Tollpínt lágtekjufólk

Fréttablaðið hefur að undanförnu fjallað um reglur um varning sem ferðafólk má hafa með sér tollfrjálst til landsins. Þar er víða pottur brotinn. Umfjöllunin bar þó þann árangur að Alþingi breytti reglum um hámarksverðmæti varnings sem koma má með inn í landið án þess að borga af honum toll. Sú breyting tekur gildi á morgun og felur í sér talsverða kjarabót við neytendur, sem drýgja kaupmáttinn með því að verzla í útlöndum.

Auðvitað blasir þó við að það væri miklu stærri kjarabót ef íslenzka ríkið afnæmi einfaldlega eða lækkaði stórlega tolla og vörugjöld á ýmsum innfluttum vörum. Guðlaugur Þór Þórðarson, þingmaður Sjálfstæðisflokksins, bendir á býsna sláandi hlið á málinu í Fréttablaðinu í gær.

Hann færir þar rök fyrir því að hinir háu tollar á ýmsar innfluttar vörur séu í raun eins konar fátæktarskattur. Fólk með hærri tekjur komist til útlanda og geti keypt þar til dæmis fatnað, þar með talin barnaföt, á mun hagstæðari kjörum en lágtekjufólkið sem kemst hvergi og neyðist til að verzla á Íslandi.

Það væri augljós kjarabót fyrir almenning að lækka eða fella niður tollana á barnafötum, sem þingmaðurinn telur að eigi að vera forgangsmál, og reyndar á svo mörgu öðru líka, til dæmis ýmiss konar raftækjum til heimilis- og hvunndagsbrúks sem eru enn þá tolluð og skattlögð eins og þau séu munaðarvara fyrir firrta yfirstétt.

Við það bætast svo rök Guðlaugs um að lækkun tolla myndi færa verzlun inn í landið og skaffa vinnu á Laugaveginum frekar en í verzlunargötunum í Boston. Það eru gild rök og eiga við um allar atvinnugreinar.

Tollar eru stundum settir á að til að vernda innlendar greinar. Í tilviki Íslands er landbúnaðurinn skýrasta dæmið; hann er varinn fyrir erlendri samkeppni með gríðarlegum tollum á erlendar landbúnaðarvörur sem gætu keppt við vörur sem framleiddar eru á Íslandi. Og fáir bjarga sér með því að kaupa búvörur í stórum stíl á ferðalögum. Afleiðingin er of hátt verð á landbúnaðarvörum og þótt til dæmis erlendir ostar séu fluttir inn til landsins í litlum mæli eru þeir svo dýrir að það eru ekki nema þeir tekjuhæstu, sama fólkið og kaupir barnafötin í útlöndum, sem hefur efni á að kaupa þá.

Í atvinnumálaályktun landsfundar Sjálfstæðisflokksins, sem var haldinn um síðustu helgi, er kveðið skýrt að orði um tolla. „Ótækt er að tollar og vörugjöld geri það að verkum að Íslendingar kjósi að versla fremur erlendis en hér á landi eins og hagtölur gefa vísbendingu um í dag. Íslensk verslun þarf að hafa svigrúm til að bjóða vörur á hagstæðu verði en það er besta leiðin til að auka kaupmátt almennings," segir þar.

Þetta er laukrétt. Um landbúnaðinn tala sjálfstæðismenn ekki alveg jafnskýrt: „Sjálfstæðismenn vilja heilbrigða samkeppni með landbúnaðarafurðir, bændum og neytendum til hagsbóta." Það þýðir væntanlega að menn vilji að íslenzkar landbúnaðarvörur keppi við innflutning á jafnréttisgrundvelli.

Kyrrstaða hefur alltof lengi ríkt í þessum málum. Það er gott ef einhver hreyfing er að komast á það að lækka tollana. Það væri neytendum í hag og örvar efnahagslífið.