Skrif­stofu­stjórinn fær ekki á­heyrn og situr uppi með feitan reikning

Í ákvörðun Hæstaréttar þess efnis segir að með héraðsdómi hafi krafa Páls verið tekin til greina og Landsbankinn dæmdur til að endurgreiða honum fjármunina. Með dómi Landsréttar hafi Landsbankinn hins vegar verið sýknaður af öllum kröfum Páls.

Veit ekki hvernig maðurinn komst yfir leyninúmerið

Niðurstaða Landsréttar hafi verið byggð á frásögn Páls um að debetkortið hefði verið í sérstakri buddu í hliðarvasa sem rennt hefði verið fyrir. Þá hefði hann ekki vitað hvernig annar maðuri hefði komist yfir kortið og PIN-númer þess sem var notað við úttektir. Á grundvelli lýsingar Páls hafi Landsréttur komist að þeirri niðurstöðu að Páll hefði sýnt af sér stórfellt gáleysi við notkun og varðveislu debetkortsins og öryggisskilríkja.

Dómur Landsréttar er ítarlega reifaður í fréttinni hér að neðan:

Í ákvörðun Hæstaréttar segir að Páll hafi byggt á því að úrslit málsins hafi verulegt almennt gildi og fordæmisgildi um stórfellt gáleysi notanda greiðsluþjónustu. Ekki hafi reynt á sambærilegt álitaefni fyrir íslenskum dómstólum, en slík ágreiningsefni komi oft fyrir úrskurðarnefnd um viðskipti við fjármálafyrirtæki. Þannig hafi mikla þýðingu fyrir fjármálafyrirtæki og neytendur að fyrir liggi skýrt fordæmi Hæstaréttar um réttindi og skyldur þeirra.

Landsbankinn fékk leyfi hjá Landrétti

Þá hafi hann vakið athygli á því að Landsréttur hafi veitt Landsbankanum áfrýjunarleyfi í málinu en bankinn hafi reist beiðni sína þar um einkum á því að dómur í málinu hefði verulegt almennt gildi. Páll reisi beiðni sína ekki á því að dómur Landsréttar sé bersýnilega rangur að formi eða efni, en telji þó nánar tilgreinda annmarka vera á honum og forsendur hans óljósar.

Samkvæmt lögum um meðferð einkamála er skilyrði áfrýjunar til Landsréttar að fjárkrafa nemi 1.473.007 en krafa Páls nam miklum mun lægri fjárhæð. Landsréttur getur þó veitt leyfi til áfrýjunar að ákveðnum skilyrðum uppfylltum, meðal annars að mál hafi verulegt almennt gildi.

Niðurstaða Hæstaréttar sé sú að að virtum gögnum málsins verði hvorki litið svo á að úrslit þess hafi verulegt almennt gildi né að það varði sérstaklega mikilvæga hagsmuni Páls í skilningi laga um meðferð einkamál. Þá verði ekki séð að dómur Landsréttar sé bersýnilega rangur að formi eða efni. Beiðni um áfrýjunarleyfi sé því hafnað.