Að venja barn af bleyju Elín Erna Steinarsdóttir skrifar 24. mars 2026 13:02 Ef þú ert verðandi foreldri eða átt ungbarn þá getur þú sparað þér mikinn kostnað vegna bleyjukaupa. Þú getur líka sparað þér og barninu þínu mikil leiðindi og erfiðleika með því að setja barnið þitt á kopp áður en það er búið að læra og venjast að gera öll sín stykki í bleyjuna. Aðferðin er einföld og felst í því að venja barnið á kopp strax þegar barnið getur haldið höfði og helst ekki seinna en þegar það getur setið sjálft. Það er lítið mál að hafa koppinn á skiptiborðinu og halda undir handarkrika barnsins og spjalla við það smá stund til að venja barnið á að koppurinn er hluti af lífinu. Mikilvægt er að barnið sé sett á koppinn strax þegar það vaknar af blundi. Þá mun það pissa í koppinn og undirmeðvitundin tengir fljótt saman að pissa þegar sest er á koppinn. Með því að barnið pissar í koppinn eftir blund þá er það oftast með þurra bleyju á sér og venst því. Þegar barnið fer að borða fasta fæðu og hægðir fara að formast verða þær oft reglulegri og sjá má merki um að barnið sé að kúka. Þá er hægt að setja það á koppinn sem það er orðið vant að nota og fljótt finnur barnið að það er auðveldara að kúka í koppinn þannig að oftast gengur þetta vel. Ég hef heyrt raddir um að ekki sé hollt fyrir svo ung börn að sitja á koppi, en málið er að barnið þarf aldrei að sitja á koppnum nema smá stund því það mun pissa fljótt eftir blund og ef það pissar ekki fljótlega er það væntanlega búið að pissa. Aðrir segja að geta barns til að stjórna þvaglátum náist ekki fyrr en um tveggja ára aldur og ekki eigi að gera kröfu til barns að gera meira en það hefur þroska til. Svar mitt við því er að aldrei er gerð nein krafa á barnið heldur, þvert á móti. Það lærir að stjórna þvaglátum án þess að vita af því, það mun aldrei mótmæla koppnum, aldrei upplifa þreytta og pirraða foreldra sem eru að reyna að selja barninu sínu að allt í einu eigi það að breyta venjum sínum og setjast á óþægilegan kopp eða klósettsetu. Mörg börn mótmæla því harðlega og eiga erfitt með að slaka á og gera stykkin sín við nýjar aðstæður. Betra er að sleppa við það og eyða dýrmætum tíma með barninu við uppbyggilegri hluti, s.s. lestur, spjall, spil og aðra skemmtilega leiki. Gangi þér og barninu þínu vel. Höfundur er leikskólastjóri á eftirlaunum. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Börn og uppeldi Mest lesið Samningaviðræður um Evrópusambandsaðild, já eða nei? Magnús Tumi Guðmundsson Skoðun Hagsmunir Reykvíkinga og loðfíllinn í Ráðhúsinu Pétur Marteinsson Skoðun Ef Ísland gengur í Evrópusambandið flyt ég til Danmerkur Benedikt Jóhannesson Skoðun Því er ekki betur vandað til verka? Fanný Gunnarsdóttir Skoðun Tækifæri fyrir íslenskan landbúnað í ESB Svavar Halldórsson Skoðun SFS, hagsmunir og sannleikurinn Þórólfur Matthíasson Skoðun Hvað er það sem við eigum eftir að sjá? Gunnar Ármannsson Skoðun Þarftu að vita mikið um ESB til að kjósa 29. ágúst? Árný Elínborg Ásgeirsdóttir Skoðun Daði í baði Bjarnheiður Hallsdóttir Skoðun Hvaða samningsrammi gildir? Erna Bjarnadóttir Skoðun Skoðun Skoðun Nei er ókei Ágúst Valves Jóhannesson skrifar Skoðun Hvað ef? Pétur B. Sveinsson skrifar Skoðun Húsnæðisvextir lækka ekki sjálfkrafa með evru Magnús B. Jóhannesson skrifar Skoðun Mun ESB hjálpa við vegagerð á Íslandi? Jón Þorvaldur Heiðarsson skrifar Skoðun Við erum í partíinu en megum ekki velja lag Árni Páll Jónsson skrifar Skoðun Með öllum mjalla? Steingrímur Jónsson skrifar Skoðun Fyrsti steinninn úr múrnum – af hverju ég segi já Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir skrifar Skoðun Hræðsluáróður og staðreyndir um orkuauðlindir Jóhann Páll Jóhannsson skrifar Skoðun Til hvers var þá barist? Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Skynsamleg röð hlutanna Jón Steindór Valdimarsson skrifar Skoðun Græða fyrirtæki á verðbólgu? Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Hvað er það sem við eigum eftir að sjá? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tækifæri fyrir íslenskan landbúnað í ESB Svavar Halldórsson skrifar Skoðun Hagsmunir Reykvíkinga og loðfíllinn í Ráðhúsinu Pétur Marteinsson skrifar Skoðun Hundruð milljarða ávinningur fyrir fólk og fyrirtæki - þess vegna segi ég já til að sjá Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Því er ekki betur vandað til verka? Fanný Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Hvaða samningsrammi gildir? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Gullasninn Guðjón Þórir Sigfússon skrifar Skoðun Samningaviðræður um Evrópusambandsaðild, já eða nei? Magnús Tumi Guðmundsson skrifar Skoðun SFS, hagsmunir og sannleikurinn Þórólfur Matthíasson skrifar Skoðun Daði í baði Bjarnheiður Hallsdóttir skrifar Skoðun Hégómi Haukur Eggertsson skrifar Skoðun Við getum þetta sjálf – en hver græðir á því? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun Þarf fimm háskólagráður til að segja já? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Já, já eða nei Þorsteinn Bergsson skrifar Skoðun Hvar má sleppa taumnum? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Um sameiginleg verðmæti og veikleika stjórnkerfisins Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Nei við hindrunum - Ákvarðanir um Ísland á Íslandi Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Ísland á eilífa hagsmuni en ekki eilífa bandamenn Lára Herborg Ólafsdóttir skrifar Skoðun Lífeyrissjóðirnir og aðalfundur Icelandair Kjartan Björgvinsson skrifar Sjá meira
Ef þú ert verðandi foreldri eða átt ungbarn þá getur þú sparað þér mikinn kostnað vegna bleyjukaupa. Þú getur líka sparað þér og barninu þínu mikil leiðindi og erfiðleika með því að setja barnið þitt á kopp áður en það er búið að læra og venjast að gera öll sín stykki í bleyjuna. Aðferðin er einföld og felst í því að venja barnið á kopp strax þegar barnið getur haldið höfði og helst ekki seinna en þegar það getur setið sjálft. Það er lítið mál að hafa koppinn á skiptiborðinu og halda undir handarkrika barnsins og spjalla við það smá stund til að venja barnið á að koppurinn er hluti af lífinu. Mikilvægt er að barnið sé sett á koppinn strax þegar það vaknar af blundi. Þá mun það pissa í koppinn og undirmeðvitundin tengir fljótt saman að pissa þegar sest er á koppinn. Með því að barnið pissar í koppinn eftir blund þá er það oftast með þurra bleyju á sér og venst því. Þegar barnið fer að borða fasta fæðu og hægðir fara að formast verða þær oft reglulegri og sjá má merki um að barnið sé að kúka. Þá er hægt að setja það á koppinn sem það er orðið vant að nota og fljótt finnur barnið að það er auðveldara að kúka í koppinn þannig að oftast gengur þetta vel. Ég hef heyrt raddir um að ekki sé hollt fyrir svo ung börn að sitja á koppi, en málið er að barnið þarf aldrei að sitja á koppnum nema smá stund því það mun pissa fljótt eftir blund og ef það pissar ekki fljótlega er það væntanlega búið að pissa. Aðrir segja að geta barns til að stjórna þvaglátum náist ekki fyrr en um tveggja ára aldur og ekki eigi að gera kröfu til barns að gera meira en það hefur þroska til. Svar mitt við því er að aldrei er gerð nein krafa á barnið heldur, þvert á móti. Það lærir að stjórna þvaglátum án þess að vita af því, það mun aldrei mótmæla koppnum, aldrei upplifa þreytta og pirraða foreldra sem eru að reyna að selja barninu sínu að allt í einu eigi það að breyta venjum sínum og setjast á óþægilegan kopp eða klósettsetu. Mörg börn mótmæla því harðlega og eiga erfitt með að slaka á og gera stykkin sín við nýjar aðstæður. Betra er að sleppa við það og eyða dýrmætum tíma með barninu við uppbyggilegri hluti, s.s. lestur, spjall, spil og aðra skemmtilega leiki. Gangi þér og barninu þínu vel. Höfundur er leikskólastjóri á eftirlaunum.
Skoðun Hundruð milljarða ávinningur fyrir fólk og fyrirtæki - þess vegna segi ég já til að sjá Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar