Tíma­bilið sem flestir vilja gleyma

Vilhelm Gunnarsson, ljósmyndari Vísis, fór víða með myndavélina á þessum tíma og fangaði augnablikin sem urðu að sameiginlegu minni þjóðarinnar – frá kuldalegum bílprófunum og þöglum upplýsingafundum til tóms miðbæjar og mannlegra samskipta sem fóru fram í gegnum gler og grímur.

Daglegir upplýsingafundir urðu fastur liður í lífi landsmanna. Fólk sat límt við skjáina, fylgdumst með tölum, gröfum og litakóðum og lærðu að bera fram nöfn sem áður höfðu lítið verið á vörum almennings. Heimavinna og fjarkennsla urðu normið. Eldhúsborð breyttust í skrifstofur, börn lærðu í náttfötum og fundir hófust oft á setningunni: „Ertu á mute?“ Samfélagið lærði að nota Zoom, Teams og aðra stafræna töfralausnir, jafnvel þó sambönd slitnuðu stundum bæði tæknilega og andlega.

Þrátt fyrir óvissuna, kvíðann og þreytuna var líka samstaða. Fólk klappaði fyrir heilbrigðisstarfsfólki, studdi innlend fyrirtæki og fann nýjar leiðir til að vera saman í sundur. Í dag rifjum við þetta upp með blöndu af furðu og hálfgerðri nostalgíu. Covid-tíminn var skrítinn, krefjandi og ógleymanlegur kafli í íslenskri samtímasögu – kafli sem minnti okkur á bæði brothætt samfélagið er og hversu fljótt við getum aðlagast.