Veljum að vita meira Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar 14. ágúst 2026 09:30 Eftir rúmar tvær vikur gefst þjóðinni tækifæri til að ákveða hvort halda eigi áfram viðræðum um aðild Íslands að Evrópusambandinu. Ekki til að ákveða hvort Ísland gangi inn þar inn, heldur til að velja samning fram yfir samningsleysi, upplýsingar fram yfir upplýsingaóreiðu. Rétt eins og ríkisstjórn Sjálfstæðisflokks og Framsóknar lofaði Íslendingum fyrir rúmum áratug. Við þurfum ekki að útkljá öll álitamál um kosti og galla ESB á næstu tveimur vikum. Við þurfum aðeins að vilja vita meira um tækifæri Íslands til að segja já þann 29. ágúst. Höfnum ekki samningi sem enginn hefur séð – skoðum fyrst og ákveðum svo Við kaupum ekki íbúð án þess að skoða hana. Við tökum ekki nýju starfi án þess að vita hver launin eru. Samt er þjóðin nú hvött til að hafna ESB áður en samningur liggur fyrir. Sumir tala jafnvel eins og niðurstaðan sé þegar gefin. En niðurstaðan ræðst aðeins við samningsborðið þar sem markmiðið liggur skýrt fyrir. Markmiðið er að tryggja hagsmuni fólks og fyrirtækja á Íslandi og standa vörð um sérstöðu Íslands. Gleymum því ekki að margt hefur breyst síðan Ísland var síðast í aðildarviðræðum við ESB á árunum 2009-2013. Öryggismál vega þyngra, orkumál hafa tekið á sig nýja mynd og mikilvægi norðurslóða hefur aukist verulega. Evrópa sjálf hefur breyst og forgangsröðun Evrópusambandsins með. Það er mat ríkisstjórnarinnar að nú sé meira svigrúm en áður til að taka tillit til sérstöðu Íslands. En við þurfum ekki að spá fyrir um niðurstöðuna fyrir fram. Skoðum fyrst. Ákveðum svo. Ríkisstjórnin treystir þjóðinni til að taka ákvörðun Umræðan um tækifæri Íslands innan ESB mun harðna enn frekar á næstu dögum. Það er eðlilegt og hollt. Stórar ákvarðanir eiga að vera ræddar, ólík sjónarmið eiga að takast á og erfiðum spurningum á að svara. Stjórnvöld munu hlusta á efasemdir já- og nei-sinna, svara spurningum af hreinskilni og tryggja að kjósendur hafi sem bestar upplýsingar til að taka upplýsta ákvörðun um hvort klára eigi viðræður við ESB. Því ríkisstjórnin treystir þjóðinni til að ákveða hvaða framtíð hún vill. Íslendingar hafa áður staðið frammi fyrir stórum spurningum um stöðu smáþjóðar í breyttum heimi. Í hvert sinn höfum við spurt spurninga og vegið kosti og galla. Við höfum ekki óttast það að vita meira heldur haft sjálfstraust til að spyrja, hlusta og kanna. Hvað sem stjórnarandstaðan segir þjóðinni þá snýst atkvæðagreiðslan 29. ágúst ekki um aðild Íslands að ESB. Hún snýst um hvort við viljum halda áfram viðræðum, kanna hvað Íslandi stendur raunverulega til boða og taka síðan ákvörðun með allar upplýsingar á borðinu. Þegar samningur liggur fyrir fær þjóðin aftur að segja sitt. Þá geta Íslendingar sagt já eða nei við aðild á grundvelli þess sem raunverulega liggur fyrir. Það að segja já nú bindur engan til að segja já síðar. Það tryggir aðeins að við fáum tækifæri til að vita meira áður en við ákveðum. Höfundur er dómsmálaráðherra. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Gott bú stendur undir sér Róbert Ragnarsson Skoðun Fæðingarorlof fyrir ömmu og afa? Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Þegar samþykki virðist verða að ábyrgð brotaþola Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir Skoðun Börn þurfa úrræði, ekki innantóm loforð Ása Berglind Hjálmarsdóttir Skoðun Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun Skörum fram úr í skaðlegu skattaumhverfi Elliði Vignisson Skoðun Af þreyttasta frumvarpi íslenskrar þingsögu Árni Guðmundsson Skoðun Hvers vegna skiptir bókun 35 máli? Eiríkur S. Svavarsson Skoðun Hver ætlar að hjúkra þér? Helga Rósa Másdóttir Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson Skoðun Skoðun Skoðun Hamfarir í hversdagslegum kringumstæðum Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Heimilin eiga ekki alltaf að borga brúsann Alexander M. Árnason skrifar Skoðun Fleiri krónur taldar – fáar nýjar Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun „The Concert of Three“. Samráð stórveldanna þriggja – ný leið til heimsfriðar? Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun Farsælt ferðalag fólks og fisks Heiðrún Lind Marteinsdóttir skrifar Skoðun Orkan í ólgusjó efnahagsmála Tinna Traustadóttir skrifar Skoðun Fæðingarorlof fyrir ömmu og afa? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Gott bú stendur undir sér Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Loksins get ég notið þess að vera heima Ingibjörg Dóra Scheving Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar samþykki virðist verða að ábyrgð brotaþola Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir skrifar Skoðun Sama fötlun en ólík réttindi - Aldurinn ræður úrslitum - Ásta Ólafsdóttir skrifar Skoðun Umskiptingar Flokks fólksins á Alþingi Júlíus Valsson skrifar Skoðun Okkar fé í Heimum Bergur Hauksson skrifar Skoðun Hver ætlar að hjúkra þér? Helga Rósa Másdóttir skrifar Skoðun Er alveg sama hvað Ísland er dýrt? Björn Ragnarsson skrifar Skoðun Krossinn er ekki matseðill Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Við mælum hávaða en mælum við óskýrleikann? Ragnhildur Bjarkadóttir skrifar Skoðun Hvað gerist í síðari hálfleik? Lovísa Oktovía Eyvindsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna skiptir bókun 35 máli? Eiríkur S. Svavarsson skrifar Skoðun Skörum fram úr í skaðlegu skattaumhverfi Elliði Vignisson skrifar Skoðun Hvernig getum við dregið úr einmanaleika mæðra í fæðingarorlofi? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Arfurinn og réttur ríkisins til skattheimtu Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Undir sömu stjörnu – ópera fyrir alla þjóðina Sævar Þór Halldórsson skrifar Skoðun Börn þurfa úrræði, ekki innantóm loforð Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Ísland á ekki að verða land gjaldhliða Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Fokk, ég er með ristilkrabbamein! Matthías Freyr Matthíasson skrifar Skoðun Lofthjúpurinn er ekki verðbólguspá – þegar prófessorinn villist út fyrir sitt sérfræðisvið Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Af þreyttasta frumvarpi íslenskrar þingsögu Árni Guðmundsson skrifar Skoðun Samfélagsbanki: Opið bréf til ríkisstjórnarinnar Guðmundur D. Haraldsson,Sævar Finnbogason skrifar Sjá meira
Eftir rúmar tvær vikur gefst þjóðinni tækifæri til að ákveða hvort halda eigi áfram viðræðum um aðild Íslands að Evrópusambandinu. Ekki til að ákveða hvort Ísland gangi inn þar inn, heldur til að velja samning fram yfir samningsleysi, upplýsingar fram yfir upplýsingaóreiðu. Rétt eins og ríkisstjórn Sjálfstæðisflokks og Framsóknar lofaði Íslendingum fyrir rúmum áratug. Við þurfum ekki að útkljá öll álitamál um kosti og galla ESB á næstu tveimur vikum. Við þurfum aðeins að vilja vita meira um tækifæri Íslands til að segja já þann 29. ágúst. Höfnum ekki samningi sem enginn hefur séð – skoðum fyrst og ákveðum svo Við kaupum ekki íbúð án þess að skoða hana. Við tökum ekki nýju starfi án þess að vita hver launin eru. Samt er þjóðin nú hvött til að hafna ESB áður en samningur liggur fyrir. Sumir tala jafnvel eins og niðurstaðan sé þegar gefin. En niðurstaðan ræðst aðeins við samningsborðið þar sem markmiðið liggur skýrt fyrir. Markmiðið er að tryggja hagsmuni fólks og fyrirtækja á Íslandi og standa vörð um sérstöðu Íslands. Gleymum því ekki að margt hefur breyst síðan Ísland var síðast í aðildarviðræðum við ESB á árunum 2009-2013. Öryggismál vega þyngra, orkumál hafa tekið á sig nýja mynd og mikilvægi norðurslóða hefur aukist verulega. Evrópa sjálf hefur breyst og forgangsröðun Evrópusambandsins með. Það er mat ríkisstjórnarinnar að nú sé meira svigrúm en áður til að taka tillit til sérstöðu Íslands. En við þurfum ekki að spá fyrir um niðurstöðuna fyrir fram. Skoðum fyrst. Ákveðum svo. Ríkisstjórnin treystir þjóðinni til að taka ákvörðun Umræðan um tækifæri Íslands innan ESB mun harðna enn frekar á næstu dögum. Það er eðlilegt og hollt. Stórar ákvarðanir eiga að vera ræddar, ólík sjónarmið eiga að takast á og erfiðum spurningum á að svara. Stjórnvöld munu hlusta á efasemdir já- og nei-sinna, svara spurningum af hreinskilni og tryggja að kjósendur hafi sem bestar upplýsingar til að taka upplýsta ákvörðun um hvort klára eigi viðræður við ESB. Því ríkisstjórnin treystir þjóðinni til að ákveða hvaða framtíð hún vill. Íslendingar hafa áður staðið frammi fyrir stórum spurningum um stöðu smáþjóðar í breyttum heimi. Í hvert sinn höfum við spurt spurninga og vegið kosti og galla. Við höfum ekki óttast það að vita meira heldur haft sjálfstraust til að spyrja, hlusta og kanna. Hvað sem stjórnarandstaðan segir þjóðinni þá snýst atkvæðagreiðslan 29. ágúst ekki um aðild Íslands að ESB. Hún snýst um hvort við viljum halda áfram viðræðum, kanna hvað Íslandi stendur raunverulega til boða og taka síðan ákvörðun með allar upplýsingar á borðinu. Þegar samningur liggur fyrir fær þjóðin aftur að segja sitt. Þá geta Íslendingar sagt já eða nei við aðild á grundvelli þess sem raunverulega liggur fyrir. Það að segja já nú bindur engan til að segja já síðar. Það tryggir aðeins að við fáum tækifæri til að vita meira áður en við ákveðum. Höfundur er dómsmálaráðherra.
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun
Skoðun „The Concert of Three“. Samráð stórveldanna þriggja – ný leið til heimsfriðar? Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar
Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar
Skoðun Hvernig getum við dregið úr einmanaleika mæðra í fæðingarorlofi? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar
Skoðun Lofthjúpurinn er ekki verðbólguspá – þegar prófessorinn villist út fyrir sitt sérfræðisvið Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Skoðun Samfélagsbanki: Opið bréf til ríkisstjórnarinnar Guðmundur D. Haraldsson,Sævar Finnbogason skrifar
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun