Ákvarðanir fyrir framtíðarkynslóðir Sandra Sigurðardóttir skrifar 31. janúar 2026 07:02 Börnin sem leiðarljós Þegar stórar ákvarðanir eru teknar um framtíð Íslands vel ég að horfa ekki aðeins á tölur, slagorð eða skammtímapólitík. Ég horfi á börnin mín. Ég á þrjú börn, þrjú stjúpbörn og tvö barnabörn – alls átta ung líf sem munu erfa þær ákvarðanir sem við tökum í dag. Fyrir þeirra hönd vil ég vanda mig. Um hvað snýst þjóðaratkvæðagreiðslan? Þjóðaratkvæðagreiðslan um aðildarviðræður við Evrópusambandið snýst ekki um að ganga í ESB á morgun. Hún snýst um að skoða málið af yfirvegun, meta kosti og galla og taka upplýsta ákvörðun um framtíð Íslands. Þetta er ákvörðun sem ég mun taka, ef ég fæ kost á því, með það í huga hvað er börnum mínum og barnabörnum fyrir bestu. Framsýni í sögu Íslands Saga Íslands sýnir að framsýni skiptir máli. Harðar deilur einkenndu samfélagið þegar ákvörðun var tekin um inngöngu Íslands í NATÓ árið 1949. Sú ákvörðun var tekin í þágu öryggis framtíðarkynslóða og í dag eru flest sammála um að þar hafi verið stigið skynsamlegt skref. Hart var einnig deilt um EES-samninginn á sínum tíma, en að lokum var hann samþykktur á Alþingi. Þegar sú ákvörðun var tekin var horft til atvinnu, menntunar og tækifæra fyrir ungt fólk. Þessar ákvarðanir voru ekki teknar af ótta eða annarlegum hvötum, heldur með ábyrgð og framtíðarsýn að leiðarljósi. Óvissa og væntingar ungu kynslóðarinnar Í dag stendur unga kynslóðin frammi fyrir óvissu. Hún vill stöðugleika, raunhæf tækifæri til náms og starfa og sterkt efnahagsumhverfi. Hún vill hafa raunveruleg áhrif á ákvarðanir sem snerta líf hennar og framtíð. Aðildarviðræður við Evrópusambandið geta varpað ljósi á hvort – og með hvaða hætti – slíkt samstarf geti styrkt stöðu Íslands til lengri tíma. Við skuldum börnum okkar og barnabörnum að ræða þetta mál af skynsemi og yfirvegun. Ekki með hræðsluáróðri, heldur á grundvelli staðreynda. Ekki með fyrirfram gefnum niðurstöðum, heldur með opnum huga og heiðarlegu samtali. ● Þess vegna segi ég já við aðildarviðræður viðEvrópusambandið. Já við samtali. Já við framtíðarsýn. Já – vegna barnanna minna og barnabarnanna sem eiga framtíðina. Höfundur er þingmaður Viðreisnar í Suðurkjördæmi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sandra Sigurðardóttir Þjóðaratkvæðagreiðsla um framhald ESB-viðræðna Mest lesið Kaupmaðurinn á horninu er svarið Einar Mikael Sverrisson Skoðun Við viljum ekki Sæbrautarstokk í nýja nefnd Regína Ásvaldsdóttir Skoðun Þegar einhverfan er ósýnileg: Stúlkur og konur á einhverfurófi Vigdís M. Jónsdóttir Skoðun Kerfisbundinn ránsfengur: Hvernig OHF-væðingin breytti lýðveldinu í sjálfsafgreiðslustöð Sigurður Sigurðsson Skoðun Þegar niðurstaðan kemur á undan greiningunni Erna Bjarnadóttir Skoðun Kristrún og Kópavogsskatturinn – opið bréf frá leikskólastjóra í Kópavogi Egill Óskarsson Skoðun Fleiri fána! Guðmundur Edgarsson Skoðun Er byggðastefna á Íslandi? Eyþór Stefánsson Skoðun Hin leiðin í umferðarmálum Gunnar Einarsson Skoðun Hugsum lengra en næstu kosningar Halldór Jörgen Olesen Skoðun Skoðun Skoðun Ég kýs með leikskólahjartanu Kristín Dýrfjörð skrifar Skoðun Fleiri fána! Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Við viljum ekki Sæbrautarstokk í nýja nefnd Regína Ásvaldsdóttir skrifar Skoðun Þegar niðurstaðan kemur á undan greiningunni Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Kaupmaðurinn á horninu er svarið Einar Mikael Sverrisson skrifar Skoðun Kerfisbundinn ránsfengur: Hvernig OHF-væðingin breytti lýðveldinu í sjálfsafgreiðslustöð Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Flokkur fólksins þorir og getur Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Hin leiðin í umferðarmálum Gunnar Einarsson skrifar Skoðun Hraðar heim Sigrún Magnúsdóttir skrifar Skoðun Kristrún og Kópavogsskatturinn – opið bréf frá leikskólastjóra í Kópavogi Egill Óskarsson skrifar Skoðun Hugsum lengra en næstu kosningar Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Þegar einhverfan er ósýnileg: Stúlkur og konur á einhverfurófi Vigdís M. Jónsdóttir skrifar Skoðun Er byggðastefna á Íslandi? Eyþór Stefánsson skrifar Skoðun Góð, betri, best Heiðrún Kristmundsdóttir skrifar Skoðun Byrgjum brunninn í stað þess að byggja brunna Bryndís Rut Logadóttir skrifar Skoðun Eru verkalýðsfélög úrelt eða bara óþægileg sumum? Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar Skoðun Tímaskekkjan er ekki verkalýðshreyfingin Unnar Geir Unnarsson skrifar Skoðun Allt frítt í Garðabæ, eða ábyrgur rekstur ? Lárus Guðmundsson skrifar Skoðun Eigum við að forgangsraða börnunum okkar? Ester Halldórsdóttir skrifar Skoðun Ætti Ísland að taka þátt í PISA? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun Betri heilsa – betri Kópavogur Arnar Grétarsson skrifar Skoðun Vélarnar ræstar út í skurð Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Að lifa, þrátt fyrir brotna odda Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Hvar á láglaunafólk að búa í Reykjavík? Ari Edwald skrifar Skoðun Við klippum ekki borða! Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Eldri borgarar í Hveragerði eiga meira skilið Ingibjörg Sigmundsdóttir ,Þorsteinn Hjartarson skrifar Skoðun Tekjutengjum frístundastyrkinn Sandra Hlín Guðmundsdóttir, Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur hryggbólgusjúkdóma: Ekki bara bakverkir Jóhann Pétur Guðvarðarson skrifar Skoðun Loftslagsmál snúast um jöfnuð og lífsgæði Skúli Helgason skrifar Skoðun Sanna er Zohran Mamdani Reykjavíkur Alfreð Sturla Böðvarsson skrifar Sjá meira
Börnin sem leiðarljós Þegar stórar ákvarðanir eru teknar um framtíð Íslands vel ég að horfa ekki aðeins á tölur, slagorð eða skammtímapólitík. Ég horfi á börnin mín. Ég á þrjú börn, þrjú stjúpbörn og tvö barnabörn – alls átta ung líf sem munu erfa þær ákvarðanir sem við tökum í dag. Fyrir þeirra hönd vil ég vanda mig. Um hvað snýst þjóðaratkvæðagreiðslan? Þjóðaratkvæðagreiðslan um aðildarviðræður við Evrópusambandið snýst ekki um að ganga í ESB á morgun. Hún snýst um að skoða málið af yfirvegun, meta kosti og galla og taka upplýsta ákvörðun um framtíð Íslands. Þetta er ákvörðun sem ég mun taka, ef ég fæ kost á því, með það í huga hvað er börnum mínum og barnabörnum fyrir bestu. Framsýni í sögu Íslands Saga Íslands sýnir að framsýni skiptir máli. Harðar deilur einkenndu samfélagið þegar ákvörðun var tekin um inngöngu Íslands í NATÓ árið 1949. Sú ákvörðun var tekin í þágu öryggis framtíðarkynslóða og í dag eru flest sammála um að þar hafi verið stigið skynsamlegt skref. Hart var einnig deilt um EES-samninginn á sínum tíma, en að lokum var hann samþykktur á Alþingi. Þegar sú ákvörðun var tekin var horft til atvinnu, menntunar og tækifæra fyrir ungt fólk. Þessar ákvarðanir voru ekki teknar af ótta eða annarlegum hvötum, heldur með ábyrgð og framtíðarsýn að leiðarljósi. Óvissa og væntingar ungu kynslóðarinnar Í dag stendur unga kynslóðin frammi fyrir óvissu. Hún vill stöðugleika, raunhæf tækifæri til náms og starfa og sterkt efnahagsumhverfi. Hún vill hafa raunveruleg áhrif á ákvarðanir sem snerta líf hennar og framtíð. Aðildarviðræður við Evrópusambandið geta varpað ljósi á hvort – og með hvaða hætti – slíkt samstarf geti styrkt stöðu Íslands til lengri tíma. Við skuldum börnum okkar og barnabörnum að ræða þetta mál af skynsemi og yfirvegun. Ekki með hræðsluáróðri, heldur á grundvelli staðreynda. Ekki með fyrirfram gefnum niðurstöðum, heldur með opnum huga og heiðarlegu samtali. ● Þess vegna segi ég já við aðildarviðræður viðEvrópusambandið. Já við samtali. Já við framtíðarsýn. Já – vegna barnanna minna og barnabarnanna sem eiga framtíðina. Höfundur er þingmaður Viðreisnar í Suðurkjördæmi.
Kerfisbundinn ránsfengur: Hvernig OHF-væðingin breytti lýðveldinu í sjálfsafgreiðslustöð Sigurður Sigurðsson Skoðun
Skoðun Kerfisbundinn ránsfengur: Hvernig OHF-væðingin breytti lýðveldinu í sjálfsafgreiðslustöð Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Kristrún og Kópavogsskatturinn – opið bréf frá leikskólastjóra í Kópavogi Egill Óskarsson skrifar
Skoðun Eldri borgarar í Hveragerði eiga meira skilið Ingibjörg Sigmundsdóttir ,Þorsteinn Hjartarson skrifar
Skoðun Tekjutengjum frístundastyrkinn Sandra Hlín Guðmundsdóttir, Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar
Kerfisbundinn ránsfengur: Hvernig OHF-væðingin breytti lýðveldinu í sjálfsafgreiðslustöð Sigurður Sigurðsson Skoðun