Gjörið svo vel Bergsteinn Sigurðsson skrifar 3. október 2008 06:30 Hingað til hefur verið um það þegjandi sátt að Seðlabanki Íslands sé hinn pólitíski súr sem fullnýttir stjórnmálamenn eru lagðir í og geymdir aftast í búrinu. Nú hefur hins vegar einn sláturkeppurinn í troginu talið sér trú um að hann sé jafn ferskur og meyr lund af nýslátruðu ungnauti, ýtt norska hamborgarhryggnum til hliðar og sett sjálfan sig efst á matseðil íslenskra stjórnmála. Nýjasti rétturinn á seðlinum er eldsteikt hagkerfi. Uppskriftin er einföld. Takið knippi af lítt þroskuðum kaupsýslumönnum og setjið í stórt fat. Þótt kjötið sé siðferðislega rýrt - og þar af leiðandi ekki of sætt - er það hins vegar nokkuð ofalið og feitt. Berjið það hraustlega með kjöthamri þar til útblásið stoltið er orðið hæfilega marið. Ausið nokkrum vel völdum, beiskum ummælum yfir kjötið. Látið það liggja í leginum í dágóða stund, áður en þið veltið því upp úr niðurrifnum krónuspæni. Til að steikingin heppnist sem best er mikilvægt að ná öllum safa úr kjötinu. Hækkið því stýrivexti upp úr öllu valdi, þannig það hitni rækilega undir fleskinu, og látið malla þar til eigið fé seytlar úr hverri útrás og gufar upp. Stráið maldon-salti í góðærissárin og þjóðnýtið. Athugið að besta kjötið er af skrokkum sem er búið að berja þar til þeir verða bláir. Tilvalið að stinga rauðu epli í munn þeirra - sérstaklega ef þeir eru með eitthvert múður - og ekki verra ef hægt er verða sér úti um vinstri grænar baunir og Brúnastaðasósu til að hella yfir. Leggið á borð fyrir fimm manna þjóðstjórn. Skerið kjötið í þykkar sneiðar. Ekki hirða um óþarfa prjál á borð við hnífapör, afsakið samtíninginn og takið til matar ykkar með berum höndum. Graðgið í ykkur þessa dýrustu flottræflakrás sem borin hefur verið fram; leifið engu, bryðjið bæði sinar og bein; kýlið út vömbina eins og þetta sé ykkar síðasta máltíð; sleikið diskinn þegar þið eruð búin og látið meltingarkerfinu eftir framhaldið. Flytjið ykkur yfir í betri stofuna, stangið úr tönnunum og fáið ykkur kaffi og koníak. Gefið ykkur tíma til að láta sjatna í ykkur, hallið ykkur aftur í sófanum, hneppið frá efstu buxnatölunni og setjið fætur upp á borð. Slakið á. Almenningur sér um uppvaskið. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Bergsteinn Sigurðsson Mest lesið Hversu mörg líf þarf áður en kerfið vaknar? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir Skoðun Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir Skoðun Kosningar eða Eurovision? Þorsteinn Haukur Harðarson Skoðun Af hverju þurfum við páska? Matthildur Bjarnadóttir Skoðun Hvað fæst fyrir skattpeningana? Stefán Vagn Stefánsson Skoðun Viltu vita? Gunnar Hólmsteinn Ársælsson Skoðun Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Verða ríki fátæk af því að ganga í Evrópusambandið? Andrés Pétursson Skoðun Íþrótta- og menningarbærinn Hafnarfjörður Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Sérhagsmunir eða almannahagur Sigurður K Pálsson Skoðun
Hingað til hefur verið um það þegjandi sátt að Seðlabanki Íslands sé hinn pólitíski súr sem fullnýttir stjórnmálamenn eru lagðir í og geymdir aftast í búrinu. Nú hefur hins vegar einn sláturkeppurinn í troginu talið sér trú um að hann sé jafn ferskur og meyr lund af nýslátruðu ungnauti, ýtt norska hamborgarhryggnum til hliðar og sett sjálfan sig efst á matseðil íslenskra stjórnmála. Nýjasti rétturinn á seðlinum er eldsteikt hagkerfi. Uppskriftin er einföld. Takið knippi af lítt þroskuðum kaupsýslumönnum og setjið í stórt fat. Þótt kjötið sé siðferðislega rýrt - og þar af leiðandi ekki of sætt - er það hins vegar nokkuð ofalið og feitt. Berjið það hraustlega með kjöthamri þar til útblásið stoltið er orðið hæfilega marið. Ausið nokkrum vel völdum, beiskum ummælum yfir kjötið. Látið það liggja í leginum í dágóða stund, áður en þið veltið því upp úr niðurrifnum krónuspæni. Til að steikingin heppnist sem best er mikilvægt að ná öllum safa úr kjötinu. Hækkið því stýrivexti upp úr öllu valdi, þannig það hitni rækilega undir fleskinu, og látið malla þar til eigið fé seytlar úr hverri útrás og gufar upp. Stráið maldon-salti í góðærissárin og þjóðnýtið. Athugið að besta kjötið er af skrokkum sem er búið að berja þar til þeir verða bláir. Tilvalið að stinga rauðu epli í munn þeirra - sérstaklega ef þeir eru með eitthvert múður - og ekki verra ef hægt er verða sér úti um vinstri grænar baunir og Brúnastaðasósu til að hella yfir. Leggið á borð fyrir fimm manna þjóðstjórn. Skerið kjötið í þykkar sneiðar. Ekki hirða um óþarfa prjál á borð við hnífapör, afsakið samtíninginn og takið til matar ykkar með berum höndum. Graðgið í ykkur þessa dýrustu flottræflakrás sem borin hefur verið fram; leifið engu, bryðjið bæði sinar og bein; kýlið út vömbina eins og þetta sé ykkar síðasta máltíð; sleikið diskinn þegar þið eruð búin og látið meltingarkerfinu eftir framhaldið. Flytjið ykkur yfir í betri stofuna, stangið úr tönnunum og fáið ykkur kaffi og koníak. Gefið ykkur tíma til að láta sjatna í ykkur, hallið ykkur aftur í sófanum, hneppið frá efstu buxnatölunni og setjið fætur upp á borð. Slakið á. Almenningur sér um uppvaskið.