Frá skjá til skaða - ráð til foreldra um stafrænt ofbeldi Stella Samúelsdóttir skrifar 25. nóvember 2025 07:01 Tækniframfarir síðustu ára hafa verið gífurlegar. Margar þessara nýjunga hafa verið til góða en þær hafa einnig skapað ný rými þar sem kynbundið ofbeldi og áreitni fær að þrífast óáreitt í skjóli nafnleyndar og refsileysis. Nærri tvær af hverjum þremur konum í heiminum hafa orðið fyrir stafrænu kynbundnu ofbeldi. Konur og stúlkur sem búa við fjölþætta mismunun, t.d. vegna aldurs, fötlunar, kynþáttar, kynhneigðar eða kynvitundar eru líklegri til að verða fyrir stafrænu ofbeldi og áreitni.Stafrænu ofbeldi hefur einnig verið beitt með markvissum hætti til að þagga niður í konum í stjórnmálum, baráttukonum og femínistum. Löggjöf um stafrænt ofbeldi í ríkjum Evrópu nær ekki að halda í við þær öru breytingar sem eiga sér stað á stafrænum miðlum, og eru í raun alltaf skrefi á eftir. Mörg Evrópuríki hafa viðurkennt að stafrænt ofbeldi er ekki aðeins mannréttindabrot, heldur lýðheilsuvandi sem þarf að taka á. Þrátt fyrir þetta eru viðbrögð við stafrænu ofbeldi brotakennd. Vörn frekar en forvörn. En stafrænt ofbeldi er vandi sem ekki er hægt að leysa með löggjöfinni einni saman. Þetta er samfélagslegt mein sem þarf að uppræta í sameiningu. Vaxandi vandi meðal ungmenna Skýrsla á vegum Alþjóðaheilbrigðismálastofnunarinnar, WHO, sem fjallar um stafrænt einelti meðal ungmenna og kom út árið 2024, leiddi í ljós að 1 af hverjum 6 ungmennum í Evrópu hefur upplifað stafrænt einelti (15%). Fimmtán prósent drengja sögðust hafa orðið fyrir stafrænu einelti og sextán prósent stúlkna. Í ljós kom að drengir eru mun líklegri til að beita líkamlegu ofbeldi gegn þolanda eineltis, en stúlkur eru líklegri til að nýta stafræna miðla til að ná til þolanda. Alþjóðaheilbrigðismálastofnunin leggur því áherslu á að viðbrögð og forvarnir við einelti meðal ungmenna taki mið af kyni, ef forvarnirnar eigi að skila árangri. Vegna tækniframfara, nær stafrænt ofbeldi út fyrir skólalóðina og inn fyrir veggi heimilisins. Tíðni þess meðal ungmenna hefur stóraukist og það er orðið grófara: Falsað myndefni, cybergossip og upplognir orðrómar sem dreifast hratt um stafræna miðla og á milli ungmenna, félagsleg útilokun, hunsun (ghosting), neikvæðar athugasemdir um útlit einstaklinga og “dogpiling”. Hugtakið “dogpiling” kemur úr bandarískum ruðningi og á við um þegar leikmenn hrúgast ofan á þann sem er með boltann, í þeim tilgangi að stöðva sókn hans. Á netinu er hugtakið notað til þess að lýsa því þegar einstaklingar, oft með skipulögðum hætti, hrúga neikvæðum og grófum athugasemdum á einn tiltekinn aðila. Það veldur þolanda gríðarlegum skaða. Vekur upp hræðslu, kvíða, streitu, þunglyndi, vonleysi og sjálfsvígshugsunum. Samkvæmt skýrslu Alþjóðaheilbrigðismálastofnunarinnar, eyða ungmenni að meðaltali um 6 klukkustundum á dag á netinu (e. online). Evrópusambandið segir ungmenni nýta tvo til fimm samfélagsmiðla daglega til að eiga í samskiptum við jafnaldra sína. Þar sem ungmenni eyða sífellt meiri tíma á stafrænum miðlum og inni í stafrænum rýmum hefur sjaldan verið jafn mikilvægt að efla fræðslu, forvarnir og lög, svo hægt sé að stuðla að heilbrigðum stafrænum samskiptum og auka stafrænt læsi ungmenna og öryggi þeirra. Því er gríðarlega mikilvægt að foreldrar og forráðamenn séu meðvituð um hætturnar. Hér