„Mjög erfitt þegar hann hætti að geta verið sá maður“

KR-ingar hvetja fólk til að mæta á fræðslufund um heilabilun, í KR-heimilinu í kvöld klukkan 19:30, og á leikinn við Víkinga á morgun klukkan 17.

Í myndbandi í tengslum við þetta framtak KR-inga tala börn Ellerts, þau Eva og Höskuldur Kári, um þá miklu breytingu þegar pabbi þeirra greindist með Alzheimer fyrir nokkrum árum. Ellert var á glæstum ferli meðal annars fjórum sinnum valinn knattspyrnumaður ársins og fimm sinnum Íslandsmeistari með KR, og eftir að takkaskórnir fóru á hilluna var hann til að mynda alþingismaður, formaður KSÍ og forseti ÍSÍ.

Héldu fyrst að um elliglöp væri að ræða

„Af því að hann er svo líkamlegur og mikill íþróttamaður, alltaf að og alltaf hetjan í öllu sem hann gerir, og alltaf forseti og formaður, þá reyndist það mjög erfitt þegar hann núna hættir að geta verið sá maður. Hans kraftar hafa farið. Málstolið kemur inn, og það var líka hans stóri kraftur að geta talað og skrifað,“ segir Eva og bætir við:

„Við héldum að þetta væru elliglöp um tíma, en svo fer maður að átta sig á að þetta er eitthvað annað því að karakterinn fer að breytast. Viðkvæmnin, óttinn og hræðslan… allt þetta sem fylgir þessum sjúkdómi,“ en myndband KR-inga má sjá hér að neðan.

„Það sem kom mér óþægilega á óvart er hvað þetta gerðist hratt um leið og stíflan brast. Þetta voru kannski sex mánuðir sem liðu frá því að maður gat haldið uppi samræðum við hann, þar til að hann þekkti mann ekki lengur,“ segir Höskuldur Kári.

Pálmi missti móður sína

Alzheimer-sjúkdómurinn hefur haft mikil áhrif á líf fjölda Íslendinga, og í öðru myndbandi KR-inga ræðir fyrrverandi atvinnumaðurinn Pálmi Rafn Pálmason, nú framkvæmdastjóri KR, um móður sína, Björgu Jónsdóttur, sem féll frá í lok síðasta árs eftir glímu við Alzheimer.

Björg, eða Bogga Jóns eins og hún var kölluð, var sjálf fjölhæf íþróttakona og mikil driffjöður í íþróttalífi Húsavíkur. Hún varð meðal annars Íslandsmeistari í handbolta með Val og lék landsleiki í handbolta og blaki.

„Það fyrsta sem við tókum eftir var að hún var aðeins farin að feila á verkum, og það var allt í einu orðið eitthvað skrýtið við hluti sem hún gerði svo vel. Það var byrjunin á verkstoli sem fylgdi henni svo restina,“ segir Pálmi.

„Það var rosalega erfitt að horfa upp á hana fara svona því hún hafði alltaf verið svo frísk og heilbrigð. Manni fannst þetta svo ósanngjarnt. Hún lifði svo heilbrigðu lífi. Var á fullu í handbolta þegar hún var yngri og svo í eróbik og að kenna íþróttir. Það var erfitt að horfa upp á þetta.

Síðustu dagana sem við vorum hjá mömmu, og hún enn vakandi, þá var alltaf stutt í grínið hjá henni. Maður gat hlegið með henni fram á síðasta dag. Það var rosalega mikilvægt og þannig man maður eftir henni. Hún var svo ofboðslega góð kona,“ segir Pálmi en myndbandið má sjá hér að ofan.