Sterk rödd Íslands skiptir máli Karólína Helga Símonardóttir skrifar 19. febrúar 2026 07:45 Í heimi þar sem mannréttindi veikjast á örfáum dögum og alþjóðalög eru sífellt oftar véfengd er spurningin ekki hvort Ísland eigi að hafa skoðun, heldur hvort við höfum efni á að hafa hana ekki. Á dögunum fór ég í pontu á Alþingi og ræddi mikilvægi þess að Ísland hafi sterka rödd í heimi þar sem togstreita, óvissa og átök fara vaxandi. Smáríki eins og Ísland hafa tvo kosti: að þegja eða að standa með þeim gildum sem þau byggja á. Fyrir mér er valið skýrt. Sterk og skýr rödd á alþjóðavettvangi er ekki aðeins spurning um hagsmunagæslu heldur um grundvallargildi samfélagsins. Sama dag rakst ég á fréttir af nýjum reglum í Afganistan sem veita heimildir til líkamlegrar refsinga innan fjölskyldu og takmarka frelsi kvenna til sjálfstæðra athafna. Slík þróun minnir okkur á hversu brothætt mannréttindi geta verið, og hversu hratt þau geta horfið þegar þau eru ekki varin. Þetta eru einmitt þau mannréttindabrot sem við megum ekki horfa fram hjá. Lýðræði, frelsi, jafnrétti og mannréttindi eru ekki slagorð sem við notum aðeins innanlands. Þetta eru gildi sem hafa mótað íslenskt samfélag og skapað stöðugleika og traust. Þau eiga einnig erindi út fyrir landsteinana, sérstaklega á tímum þegar alþjóðalög og mannréttindi eru víða undir þrýstingi. Þar gegnir Utanríkisráðherra Íslands lykilhlutverki. Með virkri þátttöku í alþjóðasamstarfi, skýrri afstöðu og markvissri gagnrýni á mannréttindabrotum er rödd Íslands látin heyrast. Slík vinna skiptir máli ekki vegna stærðar landsins heldur vegna þess að trúverðugleiki smáríkis byggist á stöðugri og fastri afstöðu. Við teljum okkur frið elskandi þjóð. En friður er ekki sjálfgefinn. Hann krefst viðvarandi verndar, bæði með samtali og skýrri afstöðu. Rödd Íslands snýst ekki aðeins um mannréttindi heldur einnig um frelsi, lýðræði og sjálfsákvörðunarrétt ríkja. Saga okkar minnir okkur á að sjálfstæði er aldrei sjálfgefið. Því ber okkur skylda til að styðja þjóðir sem vilja ráða eigin framtíð og hafna þvingunum og yfirráðum annarra. Í heimi þar sem sum ríki leitast við að breyta landamærum með valdi eða grafa undan alþjóðalögum megum við ekki draga okkur í hlé. Við eigum að efla samstarf við bandalagsríki og vinna náið með nágrannaþjóðum okkar. Sterk rödd Íslands á alþjóðavísu er framlag til friðar, lýðræðis og frelsis. Ekki síður til þess að komandi kynslóðir búi í heimi þar sem mannréttindi eru varin. Höfundur er oddviti Viðreisnar í Hafnarfirði og varaþingmaður. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Karólína Helga Símonardóttir Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Ég þekki ekki lengur minn gamla Sjálfstæðisflokk Dagur Jónsson Skoðun Með óttann einan að vopni Benedikt Jóhannesson Skoðun Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason Skoðun Leggjum þá Náttúruverndarstofnun niður Svanur Guðmundsson Skoðun Gervigreindarskrif Halldórs Jörgen Olesen Hjörvar Sigurðsson Skoðun Litblindur á fótboltavellinum Ingunn Eir Andrésdóttir Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Skoðun Skoðun Ég þekki ekki lengur minn gamla Sjálfstæðisflokk Dagur Jónsson skrifar Skoðun Leggjum þá Náttúruverndarstofnun niður Svanur Guðmundsson skrifar Skoðun Meðferð ríkisvaldsins á máli lífslokalæknisins Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason skrifar Skoðun Með óttann einan að vopni Benedikt Jóhannesson skrifar Skoðun Merkilegur tvískinnungur Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Þjóðin