Smákarlaremba Erla Björg Gunnarsdóttir skrifar 23. júní 2015 08:00 Fjögurra ára sonur minn elst upp á tveimur heimilum. Annars vegar hjá föður sem eldar og skúrar. Hins vegar hjá móður sem borar og blótar. Hann elst upp við að mamma og pabbi geri nákvæmlega sömu hlutina. Það er því fullkomlega óskiljanlegt hversu mikil karlremba litli maðurinn er. Hann á Playmo-bíl með tveimur löggum. Karli og konu. Konan fær aldrei að keyra bílinn. Aldrei! Hann hélt með Friðriki Dór í söngvakeppninni af þeirri einföldu ástæðu að það sé „miklu betra að senda strák í söngvakeppni“. Og þegar ég ætlaði með honum út í fótbolta um daginn fór hann að hlæja, strauk mér blítt um kinnina og spurði hvort það væri ekki betra að stóri bróðir kæmi með honum út. Ég hef reynt að beina barninu á rétta braut. Ég bendi honum á flottar stelpur á fótboltaæfingu sem snúa niður strákana. Lét löggukallinn hverfa og nú ráða tvær konur ríkjum í Playmo-landi. Svo sneri ég mér að barnaefninu. Ætlaði að kreista úr honum ofurhetju-mikilmennskuna og stækka sjóndeildarhringinn með glápi á Fríðu og dýrið, Litlu hafmeyjuna og Mjallhvíti. Þegar ég hlustaði á fyrirlestur Geenu Davis á ráðstefnunni WE 2015 þar sem hún talaði um hversu fáar kvenpersónur eru í barnaefni varð ég montin. Ég er meðvituð. Sonur minn horfir á stelpumyndir. En svo hélt hún áfram og benti á að þær fáu kvenpersónur sem birtast á hvíta tjaldinu séu alltaf sætar, saklausar, vanmáttugar og í leit að ástinni. Þá breyttist brosið í grettu. Einu kvenpersónurnar sem sonur minn kynnist eru prinsessa, sem misstórir karlmenn eru sífellt að bjarga, og norn með meiriháttar útlitskomplexa, hafmeyja sem fer í lýtaaðgerð til að finna ástina í landi og Fríða sem er með bad boy-syndrome á hæsta stigi. Ég lýsi því eftir sterkum og skemmtilegum kvenpersónum. (Dóra landkönnuður er þar með ekki valmöguleiki). Er Astrid Lindgren mín eina von? Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Erla Björg Gunnarsdóttir Mest lesið Um styttingu vinnuvikunnar í leikskólum Reykjavíkurborgar, ákall um leiðréttingu Anna Margrét Ólafsdóttir,Hafdís Svansdóttir,Jónína Einarsdóttir Skoðun Hvers vegna var Úlfar rekinn? Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Ríkisstjórnin ræðst gegn ferðaþjónustu bænda Lilja Rannveig Sigurgeirsdóttir Skoðun Gangast við mistökum Júlíus Birgir Jóhannsson Skoðun Ég á þetta ég má þetta Arnar Atlason Skoðun Að apa eða skapa Rósa Dögg Ægisdóttir Skoðun Hagnaðurinn sem við afsölum okkur: Af hverju salan á Íslandsbanka er samfélagslegt glapræði Karl Héðinn Kristjánsson Skoðun Lögfræðingurinn sem gleymdi tilgangi laga Sigríður Svanborgardóttir Skoðun 15. maí 2023 - 75 ár frá upphafi Nakba Hjálmtýr Heiðdal Skoðun Íþróttir eru lykilinn Willum Þór Þórsson Skoðun
Fjögurra ára sonur minn elst upp á tveimur heimilum. Annars vegar hjá föður sem eldar og skúrar. Hins vegar hjá móður sem borar og blótar. Hann elst upp við að mamma og pabbi geri nákvæmlega sömu hlutina. Það er því fullkomlega óskiljanlegt hversu mikil karlremba litli maðurinn er. Hann á Playmo-bíl með tveimur löggum. Karli og konu. Konan fær aldrei að keyra bílinn. Aldrei! Hann hélt með Friðriki Dór í söngvakeppninni af þeirri einföldu ástæðu að það sé „miklu betra að senda strák í söngvakeppni“. Og þegar ég ætlaði með honum út í fótbolta um daginn fór hann að hlæja, strauk mér blítt um kinnina og spurði hvort það væri ekki betra að stóri bróðir kæmi með honum út. Ég hef reynt að beina barninu á rétta braut. Ég bendi honum á flottar stelpur á fótboltaæfingu sem snúa niður strákana. Lét löggukallinn hverfa og nú ráða tvær konur ríkjum í Playmo-landi. Svo sneri ég mér að barnaefninu. Ætlaði að kreista úr honum ofurhetju-mikilmennskuna og stækka sjóndeildarhringinn með glápi á Fríðu og dýrið, Litlu hafmeyjuna og Mjallhvíti. Þegar ég hlustaði á fyrirlestur Geenu Davis á ráðstefnunni WE 2015 þar sem hún talaði um hversu fáar kvenpersónur eru í barnaefni varð ég montin. Ég er meðvituð. Sonur minn horfir á stelpumyndir. En svo hélt hún áfram og benti á að þær fáu kvenpersónur sem birtast á hvíta tjaldinu séu alltaf sætar, saklausar, vanmáttugar og í leit að ástinni. Þá breyttist brosið í grettu. Einu kvenpersónurnar sem sonur minn kynnist eru prinsessa, sem misstórir karlmenn eru sífellt að bjarga, og norn með meiriháttar útlitskomplexa, hafmeyja sem fer í lýtaaðgerð til að finna ástina í landi og Fríða sem er með bad boy-syndrome á hæsta stigi. Ég lýsi því eftir sterkum og skemmtilegum kvenpersónum. (Dóra landkönnuður er þar með ekki valmöguleiki). Er Astrid Lindgren mín eina von?
Um styttingu vinnuvikunnar í leikskólum Reykjavíkurborgar, ákall um leiðréttingu Anna Margrét Ólafsdóttir,Hafdís Svansdóttir,Jónína Einarsdóttir Skoðun
Hagnaðurinn sem við afsölum okkur: Af hverju salan á Íslandsbanka er samfélagslegt glapræði Karl Héðinn Kristjánsson Skoðun
Um styttingu vinnuvikunnar í leikskólum Reykjavíkurborgar, ákall um leiðréttingu Anna Margrét Ólafsdóttir,Hafdís Svansdóttir,Jónína Einarsdóttir Skoðun
Hagnaðurinn sem við afsölum okkur: Af hverju salan á Íslandsbanka er samfélagslegt glapræði Karl Héðinn Kristjánsson Skoðun