18 ára í ástarsorg á bráðageðdeild

María Einisdóttir, hjúkrunarfræðingur og framkvæmdastjóri geðsviðs Landspítalans, var gestur Viktoríu Hermannsdóttur og Ólafar Skaftadóttur í Föstudagsviðtalinu, sem hlusta má á í heild sinni hér að ofan. Í viðtalinu ræðir hún meðal annars um verkfallið, ástandið á spítalanum, virðingarleysið í garð kvennastétta og ofgreiningar á öllu mögulegu. Hún segir dapurt um að líta á Landspítalanum þessa dagana.

Á geðsviði Landspítalans eru fjórar legudeildir, en starfsemin er á fimm stöðum í Reykjavík og alltaf nóg um að vera. María segir ýmislegt þurfi að bæta í fleiri kerfum en bara á heilbrigðissviði.

„Það er heilmikið hægt að gera í skólunum. Ég myndi vilja sjá þessi kerfi vinna betur saman. Þetta þarf að vera þjónustukeðja. Heilsugæslan á að vera fyrsta snertingin og svo ertu með spítalann, stofur út í bæ. Það er svo margt hægt að gera og ég sé fyrir mér að með því að hafa samvinnu og efla þetta kerfi þá séum við komin með þjónustukeðju sem virkar,“ útskýrir María.

„Það er ansi dramatískt að þurfa 18 ára í ástarsorg að fara á bráðadeild í stað þess að fara á heilsugæsluna og fá aðstoð þar. Ástarsorg getur verið lífshættulegt ástand, ég ætla ekki að gera lítið úr því. En mikið af þessum vandamálum, eins og prófkvíði, vægt þunglyndi, fælni ýmis konar - þetta er hægt að meðhöndla á heilsugæslu eða stofum út í bæ með góðum árangri. Við leiðbeinum fólki hvert það getur leitað annað, en við erum að fá of mikið af svona málum inn á okkar borð.“

María segir hluta útskýringar þess að það er alltaf opið á geðdeild, en erfiðara að fá tíma á heilsugæslunni.

„Ef fólk hefur ekki tíma eða líður bara það illa að það vill fá þjónustuna strax þá er þetta oft leiðin.“