eru nokkur ráð til foreldra um hvernig megi efla ungt fólk í notkun stafrænna miðla: Skapið öruggt og opið rými fyrir samtal þar sem barnið getur leitað til ykkar með áhyggjur sínar án þess að óttast refsingar eða skammir Útskýrið fyrir þeim eðlileg stafræn samskipti á milli einstaklinga og kennið þeim að setja mörk Ræðið stafræna miðla og stafræn rými við þau, kostina og hætturnar Útskýrið fyrir þeim að allt sem ratar á internetið lifi þar áfram um ókomna tíð, veltið upp spurningum um hvaða upplýsingar þau vilja að séu þar aðgengilegar og upplýsið þau með hvaða hætti tæknifyrirtæki safna upplýsingum og í hvaða tilgangi Ræðið stafrænt ofbeldi, ólík hugtök og ólíka miðla sem fólk notar til þess að beita stafrænu ofbeldi. Upplýsið þau um leiðir til að bregðast við og hvar megi sækja sér stuðning og aðstoð án þess að eiga á hættu að verða refsað fyrir það Sýnið gott fordæmi í ykkar notkun á stafrænum miðlum og samskiptum á þeim Sýnið þeim áhuga, ræðið tölvuleikina sem þau spila og skoðið með þeim samskiptamiðlana sem þau stunda til að fá innsýn í það efni sem þeim birtist þar. Á TikTok er ungt fólk að mestu leyti neytandi, en ekki framleiðandi þess efnis sem þar er að finna. Megnið af því efni sem þar er að finna er framleitt af fullorðnum, fyrir fullorðna, en þau sem neyta efnisins eru að mestu börn og ungmenni, sem oft hafa ekki þroska til að vinna úr ofbeldis- eða hatursfullu efni sem það sér Höfundur er framkvæmdastýra UN Women á Íslandi Greinin er skrifuð í tilefni 16 daga átaks gegn kynbundnu ofbeldi sem stendur frá 25. nóvember til 10. desember. Áhersla alþjóðlega átaksins í ár er á stafrænt ofbeldi undir yfirskriftinni “Ending Digital Violence Against All Women and Girls”. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein 16 daga átak gegn kynbundnu ofbeldi Stafrænt ofbeldi Jafnréttismál Stella Samúelsdóttir Mest lesið Er íslenskan að verða gestur í eigin landi? Petra María Ingvaldsdóttir Skoðun Eru áfengiskaup verndandi þáttur? Dagbjört Harðardóttir Skoðun Veist þú hvað „foid“ er? Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun Skilgreiningarvald mennskunnar Erna Mist Skoðun Barátta við náttúru og yfirvald Jón Steinar Sæmundsson Skoðun Já, ég styð aðildarviðræður Ólafur Margeirsson Skoðun Fiskurinn, valdið og tilfinningin fyrir fullveldi Karen María Jónsdóttir Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Skilgreiningarvald mennskunnar Erna Mist skrifar Skoðun Dýrasta land heims í nafni sjálfstæðisins Inga Valgerður Henrikssen skrifar Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Ef þetta væri barnið þitt Arnar Kjartansson skrifar Skoðun Eru áfengiskaup verndandi þáttur? Dagbjört Harðardóttir skrifar Skoðun Hvenær er maður þjófur og hvenær er maður ekki þjófur? Einar Helgason skrifar Skoðun Gerðu það sem ég segi, ekki það sem ég geri! Guðni Freyr Öfjörð skrifar Skoðun Frá fullveldi til Brussel Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Fögnum Heimsdegi hafsins 8. júní Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Er íslenskan að verða gestur í eigin landi? Petra María Ingvaldsdóttir skrifar Skoðun Barátta við náttúru og yfirvald Jón Steinar Sæmundsson skrifar Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Já, ég styð aðildarviðræður Ólafur Margeirsson skrifar Skoðun Veist þú hvað „foid“ er? Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ETS, ESB og EES – Að fá sæti við borðið Dóra Sif Tynes skrifar Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fiskurinn, valdið og tilfinningin fyrir fullveldi Karen María Jónsdóttir skrifar Skoðun Afskipti Rússlands og ESB: tvöfalt siðferði í nafni lýðræðis Júlíus Valsson skrifar Skoðun Gervigreind nýtist best með mannlegri þekkingu og reynslu Ásgeir Þorgeirsson skrifar Skoðun Skipti engu nema við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Svartkimi samfélagsins: Þegar tveir heimar mætast í yfirheyrsluherberginu Davíð Bergmann skrifar Skoðun Þegar sorg verður valdatæki Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Hvalir éta frá okkur fiskinn? Valgerður Árnadóttir skrifar Skoðun Stígum ölduna saman Víglundur Laxdal skrifar Skoðun Þegar líf er í húfi Jón Gunnar Jónsson skrifar Skoðun Hver á að veita þjónustuna? Sandra B. Franks skrifar Skoðun Getum við lært af Bjarti í Sumarhúsum? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þorgerður leitar ESB-stuðnings úr ótrúlegustu áttum Júlíus Valsson skrifar Sjá meira
Tækniframfarir síðustu ára hafa verið gífurlegar. Margar þessara nýjunga hafa verið til góða en þær hafa einnig skapað ný rými þar sem kynbundið ofbeldi og áreitni fær að þrífast óáreitt í skjóli nafnleyndar og refsileysis. Nærri tvær af hverjum þremur konum í heiminum hafa orðið fyrir stafrænu kynbundnu ofbeldi. Konur og stúlkur sem búa við fjölþætta mismunun, t.d. vegna aldurs, fötlunar, kynþáttar, kynhneigðar eða kynvitundar eru líklegri til að verða fyrir stafrænu ofbeldi og áreitni.Stafrænu ofbeldi hefur einnig verið beitt með markvissum hætti til að þagga niður í konum í stjórnmálum, baráttukonum og femínistum. Löggjöf um stafrænt ofbeldi í ríkjum Evrópu nær ekki að halda í við þær öru breytingar sem eiga sér stað á stafrænum miðlum, og eru í raun alltaf skrefi á eftir. Mörg Evrópuríki hafa viðurkennt að stafrænt ofbeldi er ekki aðeins mannréttindabrot, heldur lýðheilsuvandi sem þarf að taka á. Þrátt fyrir þetta eru viðbrögð við stafrænu ofbeldi brotakennd. Vörn frekar en forvörn. En stafrænt ofbeldi er vandi sem ekki er hægt að leysa með löggjöfinni einni saman. Þetta er samfélagslegt mein sem þarf að uppræta í sameiningu. Vaxandi vandi meðal ungmenna Skýrsla á vegum Alþjóðaheilbrigðismálastofnunarinnar, WHO, sem fjallar um stafrænt einelti meðal ungmenna og kom út árið 2024, leiddi í ljós að 1 af hverjum 6 ungmennum í Evrópu hefur upplifað stafrænt einelti (15%). Fimmtán prósent drengja sögðust hafa orðið fyrir stafrænu einelti og sextán prósent stúlkna. Í ljós kom að drengir eru mun líklegri til að beita líkamlegu ofbeldi gegn þolanda eineltis, en stúlkur eru líklegri til að nýta stafræna miðla til að ná til þolanda. Alþjóðaheilbrigðismálastofnunin leggur því áherslu á að viðbrögð og forvarnir við einelti meðal ungmenna taki mið af kyni, ef forvarnirnar eigi að skila árangri. Vegna tækniframfara, nær stafrænt ofbeldi út fyrir skólalóðina og inn fyrir veggi heimilisins. Tíðni þess meðal ungmenna hefur stóraukist og það er orðið grófara: Falsað myndefni, cybergossip og upplognir orðrómar sem dreifast hratt um stafræna miðla og á milli ungmenna, félagsleg útilokun, hunsun (ghosting), neikvæðar athugasemdir um útlit einstaklinga og “dogpiling”. Hugtakið “dogpiling” kemur úr bandarískum ruðningi og á við um þegar leikmenn hrúgast ofan á þann sem er með boltann, í þeim tilgangi að stöðva sókn hans. Á netinu er hugtakið notað til þess að lýsa því þegar einstaklingar, oft með skipulögðum hætti, hrúga neikvæðum og grófum athugasemdum á einn tiltekinn aðila. Það veldur þolanda gríðarlegum skaða. Vekur upp hræðslu, kvíða, streitu, þunglyndi, vonleysi og sjálfsvígshugsunum. Samkvæmt skýrslu Alþjóðaheilbrigðismálastofnunarinnar, eyða ungmenni að meðaltali um 6 klukkustundum á dag á netinu (e. online). Evrópusambandið segir ungmenni nýta tvo til fimm samfélagsmiðla daglega til að eiga í samskiptum við jafnaldra sína. Þar sem ungmenni eyða sífellt meiri tíma á stafrænum miðlum og inni í stafrænum rýmum hefur sjaldan verið jafn mikilvægt að efla fræðslu, forvarnir og lög, svo hægt sé að stuðla að heilbrigðum stafrænum samskiptum og auka stafrænt læsi ungmenna og öryggi þeirra. Því er gríðarlega mikilvægt að foreldrar og forráðamenn séu meðvituð um hætturnar. Hér eru nokkur ráð til foreldra um hvernig megi efla ungt fólk í notkun stafrænna miðla: Skapið öruggt og opið rými fyrir samtal þar sem barnið getur leitað til ykkar með áhyggjur sínar án þess að óttast refsingar eða skammir Útskýrið fyrir þeim eðlileg stafræn samskipti á milli einstaklinga og kennið þeim að setja mörk Ræðið stafræna miðla og stafræn rými við þau, kostina og hætturnar Útskýrið fyrir þeim að allt sem ratar á internetið lifi þar áfram um ókomna tíð, veltið upp spurningum um hvaða upplýsingar þau vilja að séu þar aðgengilegar og upplýsið þau með hvaða hætti tæknifyrirtæki safna upplýsingum og í hvaða tilgangi Ræðið stafrænt ofbeldi, ólík hugtök og ólíka miðla sem fólk notar til þess að beita stafrænu ofbeldi. Upplýsið þau um leiðir til að bregðast við og hvar megi sækja sér stuðning og aðstoð án þess að eiga á hættu að verða refsað fyrir það Sýnið gott fordæmi í ykkar notkun á stafrænum miðlum og samskiptum á þeim Sýnið þeim áhuga, ræðið tölvuleikina sem þau spila og skoðið með þeim samskiptamiðlana sem þau stunda til að fá innsýn í það efni sem þeim birtist þar. Á TikTok er ungt fólk að mestu leyti neytandi, en ekki framleiðandi þess efnis sem þar er að finna. Megnið af því efni sem þar er að finna er framleitt af fullorðnum, fyrir fullorðna, en þau sem neyta efnisins eru að mestu börn og ungmenni, sem oft hafa ekki þroska til að vinna úr ofbeldis- eða hatursfullu efni sem það sér Höfundur er framkvæmdastýra UN Women á Íslandi Greinin er skrifuð í tilefni 16 daga átaks gegn kynbundnu ofbeldi sem stendur frá 25. nóvember til 10. desember. Áhersla alþjóðlega átaksins í ár er á stafrænt ofbeldi undir yfirskriftinni “Ending Digital Violence Against All Women and Girls”.
Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun
STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir Skoðun
Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir skrifar
Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar
Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar
Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar
Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Svartkimi samfélagsins: Þegar tveir heimar mætast í yfirheyrsluherberginu Davíð Bergmann skrifar
Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun
STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir Skoðun