764 – landamæralaus tala skelfilegs ofbeldis Jón Pétur Zimsen skrifar 16. janúar 2026 07:32 Númer póstfangs í Texas er nú orðið samnefnari viðurstyggilegrar starfsemi sem meðal annars gengur út á að festa börn og ungmenni í net glæpamanna í gegnum samfélagsmiðla og kúga þau til að gera hræðilega hluti, til dæmis að fremja ofbeldiglæpi, skaða sig sjálf, sína nánustu og/eða gæludýr. 764 er ekki hefðbundin skipulögð glæpastarfsemi, en hún notar sömu aðferðafræði og svokallað crime as a service; dreifða ábyrgð, verkaskiptingu og netmiðaða framkvæmd. Það gerir brotin bæði alvarlegri og erfiðari í sönnun. Undirritaður heimsótti nýverið bæði Europol og Eurojust, þar sem fram kom að Svíþjóð er vagga þessarar aðferðafræði og að hún hafi smitast hratt til Noregs og Danmerkur. Einhver mál hafa komið upp hérlendis og líklega eru mun fleiri sem þagað er um, enda eru sum mál eingöngu rafræn á milli gerenda og þolenda, til dæmis þegar um sjálfsskaða er að ræða. Hvaða gildrur setja ofbeldismennirnir upp? Ég tek hér tvö algeng dæmi, en lykilatriðið er að komast yfir persónuupplýsingar þolenda og nota þær sem hluta af ógninni. Börn og ungmenni rekast á „tilboð“ á samfélagsmiðlum, til dæmis 10.000 krónur fyrir að kasta flugeldi inn um glugga og taka verknaðinn upp. Þetta getur virst spennandi og greiðslan bónus. Til að taka við henni þurfa þau að gefa upp persónuupplýsingar sem var markmið ofbeldismannanna. Þá er greitt fyrir önnur „minniháttar“ verkefni og safnað er í svokallaðan kúgunarbanka. Í kjölfarið er hótað birtingu upplýsinga nema tekið sé þátt í grófara ofbeldi, sem ítrekað hefur endað í grimmilegu ofbeldi og jafnvel morðum. Annað dæmi er þegar ofbeldismenn leita uppi hópa á netinu þar sem vanlíðan er samnefnari, svo sem tengda átröskunum. Þar eru stúlkur oftast skjallaðar og kaffærðar í ,,ást“ og hrósi. Í skjóli trausts senda þær myndir þar sem sjálfsskaði sést og/eða nektarmyndir, kúgunarbankinn er orðinn til. Síðan er til dæmis boðist til að senda mat eða snyrtivörur, sem krefst heimilisfangs. Þegar það liggur fyrir hefjast kröfur um sífellt grófara myndefni og/eða sjálfsskaða á stúlkum, systkinum eða gæludýrum og allt tekið upp. Þetta eru tvö raunveruleg dæmi sem ótrúlega mörg börn og ungmenni geta sogast inn í. Ég er nokkuð viss um að mörg börn og flest ungmenni þekki talnarununa 764 og hafi jafnvel verið boðið eitthvað eða fengið „falleg“ skilaboð. Europol kallaði eftir vitundarvakningu almennings í Evrópu. Óafturkræfir hlutir gerast hratt, hlutir sem geta eyðilagt líf. Foreldrar, verum á varðbergi því netið virðir engin landamæri. Höfundur er þingmaður Sjálfstæðisflokksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Jón Pétur Zimsen Sjálfstæðisflokkurinn Börn og uppeldi Lögreglumál Ofbeldi barna Ofbeldi gegn börnum Mest lesið Hræðsluáróður og staðreyndir um orkuauðlindir Jóhann Páll Jóhannsson Skoðun Hagsmunir Reykvíkinga og loðfíllinn í Ráðhúsinu Pétur Marteinsson Skoðun Samningaviðræður um Evrópusambandsaðild, já eða nei? Magnús Tumi Guðmundsson Skoðun Ef Ísland gengur í Evrópusambandið flyt ég til Danmerkur Benedikt Jóhannesson Skoðun Því er ekki betur vandað til verka? Fanný Gunnarsdóttir Skoðun Tækifæri fyrir íslenskan landbúnað í ESB Svavar Halldórsson Skoðun SFS, hagsmunir og sannleikurinn Þórólfur Matthíasson Skoðun Hvað er það sem við eigum eftir að sjá? Gunnar Ármannsson Skoðun Daði í baði Bjarnheiður Hallsdóttir Skoðun Þarftu að vita mikið um ESB til að kjósa 29. ágúst? Árný Elínborg Ásgeirsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Fólkið eða peningarnir? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Stöndum vörð um...hvað? Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Hvaða ákvæði læknasamningsins voru mistök? Steinunn Þórðardóttir skrifar Skoðun Fullveldi hvað Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Nei er ókei Ágúst Valves Jóhannesson skrifar Skoðun Hvað ef? Pétur B. Sveinsson skrifar Skoðun Húsnæðisvextir lækka ekki sjálfkrafa með evru Magnús B. Jóhannesson skrifar Skoðun Mun ESB hjálpa við vegagerð á Íslandi? Jón Þorvaldur Heiðarsson skrifar Skoðun Við erum í partíinu en megum ekki velja lag Árni Páll Jónsson skrifar Skoðun Með öllum mjalla? Steingrímur Jónsson skrifar Skoðun Fyrsti steinninn úr múrnum – af hverju ég segi já Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir skrifar Skoðun Hræðsluáróður og staðreyndir um orkuauðlindir Jóhann Páll Jóhannsson skrifar Skoðun Til hvers var þá barist? Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Skynsamleg röð hlutanna Jón Steindór Valdimarsson skrifar Skoðun Græða fyrirtæki á verðbólgu? Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Hvað er það sem við eigum eftir að sjá? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tækifæri fyrir íslenskan landbúnað í ESB Svavar Halldórsson skrifar Skoðun Hagsmunir Reykvíkinga og loðfíllinn í Ráðhúsinu Pétur Marteinsson skrifar Skoðun Hundruð milljarða ávinningur fyrir fólk og fyrirtæki - þess vegna segi ég já til að sjá Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Því er ekki betur vandað til verka? Fanný Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Hvaða samningsrammi gildir? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Gullasninn Guðjón Þórir Sigfússon skrifar Skoðun Samningaviðræður um Evrópusambandsaðild, já eða nei? Magnús Tumi Guðmundsson skrifar Skoðun SFS, hagsmunir og sannleikurinn Þórólfur Matthíasson skrifar Skoðun Daði í baði Bjarnheiður Hallsdóttir skrifar Skoðun Hégómi Haukur Eggertsson skrifar Skoðun Við getum þetta sjálf – en hver græðir á því? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun Þarf fimm háskólagráður til að segja já? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Já, já eða nei Þorsteinn Bergsson skrifar Skoðun Hvar má sleppa taumnum? Sigvaldi Einarsson skrifar Sjá meira
Númer póstfangs í Texas er nú orðið samnefnari viðurstyggilegrar starfsemi sem meðal annars gengur út á að festa börn og ungmenni í net glæpamanna í gegnum samfélagsmiðla og kúga þau til að gera hræðilega hluti, til dæmis að fremja ofbeldiglæpi, skaða sig sjálf, sína nánustu og/eða gæludýr. 764 er ekki hefðbundin skipulögð glæpastarfsemi, en hún notar sömu aðferðafræði og svokallað crime as a service; dreifða ábyrgð, verkaskiptingu og netmiðaða framkvæmd. Það gerir brotin bæði alvarlegri og erfiðari í sönnun. Undirritaður heimsótti nýverið bæði Europol og Eurojust, þar sem fram kom að Svíþjóð er vagga þessarar aðferðafræði og að hún hafi smitast hratt til Noregs og Danmerkur. Einhver mál hafa komið upp hérlendis og líklega eru mun fleiri sem þagað er um, enda eru sum mál eingöngu rafræn á milli gerenda og þolenda, til dæmis þegar um sjálfsskaða er að ræða. Hvaða gildrur setja ofbeldismennirnir upp? Ég tek hér tvö algeng dæmi, en lykilatriðið er að komast yfir persónuupplýsingar þolenda og nota þær sem hluta af ógninni. Börn og ungmenni rekast á „tilboð“ á samfélagsmiðlum, til dæmis 10.000 krónur fyrir að kasta flugeldi inn um glugga og taka verknaðinn upp. Þetta getur virst spennandi og greiðslan bónus. Til að taka við henni þurfa þau að gefa upp persónuupplýsingar sem var markmið ofbeldismannanna. Þá er greitt fyrir önnur „minniháttar“ verkefni og safnað er í svokallaðan kúgunarbanka. Í kjölfarið er hótað birtingu upplýsinga nema tekið sé þátt í grófara ofbeldi, sem ítrekað hefur endað í grimmilegu ofbeldi og jafnvel morðum. Annað dæmi er þegar ofbeldismenn leita uppi hópa á netinu þar sem vanlíðan er samnefnari, svo sem tengda átröskunum. Þar eru stúlkur oftast skjallaðar og kaffærðar í ,,ást“ og hrósi. Í skjóli trausts senda þær myndir þar sem sjálfsskaði sést og/eða nektarmyndir, kúgunarbankinn er orðinn til. Síðan er til dæmis boðist til að senda mat eða snyrtivörur, sem krefst heimilisfangs. Þegar það liggur fyrir hefjast kröfur um sífellt grófara myndefni og/eða sjálfsskaða á stúlkum, systkinum eða gæludýrum og allt tekið upp. Þetta eru tvö raunveruleg dæmi sem ótrúlega mörg börn og ungmenni geta sogast inn í. Ég er nokkuð viss um að mörg börn og flest ungmenni þekki talnarununa 764 og hafi jafnvel verið boðið eitthvað eða fengið „falleg“ skilaboð. Europol kallaði eftir vitundarvakningu almennings í Evrópu. Óafturkræfir hlutir gerast hratt, hlutir sem geta eyðilagt líf. Foreldrar, verum á varðbergi því netið virðir engin landamæri. Höfundur er þingmaður Sjálfstæðisflokksins.
Skoðun Hundruð milljarða ávinningur fyrir fólk og fyrirtæki - þess vegna segi ég já til að sjá Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar