Ó­væntur atvinnumissir: Óttinn verstur en mörg góð ráð

Í grein í Forbes er til dæmis talað um að helsti óvinurinn í stöðunni sé ótti: Við megum alls ekki panikera! Jafnvel þótt það séu eðlileg viðbrögð út af fyrir sig.

Þegar fólk missir vinnuna mjög óvænt, er algengast að í kjölfarið upplifi fólk ótta yfir eftirfarandi liðum:

Fjárhagsstöðunni; að missa launin okkar, lífsviðurværið. Lækka mögulega verulega í tekjum um tíma á atvinnuleysisbótum.

Síðan er það óttinn um að finna góða vinnu. Því það að finna einhverja vinnu er oftast ekkert spennandi; við viljum helst vinna við eitthvað sem veitir okkur ánægju.

Rútínan okkar og venjur eru líka atriði sem við verðum hrædd um að missa tökin á. Vorum með allt í föstum skorðum miðað við vinnuna sem við misstum en nú getur þetta allt saman verið farið út um gluggann. Eða hvað?

En hvernig er hægt að benda okkur á atriðin sem einmitt fá okkur til að panikera, í sömu andrá og okkur er sagt að reyna að panikera ekki því það sé svo slæmt?

Jú, í umræddri grein eru nokkur góð ráð í þessu.

Það fyrsta er að gefa óttanum okkar nafn eða skilgreiningu.

Dæmi: Við finnum magahnútinn herpast og okkur líður illa. Erum óttaslegin. Það sem gott er að gera þá er að gefa okkur smá andartak eða svigrúm til að hugsa; ókei, hvaða áhyggjur eru það helstar sem eru að læðast að mér núna? Eru það peningaáhyggjurnar? Áhyggjur af tímanum sem það tekur að finna nýja vinnu?

Ástæðan fyrir því að mælt er með þessu er að ef við leyfum óttanum eða áhyggjunum bara að svamla um í hausnum á okkur eins og í flæði, erum við ólíklegri til að geta tekist á við hvert og eitt atriði: Fengið hugann okkar til að byrja að leita lausna.

Dæmi: Ef niðurstaðan okkar er sú að það sem veldur okkur mestum ótta eru fjárhagsáhyggjurnar, er gott að setjast niður og byrja strax að skera niður: Áskriftir, nýtt neysluplan fyrir matar- og heimilisinnkaup, aðrir liðir og svo framvegis. 

Í Harvard Business Review er líka ágætis grein sem peppar okkur upp þegar atvinnumissir er allt í einu orðinn að veruleika. En þar standa fleygar setningar eins og að hafa trú á sjálfum þér (þú hefur nú komist í gegnum annað eins!) og hafa trú á öðrum.

Í fyrri viðtölum Atvinnulífsins um tengd mál hefur líka komið fram að það er auðveldara fyrir fólk að takast á við uppsögn í starfi þegar margir missa starfið sitt á sama tíma. Sem má yfirfæra líka á þá stöðu ef margir missa vinnuna í kjölfar þrots.

Síðast en ekki síst er það síðan að hlúa vel að sjálfinu okkar og leyfa öllum tilfinningum að koma fram.