Brandari dagsins

Eftir að hafa hlustað aftur og aftur á umræður um þetta hættulega Evrópusamband sem einhverjum vitleysingum datt í hug að troða okkur Íslendingum inn í, þá dettur mér hug að segja ykkur brandara sem ég heyrði fyrir löngu síðan. En samkvæmt umræðunum sem hafa auðvitað verið uppfullar af visku og gáfum þá hefur ekki nokkur maður sem ég hef heyrt í og fjallað um Evrópumál heyrt þennan brandara. En svo virðist vera að það sé stórhættulegt fyrir okkur Íslendinga að koma nálægt þessu fyrirbæri ef við græðum ekkert á því. Enda er gróði okkar eina hugsjón og það eina sem vert er að berjast fyrir. Hverjir skilja það betur en við Íslendingar að ef engin væri gróðinn þá væri ekki mikils virði að lifa þessu lífi.

En aftur að brandaranum sem ég ætlaði að segja ykkur frá. Sko, það datt einhverjum bjánum það í hug fyrir tæplega áttatíu árum síðan að reyna koma í veg fyrir svona fyrirbæri sem hefur verið kölluð heimstyrjöld komi fyrir aftur. Þess vegna kviknaði sú hugmynd að þær þjóðir sem höfðu lagt hvor aðra í rúst og drepið eða limlest milljónir manna að reyna láta þetta ekki koma fyrir aftur. Hugsið ykkur, að einhverjir bjánar þarna úti í Evrópu skuli detta þessi færstæða í hug og ekki nóg með það þá eru aular hér heima sem dettur í hug að fara með þeim í þetta kompaní. Við sem stórgræddum á þessu brölti þeirra þarna á sínum tíma og hefðum sjálfsagt grætt enn meira ef þeir hefðu haldið áfram að berjast. ‚Ég þarf sjálfsagt ekkert að minna ykkur á þegar

Bretarnir komu hingað fyrst og sköffuðu okkur vinnu. Þið hljótið að hafa lesið um það þegar Íslenski sveitavargurinn hópaðist til Reykjavíkur til þess að styðja sig við skóflurnar sem Bretarnir létu þá fá og borguðu þeim meira að segja fyrir. Þetta gerðu þeir eingöngu vegna þess að þessi heimstyrjöld var í gangi og við getum þakkað fyrir það. Ég tala nú ekki um þegar Kanarnir komu svo eftir þeim þá var nú fyrst hægt að fara græða peninga fyrir alvöru. Ekki nóg með þetta, svo fengum við multí moní þegar kaninn veitti okkur einhverja Marsal aðstoð sem var hellingur af peningum. Auðvita hefðum við ekkert fengið þessi peninga ef það hefði ekki verið heimstyrjöld þar sem menn voru að dunda sér við að drepa hvorn annan svona upp á grínið. Svo auðvita förum við ekkert að tengjast einhverjum félagsskap sem ætlar að koma í veg fyrir stríð þá græðum við auðvita ekki neitt.

En svo þarna með brandarann, sko, þeir fengu þessa flugu í hausinn þarna úti á sínum tíma að reyna koma í veg fyrir að svona heimstyrjöld myndi koma fyrir aftur. Þeim blöskraði víst hvernig þetta gekk fyrir sig þar sem fimm til sex milljónir manna af ákveðnu þjóðerni var útrýmd á kerfisbundin hátt. Auk þess sem hátt í hundrað milljónir manna voru drepin á vígvellinum. Auðvita hljómar þetta eins og hver annar brandari í eyrum okkar Íslendinga að koma í veg fyrir að svona gróðamaskína mali áfram. Okkar gróði er einmitt falin í því að þetta endurtaki sig og standi sem lengst og þess vegna er svo fjarstæðukennt að við förum að tengjast einhverjum félagsskap sem ætlar að koma í veg fyrir slíkt. Ja, nema kannski ef við skyldum græða þá væri kannski allt í lagi að athuga málið.

Nú held ég að allir viti sem eitthvað hafa á milli eyrnanna (Reyndar sýnist mér að það sé ekki stór hópur.) hvers vegna ekki hefur komið til ófriðar á milli þjóða í Evrópu í tæplega áttatíu ár. Auðvita er það því að þakka að við Íslendingar leggjum á okkur það mikla og erfiða verkefni að fara niður að tjörn og fleyta kertum og biðja fyrir friðsömum heimi. Þeir þarna úti í Evrópu voru fljótir að koma auga á þessa fórnfýsi og þeim hefur ekki dottið í hug að drepa hvorn annan síðan við byrjuðum á þessu. Reyndar eru þetta aðallega einhverjir vinstri sinnaðir einfeldningar sem stunda þetta, en það er auðvita fyrir það að þeir hafa ekki hundsvit á bísness. Auðvita vitum við hin sem höfum aðeins meira á milli eyrnanna að við græðum auðvita ekkert ef þjóðirnar hérna í kring um okkur reyni ekki að drepa hvor aðra.

Nú er ég alveg sannfærður um það að þið sem lesið hafa þessar línur liggið á gólfinu og haldið um magann í krampahlátri. Auðvita hefur ekki nokkur maður sem þátt hefur tekið í þessum djúpvitru samræðum um aðild okkar að Evrópusambandinu dottið önnur eins fjarstæða í hug. Við sem höfum lagt einna mest á okkur til þess að halda frið í okkar heimshluta með því að fleyta kertum á Reykjavíkurtjörn. Þrátt fyrir þá staðreynd að við stórtöpum á því, svona er nú botnlaus fórnfýsin í okkur Íslendingum. Og auðvita skundum við á kjörstað þann 29 ágúst og segjum nei við þessari bölvaðri vitleysu. Nema, kannski, jú ef það væri einhver hugsanlegur gróði falin í þessu brölti, þá væri kannski allt í lagi að skoða málið.

Höfundur er orðin aldraður maður á eftirlaunum sem dvelur nú þessa daganna í vellystingum hjá dóttir sinni í Luxemborg og fylgist með umræðunum heima á Íslandi. Auk þess að finna á eigin skinni hvernig það er að lifa í þessu skelfilega Evrópusambandi þar sem allir eru búnir að missa sjálfstæði sitt. Og ekki væri það gæfulegt að fá hitastigið sem nú er hérna í miðju Evrópusambandinu heim til Íslands sem yrði auðvita ef við gengum í þetta skelfilega samband. Nema, jú kannski ef við græddum eitthvað á því þá mætti kannski athuga málið.

Höfundur er fyrrverandi sendibílstjóri.