alþingis við Austurlandsfjórðung. Þar er af nægu að taka í uppsöfnuðu svikasafni Alþingis og í því samhengi er rétt nefna Fjarðarheiðargöng, Öxi, Egilsstaðaflugvöll og ónýtar brýr á Hringvegi eitt á Austurlandi. Reykvíkingum er tamt að fara í djúpa umræðu um að jafna atkvæðavægið til Alþingis. Hverju hefur núverandi „mismunun“ skilað til Austurlands? Eru líkur á að við „meiri jöfnun“ yrði aukið tillit tekið til þeirra fjögurra prósenta landsmanna, sem standa undir um 24% útflutningsverðmæta landsins? Er líklegt að rödd landsbyggðarinnar fái meira vægi á Alþingi? Rétt er að benda á að þrátt fyrir stuttar boðleiðir á Íslandi, er leiðin löng að mörkum rökhyggjunnar og enn lengri að réttlætinu. Þessi miðaldahugsun er á pari við nýlenduhugsjónina, sem var við lýði á tímum seglskipanna. Við búum við Reykjavíkurmódel, sem er smækkuð mynd af ESB-alræðinu. Þar hefur embættismannakerfið tögl og hagldir til að þenjast út, það lýsir sér með því að kafa sífellt dýpra í vasa skattborganna. Hagræðing er ekki til í orðabók þessara kerfa. Trúir þú virkilega að lengri boðleiðir auðveldi samskipti og lausnir? Trúir þú að það verði auðveldara að ná einhverri rökrænni tengingu við ráðamenn hjá ESB? Veist þú að þetta fólk heldur í alvöru að strætó og lestir tengi saman Ísland og Evrópu og það telur að hægt sé að flytja fólk og vörur þar á milli eins og á milli Þýskalands og Frakklands. Með það að markmiði var tilskipun ESB um ETS-kerfið (mengunarskattur) m.a. sett á til að færa flutninga á rafvædd samgöngukerfi og það innleitt hugsunarlaust í íslensk lög árið 2007. Flugrekstur var tekinn inn í ETS-kerfið árið 2012, staðbundinn iðnaður (ál og járnblendi) árið 2013 og sjóflutningar árið 2024. Þessar álögur hækka öll aðföng til landsins, framleiðslu okkar úr landi og bitnar á kaupmætti landsmanna. Hvað varðar Reykjavíkurvaldið þá er „Vont þeirra ránglæti, verra þeirra réttlæti“ (Jón Hreggviðsson / H.K. Laxness) svo það hlýtur að vera öllum morgunljóst, að síst verður það skárra undir ægivaldi ESB. Þar til gervigreindin verður fær um að rétta af vanstilltan „kompás“ ESB þingsins, er rétt að Íslendingar vinni heimavinnu sína til að auka lífsgæði og njóti gæða landsins og frelsis. ESB stendur núna á brauðfótum og litlar forsendur að sækja um inngöngu. Tökum samtalið við Norðmenn og aukum slagkraftinn gagnvart ESB. Tíminn vinnur með okkur og því ástæðulaust að taka núna illa upplýsta áhættu. Hér með er skorað á alla landsmenn að kjósa NEI! í kosningunni 29. ágúst nk. Höfundur er varaþingmaður Miðflokksins í NA-kjördæmi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Hvað var afaðlagað? Þorvaldur Logason skrifar Skoðun Fullveldi - ættaróðal eða verkfæri sjálfstæðrar þjóðar? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy skrifar Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Gylliboðin sem ekki standast Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Er ekki alltaf brjálað að gera? Sigríður Indriðadóttir skrifar Skoðun Spliff, Donk & Gengja á Alþingi Benedikt V Warén skrifar Skoðun Bannmenn og bruggarar Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen skrifar Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson skrifar Skoðun Lærum lýðræði Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson skrifar Skoðun ESB-aðild eykur áhrif smáríkja. Reynsla Íra er mjög jákvæð Dominic Scott skrifar Skoðun Hvaða Evrópusamband erum við að kjósa um? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Hefur einhver trú á topplistum? Dagbjört Hákonardóttir skrifar Skoðun Seðlabankastjóri og stríðsöxin Halla Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason skrifar Skoðun Vaxtaþrælarnir og hinir Ingólfur Sverrisson skrifar Sjá meira
Við Austfirðingar höfum heldur betur fengið að kenna á Reykjavíkurvaldinu (RKV) í gegnum tíðina vegna áhrifa þess á Alþingi Íslendinga. Rödd Austurlands heyrist í ræðustól Alþingis, en fjarar jafnskjótt út og bergmál ræðumanns hættir að hljóma í salnum. Þeir Reykjavíkurþingmennirnir sem sitji í salnum láta slíkt „fjas“ sem vind um eyru þjóta. Stór hluti þingheims virðist fyrirmunað að átta sig á því hvernig Ísland lítur út á korti og þaðan af síður virðast þeir vita að vitsmunalíf þróist á landsbyggðinni í einhverri mynd. Það er hins vegar illskiljanlegt af þeirri ástæðu, að löngum hafa margir Reykjavíkurþingmenn áttað sig á því að þangað má sækja fjármuni til að efla kerfisvæðinguna í Reykjavík og stækka þar báknið. Hópar einstaklinga utan þings hafa einnig staðið í þeirri trú, að enn betur mætti kreista fé úr Austurlandsfjórðungi og þannig bregðast við því andófi, sem gerir vart við sig þegar Austfirðingum blöskrar ítrekuð svik Alþingis við Austurlandsfjórðung. Þar er af nægu að taka í uppsöfnuðu svikasafni Alþingis og í því samhengi er rétt nefna Fjarðarheiðargöng, Öxi, Egilsstaðaflugvöll og ónýtar brýr á Hringvegi eitt á Austurlandi. Reykvíkingum er tamt að fara í djúpa umræðu um að jafna atkvæðavægið til Alþingis. Hverju hefur núverandi „mismunun“ skilað til Austurlands? Eru líkur á að við „meiri jöfnun“ yrði aukið tillit tekið til þeirra fjögurra prósenta landsmanna, sem standa undir um 24% útflutningsverðmæta landsins? Er líklegt að rödd landsbyggðarinnar fái meira vægi á Alþingi? Rétt er að benda á að þrátt fyrir stuttar boðleiðir á Íslandi, er leiðin löng að mörkum rökhyggjunnar og enn lengri að réttlætinu. Þessi miðaldahugsun er á pari við nýlenduhugsjónina, sem var við lýði á tímum seglskipanna. Við búum við Reykjavíkurmódel, sem er smækkuð mynd af ESB-alræðinu. Þar hefur embættismannakerfið tögl og hagldir til að þenjast út, það lýsir sér með því að kafa sífellt dýpra í vasa skattborganna. Hagræðing er ekki til í orðabók þessara kerfa. Trúir þú virkilega að lengri boðleiðir auðveldi samskipti og lausnir? Trúir þú að það verði auðveldara að ná einhverri rökrænni tengingu við ráðamenn hjá ESB? Veist þú að þetta fólk heldur í alvöru að strætó og lestir tengi saman Ísland og Evrópu og það telur að hægt sé að flytja fólk og vörur þar á milli eins og á milli Þýskalands og Frakklands. Með það að markmiði var tilskipun ESB um ETS-kerfið (mengunarskattur) m.a. sett á til að færa flutninga á rafvædd samgöngukerfi og það innleitt hugsunarlaust í íslensk lög árið 2007. Flugrekstur var tekinn inn í ETS-kerfið árið 2012, staðbundinn iðnaður (ál og járnblendi) árið 2013 og sjóflutningar árið 2024. Þessar álögur hækka öll aðföng til landsins, framleiðslu okkar úr landi og bitnar á kaupmætti landsmanna. Hvað varðar Reykjavíkurvaldið þá er „Vont þeirra ránglæti, verra þeirra réttlæti“ (Jón Hreggviðsson / H.K. Laxness) svo það hlýtur að vera öllum morgunljóst, að síst verður það skárra undir ægivaldi ESB. Þar til gervigreindin verður fær um að rétta af vanstilltan „kompás“ ESB þingsins, er rétt að Íslendingar vinni heimavinnu sína til að auka lífsgæði og njóti gæða landsins og frelsis. ESB stendur núna á brauðfótum og litlar forsendur að sækja um inngöngu. Tökum samtalið við Norðmenn og aukum slagkraftinn gagnvart ESB. Tíminn vinnur með okkur og því ástæðulaust að taka núna illa upplýsta áhættu. Hér með er skorað á alla landsmenn að kjósa NEI! í kosningunni 29. ágúst nk. Höfundur er varaþingmaður Miðflokksins í NA-kjördæmi.
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar
Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar