Maðurinn minn átti aðra fjölskyldu

Ég mun aldrei gleyma brúðkaupsdeginum okkar. Ég var svo hamingjusöm og viss um að við myndum verða saman það sem eftir væri. Svona veit maður lítið hvað framtíðin ber í skauti sér. Ég var í hvítum fallegum kjól sem vinkona mín hafði sérsaumað handa mér enda erfitt að fá kjól í mínu ástandi en ég var komin 7 mánuði á leið. Inga dóttir okkar var brúðarmey og ég man hvað hún var falleg í bleika kjólnum með bleika slaufu í hárinu. Fimm árum síðar höfðum við komið okkur almennilega upp í fallegu húsi í Grafarvogi. Ég hafði verið heima með börnin en var farin að spá í að finna mér vinnu þar sem yngri stelpan myndi byrja í skóla á næsta ári. Maðurinn minn í viðskiptabransanum og peningarnir streymdu inn. Ég lifði hinu góða lífi, var heima með börnunum og við gátum veitt okkur allt sem okkur lysti. Vinkonur mínar gerðu þó grín af því að ég hefði allt eins verið gift sjómanni þar sem hann eyddi meiri tíma í viðskiptaferðir erlendis en heima. Í sjálfu sér fannst mér þetta fínt, tekjurnar voru góðar og þær stundir sem við áttum saman voru skemmtilegar. Vinkonur mínar voru reglulega að rífast yfir mönnunum sínum og því taldi ég að hjónabandið væri betra svona. Þegar ég hugsa til baka þá held ég að ég hafi verið dálítið einangruð svona ein heima með börnin. Jú, ég átti vinkonur sem kíktu reglulega til mín í kaffi og ég til þeirra en ekkert meira en það. Þegar ég fór út á vinnumarkaðinn breyttist það hins vegar. Lestu meira um lífsreynslusögu íslenskrar konu sem komst að því að maðurinn hennar hafði lifað tvöföldu lífi síðasta áratuginn í tímaritinu Magasín sem fylgir DV í dag.