Þetta gæti verið upp­hafið að ein­hverju stóru

Það þarf ekki annað en að skoða tölfræði liðsins í undankeppninni til að átta sig á því. Átta leikir, átta sigrar og markatalan 37-5. Liðið var að skora 4,6 mörk að meðaltali í leik og bara markakóngurinn Erling Braut Haaland var með tvö mörk að meðaltali.

Thore Haugstad hjá norska ríkisútvarpinu skrifaði pistil með vangaveltum um mögulega gullkynslóð norska fótboltans. Hann veit vel að pressan hefur farið illa með margar gullkynslóðir en segir að skóli síðustu ára hafi þjappað norska liðinu saman og þar séu vinir að hittast og hafa gaman.

Upphafið að gullaldartímabili

Það er líka margt sem bendir til þess að við séum að sjá upphafið að gullaldartímabili hjá norska landsliðinu. Stjörnur liðsins eru enn ungar og eiga langan tíma eftir í toppformi.

Fyrirliðinn Martin Ödegaard er bara 26 ára, Haaland er 25 ára og svo eru það ungu, snöggu, skemmtilegu strákarnir Antonio Nusa og Oscar Bobb sem eru bara 20 ára og 22 ára gamlir.

„Á tímum þar sem goðsagnir eins og Luka Modrić og Cristiano Ronaldo halda áfram þar til þeir eru fertugir, geta Haaland og Ødegaard spilað fyrir Noreg í að minnsta kosti tíu ár í viðbót. Sérstaklega Haaland, með mataræði sitt sem samanstendur af kúahjörtum, síuðu vatni og kaffi með hlynsírópi. Það þýðir tvö Evrópumót og þrjú heimsmeistaramót. Það er bara hægt að hugsa sér hvað þessir leikmenn geta áorkað á fimm stórmótum,“ skrifaði Haugstad.

Hann gengur svo langt að nefna uppgang enska stórliðsins Manchester United á tíunda áratug síðustu aldar þar sem snögg kynslóðarskipti bjuggu til magnað fótboltalið.

Nefnir Manchester United á þeim tíunda

„Allir sem fylgdust með Manchester United á tíunda áratugnum vita hvað getur gerst þegar hópur ungra leikmanna kemst í aðalliðið á sama tíma. Þeir vaxa bæði sem einstaklingar og sem lið. Fyrir landslið er þetta fjarlægur draumur, en Noregur býr yfir einhverju af þessu,“ skrifaði Haugstad.

Hann sér sterkan og samheldinn hóp sem hefur þroskast saman og farið úr því að ekkert gert í það að klára flesta leiki með stæl.

„Þetta er ekki hópur þar sem stjörnur koma og fara. Og þó að ekki hafi allir komist í aðalliðið á nákvæmlega sama tíma hafa nokkrir þeirra haldið saman síðan Ståle Solbakken tók við starfinu seint árið 2020. Vinátta hefur blómstrað. Venjur hafa skapast,“ skrifaði Haugstad.

Hann skrifaði auðvitað mikið um Haaland og Ödegaard sem hafa verið lengi í hópi bestu fótboltamanna ensku úrvalsdeildarinnar en hafa verið lítið sjáanlegir í landsliðsboltanum fyrr en nú.

Eldri, hraðari, sterkari og þroskaðri

„Þeir hafa ekki aðeins komist á HM vegna þess að taktíkin hefur gengið upp, heldur vegna þess að nokkrir af mikilvægustu leikmönnunum eru einfaldlega orðnir eldri, hraðari, sterkari og þroskaðri. Haaland og Ödegaard voru varla komnir að unglingsaldri þegar Solbakken tók við starfinu seint árið 2020. Nú eru þeir feður og leiðtogar í tveimur af bestu félagsliðum heims,“ skrifaði Haugstad.

„Úti í heimi er litið á Noreg sem eitthvað álíka og Króatía hefur verið síðasta áratuginn, lítið land með stór nöfn. „Svartur hestur“ sem vinnur varla HM, en getur komist langt,“ skrifaði Haugstad.

Margar gylltar kynslóðir rifnar niður

Hann nefnir það að margar gylltar kynslóðir hafi verið byggðar upp og rifnar niður hjá mörgum þjóðum.

„Þegar Portúgal vann HM unglingaliða árin 1989 og 1991 spáðu margir – ranglega – framtíðarsigurvegara EM eða HM. Enginn á Englandi skildi hvernig Steven Gerrard, Paul Scholes, Frank Lampard og David Beckham gátu ekki unnið neitt saman. Síðan var Belgía með stjörnur um alla ensku úrvalsdeildina: Romelu Lukaku, Eden Hazard, Kevin De Bruyne. Það endaði með undanúrslitum á HM 2018. En Noregur hefur einn kost fram yfir þessi lið: Samheldnina,“ skrifaði Haugstad.

„Gylltu kynslóðirnar virkuðu aldrei sem lið. Belgía skorti bakverði og neyddi stjörnurnar inn í óvant kerfi. England fann ekki út úr miðjunni og samkeppnin milli leikmannanna í ensku úrvalsdeildinni smitaðist yfir í landsliðið. „Ég hataði landsliðsverkefnin með Englandi,“ sagði Gerrard nýlega. Þú heyrir ekkert slíkt frá norska hópnum. Þessi hópur elskar að spila fyrir Noreg,“ skrifaði Haugstad.

Treyjan er engin byrði

Það sem hann sér eru stórstjörnur að fórna sér fyrir þjóð sína til að upplifa það sem norska landsliðinu hefur ekki tekist í meira en aldarfjórðung.

„Treyjan er engin byrði, eins og hún getur verið fyrir sum landslið þegar á móti blæs. Hjá stjörnum eins og Haaland og Ødegaard hefur aldrei verið neinn vafi á því að landsliðið er að minnsta kosti jafn mikilvægt og félagsliðið, ef ekki mikilvægara,“ skrifaði Haugstad.

Það má lesa allan pistil hans hér.