ESB-aðild eykur áhrif smáríkja. Reynsla Íra er mjög jákvæð Dominic Scott skrifar 21. ágúst 2026 08:17 Innan ESB eru nokkur smærri aðildarríki á borð við Möltu, Kýpur, Eistland, Lúxemborg og Lettland með íbúafjölda sem er sambærilegur við íbúafjölda Íslands. Reynsla þeirra getur verið sérstaklega áhugaverð fyrir Íslendinga þegar þeir velta fyrir sér hvað aðild að ESB gæti boðið upp á. Sem Íri sem býr á Íslandi deili ég upplifun minni á reynslu Írlands, annars lands sem hefur lengi litið á sig sem smáríki, af samskiptum sínum við Evrópusambandið. Aðild að ESB eykur áhrif smáríkja eins og dæmi Írlands sýnir augljóslega fram á. Augljósasti ávinningurinn er einfaldlega að eiga sæti við borðið. Ákvarðanir ESB hafa mikil áhrif á Írland. En Írland er ekki aðeins land sem verður fyrir áhrifum af þessum ákvörðunum, það tekur beinan þátt í mótun þeirra. Aðild gerir írskum ráðherrum og embættismönnum kleift að taka virkan þátt í samningaviðræðum, byggja upp bandalög og hafa áhrif á stefnumál áður en þau eru samþykkt. Þetta skiptir máli vegna þess að ákvarðanataka innan ESB snýst sjaldan einfaldlega um að stór ríki greiði niður atkvæði smáríkja. Þótt atkvæðakerfið veiti smáríkjum töluverð áhrif miðað við íbúafjölda þeirra, nást flestar mikilvægustu ákvarðanirnar með umfangsmiklum samningaviðræðum og leit að samstöðu. Smáríki geta því haft mun meiri áhrif en íbúafjöldi eða efnahagslegt vægi þeirra gefur til kynna. Og þá sérstaklega ef þau eru góð í að byggja upp bandalög og skapa sér orðspor sem uppbyggilegur samningaaðili og traustur bandamaður. Forysta er önnur leið til áhrifa. Smáríki geta lagt til forseta, framkvæmdastjóra, og aðra háttsetta einstaklinga sem geta haft áhrif á stefnu alls ESB. Írland hefur átt fjölda áhrifamikilla evrópskra leiðtoga, þar á meðal forseta Evrópuþingsins og forseta evrópska endurskoðunarréttarins. Að auki hafa Írar tvisvar gegnt æðsta embætti framkvæmdastjórnar Evrópusambandsins. Írskar ríkisstjórnir hafa einnig nýtt stöðu sína til að setja ákveðin málefni á dagskrá Evrópu. Fyrsti Írinn í framkvæmdastjórninni hafði til dæmis mikil áhrif á mótun evrópskrar félagsmálastefnu. Á sviði alþjóðamála hefur Írland auk þess um áratugaskeið verið eindreginn stuðningsaðili sjálfsákvörðunarréttar Palestínumanna. Ísland myndi ekki skyndilega verða stórveldi í Evrópu. En ESB-aðild gefur hæfileikaríku fólki frá smáríkjum tækifæri til að hafa áhrif á mun stærri vettvangi. Hver veit hvaða framtíðarleiðtogar Evrópu kunna nú þegar að leynast meðal vel menntaðra og alþjóðlega sinnaðra Íslendinga? Formennska í ráðinu, sem gengur á milli aðildarríkjanna, býður upp á enn eitt sérstaklega öflugt tækifæri. Hvert aðildarríki gegnir formennsku í sex mánuði og fær þá ábyrgð á að stýra fundum ráðsins, miðla málum og hjálpa til við að móta löggjafardagskrá ESB. Írland gegnir formennsku frá júlí til desember 2026 og er því í miðju samningaviðræðna sem hafa áhrif á allt sambandið. Aðild getur einnig gefið smáríkjum aukið vægi til að tryggja fyrirkomulag sem tekur mið af sérstöðu þeirra. Írland hefur til dæmis náð fram sértæku fyrirkomulagi á sviðum þar sem aðstæður þess eru frábrugðnar aðstæðum annarra aðildarríkja. Írland hefur haldið undanþágu frá Schengen-svæðinu og getur því viðhaldið sameiginlegu ferðasvæði sínu með nágrannanum Bretlandi sem er ekki í ESB. Jafnframt hefur Írland samið um sveigjanlegri þátttöku í tilteknum málum ESB á sviði dómsmála og innanríkismála. Þessi dæmi sýna að vera innan ESB þýðir ekki að öll aðildarríki þurfi að samþykkja nákvæmlega sama fyrirkomulag á öllum sviðum. Aðild veitir ríkjum sæti við samningaborðið, þar sem þau geta talað fyrir fyrirkomulagi sem tekur mið af eigin hagsmunum. Það er því vert að taka það fram að 91% Íra telja að landið sitt hafi eflst verulega með því að eiga aðild að ESB, bæði þegar kemur að því að styrkjast inn á við og einnig með því að standa sterkari á alþjóðavísu. Kannski komu kostir þess að eiga sæti við borðið hvað skýrast í ljós þegar Bretland ákvað að yfirgefa ESB. Sú ákvörðun kom Írlandi í afar erfiða stöðu, ekki síst þar sem nauðsynlegt var að vernda opin landamæri milli Írlands og Norður-Írlands og tryggja áframhaldandi gildi Föstudagssamkomulagsins. Írland gat fylgt þessum hagsmunum eftir, ekki sem utanaðkomandi ríki sem beitti sér gagnvart ESB, heldur sem aðildarríki ESB þar sem hagsmunir þess mótuðu afstöðu sambandsins sjálfs í samningaviðræðunum. Bretland, sem nú var orðið „utanaðkomandi ríki“, varð að samþykkja að Norður-Írland yrði áfram að hluta bundið regluverki innri markaðar ESB um vörur. Það hjálpaði til við að koma í veg fyrir hörð landamæri á eyjunni Írlandi. Írland hefur nýtt sér sæti sitt við borðið, hæfni sína til bandalagsmyndunar, sterka stöðu Íra í áhrifastöðum innan Evrópu, formennsku sína í ráðinu og svigrúm til að semja um sértækt fyrirkomulag til að tryggja sér áhrif langt umfram það sem stærð landsins ein og sér myndi annars gefa til kynna. Reynslan af Írlandi bendir til þess að aðild að ESB geti margfaldað áhrif smáríkis, hvort sem það ríki er Írland eða Ísland. Höfundur er Íri sem er búsettur á Íslandi. Hann er hagfræðingur sem starfar á alþjóðavísu við að draga úr kolefnalosun í raforkuiðnaði. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Gott bú stendur undir sér Róbert Ragnarsson Skoðun Þegar samþykki virðist verða að ábyrgð brotaþola Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir Skoðun Fæðingarorlof fyrir ömmu og afa? Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Skörum fram úr í skaðlegu skattaumhverfi Elliði Vignisson Skoðun Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun Af þreyttasta frumvarpi íslenskrar þingsögu Árni Guðmundsson Skoðun Hvers vegna skiptir bókun 35 máli? Eiríkur S. Svavarsson Skoðun Börn þurfa úrræði, ekki innantóm loforð Ása Berglind Hjálmarsdóttir Skoðun Hver ætlar að hjúkra þér? Helga Rósa Másdóttir Skoðun Var Stonehenge sláturhús? Ása Hlín Benediktsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Samráð stórveldanna þriggja – ný leið til heimsfriðar? Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun Farsælt ferðalag fólks og fisks Heiðrún Lind Marteinsdóttir skrifar Skoðun Orkan í ólgusjó efnahagsmála Tinna Traustadóttir skrifar Skoðun Fæðingarorlof fyrir ömmu og afa? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Gott bú stendur undir sér Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Loksins get ég notið þess að vera heima Ingibjörg Dóra Scheving Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar samþykki virðist verða að ábyrgð brotaþola Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir skrifar Skoðun Sama fötlun en ólík réttindi - Aldurinn ræður úrslitum - Ásta Ólafsdóttir skrifar Skoðun Umskiptingar Flokks fólksins á Alþingi Júlíus Valsson skrifar Skoðun Okkar fé í Heimum Bergur Hauksson skrifar Skoðun Hver ætlar að hjúkra þér? Helga Rósa Másdóttir skrifar Skoðun Er alveg sama hvað Ísland er dýrt? Björn Ragnarsson skrifar Skoðun Krossinn er ekki matseðill Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Við mælum hávaða en mælum við óskýrleikann? Ragnhildur Bjarkadóttir skrifar Skoðun Hvað gerist í síðari hálfleik? Lovísa Oktovía Eyvindsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna skiptir bókun 35 máli? Eiríkur S. Svavarsson skrifar Skoðun Skörum fram úr í skaðlegu skattaumhverfi Elliði Vignisson skrifar Skoðun Hvernig getum við dregið úr einmanaleika mæðra í fæðingarorlofi? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Arfurinn og réttur ríkisins til skattheimtu Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Undir sömu stjörnu – ópera fyrir alla þjóðina Sævar Þór Halldórsson skrifar Skoðun Börn þurfa úrræði, ekki innantóm loforð Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Ísland á ekki að verða land gjaldhliða Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Fokk, ég er með ristilkrabbamein! Matthías Freyr Matthíasson skrifar Skoðun Lofthjúpurinn er ekki verðbólguspá – þegar prófessorinn villist út fyrir sitt sérfræðisvið Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Af þreyttasta frumvarpi íslenskrar þingsögu Árni Guðmundsson skrifar Skoðun Samfélagsbanki: Opið bréf til ríkisstjórnarinnar Guðmundur D. Haraldsson,Sævar Finnbogason skrifar Skoðun Var Stonehenge sláturhús? Ása Hlín Benediktsdóttir skrifar Skoðun Það er alltaf til fé fyrir næstu framkvæmd—Hvenær ætlum við að læra? Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Landsréttur gefur út óútfylltan tékka fyrir hvers kyns ofbeldi Sigrún Sif Eyfeld Jóelsdóttir skrifar Sjá meira
Innan ESB eru nokkur smærri aðildarríki á borð við Möltu, Kýpur, Eistland, Lúxemborg og Lettland með íbúafjölda sem er sambærilegur við íbúafjölda Íslands. Reynsla þeirra getur verið sérstaklega áhugaverð fyrir Íslendinga þegar þeir velta fyrir sér hvað aðild að ESB gæti boðið upp á. Sem Íri sem býr á Íslandi deili ég upplifun minni á reynslu Írlands, annars lands sem hefur lengi litið á sig sem smáríki, af samskiptum sínum við Evrópusambandið. Aðild að ESB eykur áhrif smáríkja eins og dæmi Írlands sýnir augljóslega fram á. Augljósasti ávinningurinn er einfaldlega að eiga sæti við borðið. Ákvarðanir ESB hafa mikil áhrif á Írland. En Írland er ekki aðeins land sem verður fyrir áhrifum af þessum ákvörðunum, það tekur beinan þátt í mótun þeirra. Aðild gerir írskum ráðherrum og embættismönnum kleift að taka virkan þátt í samningaviðræðum, byggja upp bandalög og hafa áhrif á stefnumál áður en þau eru samþykkt. Þetta skiptir máli vegna þess að ákvarðanataka innan ESB snýst sjaldan einfaldlega um að stór ríki greiði niður atkvæði smáríkja. Þótt atkvæðakerfið veiti smáríkjum töluverð áhrif miðað við íbúafjölda þeirra, nást flestar mikilvægustu ákvarðanirnar með umfangsmiklum samningaviðræðum og leit að samstöðu. Smáríki geta því haft mun meiri áhrif en íbúafjöldi eða efnahagslegt vægi þeirra gefur til kynna. Og þá sérstaklega ef þau eru góð í að byggja upp bandalög og skapa sér orðspor sem uppbyggilegur samningaaðili og traustur bandamaður. Forysta er önnur leið til áhrifa. Smáríki geta lagt til forseta, framkvæmdastjóra, og aðra háttsetta einstaklinga sem geta haft áhrif á stefnu alls ESB. Írland hefur átt fjölda áhrifamikilla evrópskra leiðtoga, þar á meðal forseta Evrópuþingsins og forseta evrópska endurskoðunarréttarins. Að auki hafa Írar tvisvar gegnt æðsta embætti framkvæmdastjórnar Evrópusambandsins. Írskar ríkisstjórnir hafa einnig nýtt stöðu sína til að setja ákveðin málefni á dagskrá Evrópu. Fyrsti Írinn í framkvæmdastjórninni hafði til dæmis mikil áhrif á mótun evrópskrar félagsmálastefnu. Á sviði alþjóðamála hefur Írland auk þess um áratugaskeið verið eindreginn stuðningsaðili sjálfsákvörðunarréttar Palestínumanna. Ísland myndi ekki skyndilega verða stórveldi í Evrópu. En ESB-aðild gefur hæfileikaríku fólki frá smáríkjum tækifæri til að hafa áhrif á mun stærri vettvangi. Hver veit hvaða framtíðarleiðtogar Evrópu kunna nú þegar að leynast meðal vel menntaðra og alþjóðlega sinnaðra Íslendinga? Formennska í ráðinu, sem gengur á milli aðildarríkjanna, býður upp á enn eitt sérstaklega öflugt tækifæri. Hvert aðildarríki gegnir formennsku í sex mánuði og fær þá ábyrgð á að stýra fundum ráðsins, miðla málum og hjálpa til við að móta löggjafardagskrá ESB. Írland gegnir formennsku frá júlí til desember 2026 og er því í miðju samningaviðræðna sem hafa áhrif á allt sambandið. Aðild getur einnig gefið smáríkjum aukið vægi til að tryggja fyrirkomulag sem tekur mið af sérstöðu þeirra. Írland hefur til dæmis náð fram sértæku fyrirkomulagi á sviðum þar sem aðstæður þess eru frábrugðnar aðstæðum annarra aðildarríkja. Írland hefur haldið undanþágu frá Schengen-svæðinu og getur því viðhaldið sameiginlegu ferðasvæði sínu með nágrannanum Bretlandi sem er ekki í ESB. Jafnframt hefur Írland samið um sveigjanlegri þátttöku í tilteknum málum ESB á sviði dómsmála og innanríkismála. Þessi dæmi sýna að vera innan ESB þýðir ekki að öll aðildarríki þurfi að samþykkja nákvæmlega sama fyrirkomulag á öllum sviðum. Aðild veitir ríkjum sæti við samningaborðið, þar sem þau geta talað fyrir fyrirkomulagi sem tekur mið af eigin hagsmunum. Það er því vert að taka það fram að 91% Íra telja að landið sitt hafi eflst verulega með því að eiga aðild að ESB, bæði þegar kemur að því að styrkjast inn á við og einnig með því að standa sterkari á alþjóðavísu. Kannski komu kostir þess að eiga sæti við borðið hvað skýrast í ljós þegar Bretland ákvað að yfirgefa ESB. Sú ákvörðun kom Írlandi í afar erfiða stöðu, ekki síst þar sem nauðsynlegt var að vernda opin landamæri milli Írlands og Norður-Írlands og tryggja áframhaldandi gildi Föstudagssamkomulagsins. Írland gat fylgt þessum hagsmunum eftir, ekki sem utanaðkomandi ríki sem beitti sér gagnvart ESB, heldur sem aðildarríki ESB þar sem hagsmunir þess mótuðu afstöðu sambandsins sjálfs í samningaviðræðunum. Bretland, sem nú var orðið „utanaðkomandi ríki“, varð að samþykkja að Norður-Írland yrði áfram að hluta bundið regluverki innri markaðar ESB um vörur. Það hjálpaði til við að koma í veg fyrir hörð landamæri á eyjunni Írlandi. Írland hefur nýtt sér sæti sitt við borðið, hæfni sína til bandalagsmyndunar, sterka stöðu Íra í áhrifastöðum innan Evrópu, formennsku sína í ráðinu og svigrúm til að semja um sértækt fyrirkomulag til að tryggja sér áhrif langt umfram það sem stærð landsins ein og sér myndi annars gefa til kynna. Reynslan af Írlandi bendir til þess að aðild að ESB geti margfaldað áhrif smáríkis, hvort sem það ríki er Írland eða Ísland. Höfundur er Íri sem er búsettur á Íslandi. Hann er hagfræðingur sem starfar á alþjóðavísu við að draga úr kolefnalosun í raforkuiðnaði.
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun
Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar
Skoðun Hvernig getum við dregið úr einmanaleika mæðra í fæðingarorlofi? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar
Skoðun Lofthjúpurinn er ekki verðbólguspá – þegar prófessorinn villist út fyrir sitt sérfræðisvið Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Skoðun Samfélagsbanki: Opið bréf til ríkisstjórnarinnar Guðmundur D. Haraldsson,Sævar Finnbogason skrifar
Skoðun Landsréttur gefur út óútfylltan tékka fyrir hvers kyns ofbeldi Sigrún Sif Eyfeld Jóelsdóttir skrifar
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun