Hvetur til mánaðar­legra klúðursfunda á vinnu­stöðum

Ingrid Kuhlman stingur niður penna á Vísi í tilefni alþjóðlega mistakadagsins. Ingrid er leiðbeinandi hjá Þekkingarmiðlun, með meistaragráðu í jákvæðri sálfræði en líka óformlegt doktorsnám í að gera mistök með stæl, eins og hún kemst að orði.

„Ég mætti einu sinni á Teams-fund, tímanlega, með kaffi og allt, nema hvað, ég var í náttsloppnum. Myndavélin var á og ég fattaði það ekki fyrr en eftir ágætis samtal um starfsánægju. Þegar svona gerist er fyrsta hugsunin sjaldnast: „Þetta var góð reynsla“ heldur frekar „Getur jörðin vinsamlegast gleypt mig?““

Ingrid segir fólk snöggt að brosa yfir mistökum annarra en þegar það klúðri sjálft virðist það skyndilega vera stórmál. Það sé eins og fólk sé allt með innbyggðan klúðursmæli sem segi:

„Smá mistök hjá öðrum: fyndið. Smá mistök hjá mér: heimsendir.“

Hvað gerist þegar ungbarn dettur?

Mistök séu ekki bara óhjákvæmileg heldur bókstaflega hluti af námskerfi heilans.

„Við prófum, klikkum og lagfærum og þannig þróumst við. Ef við gerum aldrei mistök, erum við líklega ekki að gera neitt nýtt. Þegar barn lærir að ganga dettur það þúsund sinnum. En enginn segir: „Æ, þetta barn virðist bara ekki hafa hæfileika til að ganga, við skulum einblína á sitjandi stöður.““

Nei, fólk fagni, hvetji og deili myndbandi af sögulega augnablikinu.

„En þegar við verðum fullorðin hættum við að fagna þegar við dettum. Við reynum bara að fela marblettina. Kannski eru stærsta mistökin að halda að við eigum að vera fullkomin.“

Gróskuhugarfar og fastmótað hugarfar

Hún nefnir mikilvægi viðbragða við mistökum. Mistök hjá fólki með fastmótað hugarfar verði ógn við sjálfsmyndina og merki um að við séum ekki nógu klár. Fólk með gróskuhugarfar trúi að hæfileikar og kunnátta þróist með æfingum, reynslu og mistökum.

Að neðan má sjá samantekt á mistökum ársins 2022. Vafalítið mátti læra margt af þeim.

„Þeir sem tileinka sér gróskuhugarfar sýna meiri þrautseigju, forvitni og sjálfstraust. Þeir hætta ekki þegar eitthvað fer úrskeiðis.“

Ingrid segir að á sumum vinnustöðum ríki stemning þar sem fólk sé hrætt við að gera hluti af ótta við gagnrýni.

„Enginn þorir að taka ákvörðun án þess að hafa sent fimm tölvupósta, fengið þrjú samþykki og blessun frá alþjóðlegu ráðgjafafyrirtæki. Slíkt drepur nýsköpun, lærdóm og sjálfstraust. Þegar við hættum að gera mistök, hættum við líka að reyna. Mistök eru ekki aðeins óhjákvæmileg, þau eru eldsneyti lífsins. Þau minna okkur á að við erum lifandi, ekki vélmenni, og það er líklega besta ástæðan til að halda áfram að klúðra.“

Verðlauna fyrir klúður

Vinnustaðir gætu haldið mánaðarlegan klúðursfund. Að geta hlegið að eigin klúðri sé tákn um styrk, ekki veikleika.

„Þegar við hlæjum saman að mistökum, hættum við að óttast þau, og vinnustaðurinn verður miklu skemmtilegri,“ segir Ingrid og jafnvel mætti verðlauna klúður.

„Sigurvegarinn að þessu sinni er Anna, sem náði að eyða starfsmannaskránni!“

Í tilefni dagsins má sjá á bak við tjöldin á fréttastofunni í fyrra því fréttamenn gera sannarlega mistök eins og aðrir.