á að njóta vafans Snorri Másson skrifar Skoðun Tosca skýst upp úr turninum í Brussel Jónas Sen skrifar Skoðun ESB og skoðanabræður þínir Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Litblindur á fótboltavellinum Ingunn Eir Andrésdóttir skrifar Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindarskrif Halldórs Jörgen Olesen Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Kíkt í pakkann Júlíus Valsson skrifar Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað kostar léleg umsýsla ríkissjóðs okkur í raun? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þegar gróðureldar verða að samfélagsógn Snorri Birgisson skrifar Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Sjá meira
Í heimi þar sem mannréttindi veikjast á örfáum dögum og alþjóðalög eru sífellt oftar véfengd er spurningin ekki hvort Ísland eigi að hafa skoðun, heldur hvort við höfum efni á að hafa hana ekki. Á dögunum fór ég í pontu á Alþingi og ræddi mikilvægi þess að Ísland hafi sterka rödd í heimi þar sem togstreita, óvissa og átök fara vaxandi. Smáríki eins og Ísland hafa tvo kosti: að þegja eða að standa með þeim gildum sem þau byggja á. Fyrir mér er valið skýrt. Sterk og skýr rödd á alþjóðavettvangi er ekki aðeins spurning um hagsmunagæslu heldur um grundvallargildi samfélagsins. Sama dag rakst ég á fréttir af nýjum reglum í Afganistan sem veita heimildir til líkamlegrar refsinga innan fjölskyldu og takmarka frelsi kvenna til sjálfstæðra athafna. Slík þróun minnir okkur á hversu brothætt mannréttindi geta verið, og hversu hratt þau geta horfið þegar þau eru ekki varin. Þetta eru einmitt þau mannréttindabrot sem við megum ekki horfa fram hjá. Lýðræði, frelsi, jafnrétti og mannréttindi eru ekki slagorð sem við notum aðeins innanlands. Þetta eru gildi sem hafa mótað íslenskt samfélag og skapað stöðugleika og traust. Þau eiga einnig erindi út fyrir landsteinana, sérstaklega á tímum þegar alþjóðalög og mannréttindi eru víða undir þrýstingi. Þar gegnir Utanríkisráðherra Íslands lykilhlutverki. Með virkri þátttöku í alþjóðasamstarfi, skýrri afstöðu og markvissri gagnrýni á mannréttindabrotum er rödd Íslands látin heyrast. Slík vinna skiptir máli ekki vegna stærðar landsins heldur vegna þess að trúverðugleiki smáríkis byggist á stöðugri og fastri afstöðu. Við teljum okkur frið elskandi þjóð. En friður er ekki sjálfgefinn. Hann krefst viðvarandi verndar, bæði með samtali og skýrri afstöðu. Rödd Íslands snýst ekki aðeins um mannréttindi heldur einnig um frelsi, lýðræði og sjálfsákvörðunarrétt ríkja. Saga okkar minnir okkur á að sjálfstæði er aldrei sjálfgefið. Því ber okkur skylda til að styðja þjóðir sem vilja ráða eigin framtíð og hafna þvingunum og yfirráðum annarra. Í heimi þar sem sum ríki leitast við að breyta landamærum með valdi eða grafa undan alþjóðalögum megum við ekki draga okkur í hlé. Við eigum að efla samstarf við bandalagsríki og vinna náið með nágrannaþjóðum okkar. Sterk rödd Íslands á alþjóðavísu er framlag til friðar, lýðræðis og frelsis. Ekki síður til þess að komandi kynslóðir búi í heimi þar sem mannréttindi eru varin. Höfundur er oddviti Viðreisnar í Hafnarfirði og varaþingmaður.
Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason Skoðun
Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason skrifar
Skoðun Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson skrifar
Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar
Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason Skoðun