Karamellu- sumar Dr Gunni skrifar 23. júlí 2009 00:01 Fyrst eftir að blekkingin um góðærið varð lýðnum ljós var uppi sterkt ákall um alveg glænýtt Ísland. Þetta var frjótt tímabil, á yfirborðinu alla vega. Það var sjokk að sjá að allt það versta sem haldið hafði verið fram um ömurlegt ástand undirstaðanna var sannleikur þrátt fyrir að alls konar lið hefði haldið því blákalt fram að ekkert væri að. Framtíðin var óljós og óörugg, allt upp í loft, og það var bæði ógnvekjandi og spennandi. Gamla módelið var komið í klessu og alls konar gáfufólk var að pæla í nýjum ferskum möguleikum. Gamla fúla samtryggingin og spillingin átti sko aldrei að fá að vaða uppi á ný og sveitt gróðahyggja grillmeistaranna skyldi víkja fyrir samfélagslegri ábyrgð. Svo varð jákvæður vilji til uppbyggingar að reiðibylgju sem gaus upp eftir jól. Allt koðnaði þetta þó niður um leið og ný settleg ríkisstjórn tók við og ný stjórnarandstaða hóf gjammandi upp sitt innistæðulausa raus. Þá var sem búið væri að troða hugsunum fólks og væntingum í ný hólf. Við viljum hólf. Steingrímur og Jóhanna gátu séð um þetta hér eftir. Síðan hefur stemningin verið eins og allir séu sokknir í risapott af storknandi karamellu. Þar er engin hreyfing af því enginn kemst neitt. Það er endalaust tuðað um Icesave í algjöru andleysi og yfirþyrmandi húmorsleysi. Karamellan er svo seig að allar undankomuleiðir eru jafn vonlausar. Annað hvort borgum við ekki og verðum vinalaus úrhrök eða við borgum og skríðum mót framtíðinni með hræðilega skuldabagga og allt niðrum okkur eins og aumingjar. Og allt þetta bara af því að nokkrir bankabjánar ætluðu að græða svo rosalega. Hvar er sanngirnin? Arrggghhhh!!! Hvar sem tveir koma saman er byrjað að fjasa um þetta helvítis klúður. Ekki líður á löngu áður en allir eru orðnir brjálaðir í skapinu því þetta er svo yfirgengilega ósanngjarnt. Voru þetta ekki einkafyrirtæki? Hvernig í andskotanum geta nokkrir klúðrarar dregið heilt þjóðfélag á botninn en sloppið sjálfir? Voru þessir menn ekki á þessum rosalaunum af því þeir báru svo ægilega mikla ábyrgð? Af hverju eru þeir ekki ryksugaðir? Hvað varð um ábyrgðina? Svona umlykur karamellan samfélagið sumarið 2009. Og Icesave er bara toppur skuldaísjakans. Afsakið á meðan ég lem mig í hausinn með hamri. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Mest lesið Þegar mannshjörtun mætast Jóna Hrönn Bolladóttir,Bjarni Karlsson Skoðun Kristján á Sprengisandi lendir í ágjöf Björn Ólafsson Skoðun Er ég að svindla? – Um sambýli manns og gervigreindar í sköpun og þekkingu Björgmundur Örn Guðmundsson Skoðun Stöðvum glæpagengi á Íslandi Hjalti Vigfússon Skoðun Tvær dætur á Gaza - páskahugvekja Viðar Hreinsson Skoðun Halldór 19.04.2025 Halldór Samlokan á borðinu: Hugleiðingar á föstudeginn langaum sjónvarpsþættina Adolescence Skúli Ólafsson Skoðun Gremjan í Grafarvogi Davíð Már Sigurðsson Skoðun Snorri byggir skoðun á skólakerfinu á reynslusögum annarra en Guðrún vitnar í ritrýndar heimildir Davíð Routley Skoðun Fjármögnuðu stríðsvél Rússlands Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun
Fyrst eftir að blekkingin um góðærið varð lýðnum ljós var uppi sterkt ákall um alveg glænýtt Ísland. Þetta var frjótt tímabil, á yfirborðinu alla vega. Það var sjokk að sjá að allt það versta sem haldið hafði verið fram um ömurlegt ástand undirstaðanna var sannleikur þrátt fyrir að alls konar lið hefði haldið því blákalt fram að ekkert væri að. Framtíðin var óljós og óörugg, allt upp í loft, og það var bæði ógnvekjandi og spennandi. Gamla módelið var komið í klessu og alls konar gáfufólk var að pæla í nýjum ferskum möguleikum. Gamla fúla samtryggingin og spillingin átti sko aldrei að fá að vaða uppi á ný og sveitt gróðahyggja grillmeistaranna skyldi víkja fyrir samfélagslegri ábyrgð. Svo varð jákvæður vilji til uppbyggingar að reiðibylgju sem gaus upp eftir jól. Allt koðnaði þetta þó niður um leið og ný settleg ríkisstjórn tók við og ný stjórnarandstaða hóf gjammandi upp sitt innistæðulausa raus. Þá var sem búið væri að troða hugsunum fólks og væntingum í ný hólf. Við viljum hólf. Steingrímur og Jóhanna gátu séð um þetta hér eftir. Síðan hefur stemningin verið eins og allir séu sokknir í risapott af storknandi karamellu. Þar er engin hreyfing af því enginn kemst neitt. Það er endalaust tuðað um Icesave í algjöru andleysi og yfirþyrmandi húmorsleysi. Karamellan er svo seig að allar undankomuleiðir eru jafn vonlausar. Annað hvort borgum við ekki og verðum vinalaus úrhrök eða við borgum og skríðum mót framtíðinni með hræðilega skuldabagga og allt niðrum okkur eins og aumingjar. Og allt þetta bara af því að nokkrir bankabjánar ætluðu að græða svo rosalega. Hvar er sanngirnin? Arrggghhhh!!! Hvar sem tveir koma saman er byrjað að fjasa um þetta helvítis klúður. Ekki líður á löngu áður en allir eru orðnir brjálaðir í skapinu því þetta er svo yfirgengilega ósanngjarnt. Voru þetta ekki einkafyrirtæki? Hvernig í andskotanum geta nokkrir klúðrarar dregið heilt þjóðfélag á botninn en sloppið sjálfir? Voru þessir menn ekki á þessum rosalaunum af því þeir báru svo ægilega mikla ábyrgð? Af hverju eru þeir ekki ryksugaðir? Hvað varð um ábyrgðina? Svona umlykur karamellan samfélagið sumarið 2009. Og Icesave er bara toppur skuldaísjakans. Afsakið á meðan ég lem mig í hausinn með hamri.
Er ég að svindla? – Um sambýli manns og gervigreindar í sköpun og þekkingu Björgmundur Örn Guðmundsson Skoðun
Samlokan á borðinu: Hugleiðingar á föstudeginn langaum sjónvarpsþættina Adolescence Skúli Ólafsson Skoðun
Snorri byggir skoðun á skólakerfinu á reynslusögum annarra en Guðrún vitnar í ritrýndar heimildir Davíð Routley Skoðun
Er ég að svindla? – Um sambýli manns og gervigreindar í sköpun og þekkingu Björgmundur Örn Guðmundsson Skoðun
Samlokan á borðinu: Hugleiðingar á föstudeginn langaum sjónvarpsþættina Adolescence Skúli Ólafsson Skoðun
Snorri byggir skoðun á skólakerfinu á reynslusögum annarra en Guðrún vitnar í ritrýndar heimildir Davíð Routley Skoðun