„Ég vil ekki sjá neina punga takk fyrir“

„Ég festist sjaldan lengi í sömu vinnu og ég er svolítið út um allt bara. Mig langar að verða listakona, ég elska að skapa,“ segir Mekkín og sköpunargleðin flæðir heldur betur út í fatastíl hennar.

Hvað finnst þér skemmtilegast við tískuna?

Að fá að tjá mig hvernig sem mér sýnist og geta tekið hamskiptum yfir í hvað sem ég vil. Enginn getur tekið það frá mér, ég elska að vera algjörlega ég. Ég dýrka að vera mikill karakter og mér leiðist að vera eins og aðrir. 

Mér hefur alltaf liðið öðruvísi, er smá skrítin og ég laðast svolítið að því sem er skrítið. Ég er í raun bara álfastelpa í mínum ævintýraheimi og mig langar að klæðaburður minn líti út eins og ég hafi bara hoppað úr teiknimyndasögu. Ég vildi án djóks að ég væri teiknimynduð.

Hver er uppáhalds flíkin þín og af hverju?

Ég á ótrúlega fallegan kjól sem að amma mín Unnur saumaði. Hún var alltaf glæsileg, svo yfirveguð og glæsileg. Kjóllinn er kremhvítur með ísaumuðum blómum og stjörnum yfir barminn. Mamma fermdist í honum og ég líka. 

Ég nota hann aldrei en þetta er án efa dýrmætasta flíkin mín, gerð af ást og hefur sögu sem er mjög náin manni. Ég myndi ekki einu sinni skipta honum út fyrir Birkin tösku frá Hermés. Svo elska ég mínípilsið mitt sem er úr dökkbláu gallaefni.

Eyðirðu miklum tíma í að velja föt hverju sinni?

Já, kannski einum of stundum. Það er bara svo gaman að ég gleymi mér og hef mikið að velja úr, þetta er smá eins og vera í búningaleik. Ef það er eitthvað sem ég þarf að gera, í raun sama hvað, það getur verið að mæta próf, þá eyði ég alltaf tímanum frekar að gera mig til. Mér gengur alltaf vel þegar ég gef mér tíma í mig því þá er orkan mín svo sterk.

Hvernig myndirðu lýsa stílnum þínum?

Það er smá erfitt, ég fýla bara allt sem mér finnst sætt. Ég elska fylgihluti sem eru skemmtilegir. Ég á fullt af bull-eyrnalokkum og slaufum og dóti sem ég nota. Er skrítið að segja að stílinn minn sé bara geggjað mikið Mekkín? 

Ég elska stundum að vera mega stelpuleg í öllu bleiku og krúttlegu en ég fíla líka svona aðeins dimmari stílhreinar víbrur. Mér finnst langskemmtilegast að klæðast pilsum við háa sokka og fönkí háa hæla.

Hefur stíllinn þinn breyst mikið í gegnum tíðina og hvernig þá?

Já algjörlega. Ég hef alltaf klætt mig eins og mér sýnist og þegar að ég var barn gat það orðið frekar skrautlegt, sérstaklega með mömmu sem styður mann alltaf sama hvað.

Ég var alveg rosaleg, vildi rokka alla liti alltaf, risa prjónapeysur með myndum og skærum litum með rosalegu mynstri. Ekki láta mig byrja á jegginsunum, ég átti svoleiðis í ljónamynstri. Ég var mikið í kynhlutlausum fötum og mig langaði ekkert til að vera skvísa fyrr en töluvert seinna. Ég rakaði líka af mér allt hár þegar ég var tólf ára bara af því ég gat það og ég vildi einstök föt sem voru bara mín. 

Núna er ég orðin eldri og aðeins meira gelluleg og skipulögð í fatavali. Mér hefur samt alltaf þótt gaman að vera ögrandi, ég geri það bara á annan hátt í dag. Ég er svo glöð að mér leið nógu vel og ég var nógu frjáls til að finna mig. Sérstaklega þar sem ég ólst upp í litlum bæ þar sem allir voru eins klæddir. Það er alltaf fasti hjá mér að vera einstök og skrautleg.

Nýturðu þess að klæða þig upp?

Já það er eiginlega bara heilagt og eins konar helgisiður fyrir mér. Mér finnst ég vera að gefa sjálfri mér svo mikið og það veitir mér svo mikla gleði. Ég er oft að leika mér að máta föt heima og leyfa mér að dagdreyma, svo hjálpar hvað ég er ímyndunarveik.

Hvað skiptir þig mestu máli í klæðaburði?

Að allt sé vel sett saman og flíkin sem ég klæðist veiti mér einhverja hamingju. Ef ég er í fötum sem endurspegla mig ekki nægilega vel þá verð ég bara óþægileg og nýt mín ekki jafn mikið. Svo eru það auðvitað hælaskórnir, ég verð alltaf að vera í flottum hælum.

Hvaðan sækirðu innblástur í tískunni?

Smá alls staðar að held ég. Ég sækist ekkert sérstaklega í innblásturinn þannig, ég fæ hann bara frá lífinu. Svo teikna ég stundum gellu-karaktera og elska að setja þær í sturluð föt og fæ hugmyndir út frá því. 

Bíómyndir og bækur geta líka veitt mér innblástur, sérstaklega frá sixtís tímabilinu og svona retro futuristic stíll. Ég elska tískugoðsagnir eins og Marilyn Monroe og ömmu mína en ég reyni samt ekki að líta út eins og þær, þær fylgja mér kannski frekar.

Ertu með einhver boð og bönn þegar það kemur að klæðaburði?

Þegar fólk hefur ekki alveg tilfinningu fyrir stíl og dæma aðra fyrir það að vera öðruvísi en klæðast svo því sama sumarið eftir, þegar trendið er alveg löngu búið. Svo hjólagallar, ég vil ekki sjá neina punga takk fyrir.

Áttu eitthvað eftirminnilegt tískuslys og hvernig var það?

Örugglega mjög mörg. Ætli ég verði ekki að segja þegar að ég var körfubolti. Enn í dag skil ég það ekki, ég hef ekki einu sinni dripplað körfubolta og þetta var mjög random. Svo var ég einu sinni með fjólublátt hár og ætlaði að aflita það en ég sver að ég endaði eins og eitthvað sjóskrímsli, var með gula rót og grænt hár.

Ég hélt ég yrði algjörlega grilluð þegar ég mætti í skólann svo var það fyrsta sem skólafélagi sagði við mig: Vá, ég fíla hvað þú gerðir við hárið þitt. Það voru allir bara svo vanir því að ég væri að gera eitthvað skrýtið að ég lét bara eins og ég hefði vísvitandi litað það svona.

Spilar álit annarra eitthvað hlutverk í þínu fatavali?

Nei í rauninni ekki, mér er alveg sama hvað öðru fólki finnst um klæðaval mitt. Þau eru bara ekki ég. Auðvitað þykir mér alltaf fallegt að fá hrós, sérstaklega frá vinum mínum sem skilja mig betur og eru sjálf glæsileg. 

Mamma ól mig vel upp og ég hef aldrei spáð í hvað öðrum finnst flott eða ekki, það kemur mér ekkert við. 

Ef þú hefðir reynt að leggja mig í einelti í grunnskóla hefði ég örugglega ekki einu sinni tekið eftir því.

Hver er eftirminnilegasta flík sem þú hefur klæðst og af hverju?

Ég held bleiki afmæliskjólinn minn. Hann er svo mikið æði og ég er eins og bollaköku-prinsessa í honum.

Hvað finnst þér heitast í tískunni í sumar?

Sætir flip-flop sandalar, bara á gellum samt. Annars finnst mér alltaf gaman að sjá stelpur sem eru öruggar með sig í smá áberandi fötum, til dæmis stuttu pilsi og eða þröngum fötum sem eru sexí. Það krefst hugrekkis í dag að vera sexí og það er eins og það sé rosalega mikill skandall. Ég vildi að stelpur upplifðu sig frjálsari með það. Maður má alveg vera sexí, það þýðir ekkert meira.

Býrðu yfir einhverju góðu ráði þegar það kemur að tísku?

Vertu þú sjálf og finndu þig í fötum sem láta þig finna fyrir sjálfsöryggi. Ekki minnka sjálfa þig til að vera ekki of mikið. Þú ert bara þú einu sinni, þú vilt ekki sjá eftir því. Við erum ung og frjáls, nýtum það á meðan við getum og fögnum fjölbreytileikanum.