Ég er ekki torfkofamatur Rakel Hinriksdóttir skrifar 21. apríl 2026 13:48 Sonur minn sem er 8 ára skreið upp í til mín einn morguninn fyrir stuttu. Snjórinn er að bráðna fyrir norðan, vorið er að lifna við og fuglasöngur barst til okkar inn um gluggann. „Heyrirðu hvað það er gott veður?“ sagði hann og brosti. „Þetta er besta tilfinningin mín.“ Hann bræddi mig algjörlega, og minnti mig á það, þegar ég fékk að vera barn í mjúkum og hlýjum dal í Þingeyjarsveit. Þar sem ég vaknaði og sofnaði við lækjarnið á hverjum degi. Lækurinn minn hríslast um mig enn í dag og fyllir mig lífi og löngun til þess að vera til. Besta tilfinningin mín. Ég lít á það sem dýrmæt forréttindi, að búa á Íslandi. Að hafa fengið að alast upp í friði, í faðmi fjallanna, í lifandi og síbreytilegri náttúru. Að fá að lifa bjartar nætur við gjöfult haf. Náttúruvernd er ekki vesen Við eigum öll okkar dýrmætu stundir og heimahafnir í íslenskri náttúru. Þar sem rætur okkar liggja og tengja okkur við landið og hvert annað. Þar sem okkur líður vel. Að vera verndari náttúrunnar eru forréttindi, sem ég er þakklát fyrir. Það hefur ekki nein áhrif á mig, þegar mér er sagt að það sé vesen að vera náttúruverndarsinni. Að það sé í eðli manna að nýta og afla - og slíkt skuli aldrei hika við. Að óbeislað fljót sé töpuð orka og að ég sé að skemma fyrir með mínar kröfur um að áhrif framkvæmda á náttúruna og lífríkið sé tekið til greina. Ég er sögð vera á móti framförum og lífsgæðum. Torfkofamatur og andstæðingur framtíðarinnar. Það er reyndar þveröfugt. Ég er í náttúruvernd vegna þess að ég elska framtíðina. Ég skil að hér verður líf eftir minn dag, og ég óska þess að það verði litað sömu dýrðum og mitt. Hvað er náttúruvernd? Náttúruvernd er ekki eitthvað sem við störfum við og klæðum okkur úr og í eftir hentisemi, gróðatækifærum, skammtímahugsjón og sérhagsmunum. Náttúruvernd er tilvera og mennska. Eitthvað sem umvefur okkur og tengir okkur öll saman, þvert á kynslóðir, samfélög og lífsviðurværi. Náttúruvernd er að gefa sér tíma og rými til þess líta í kring um sig og stíga varlega til jarðar. Náttúruvernd er að bera virðingu fyrir jörðinni, lífinu og sjálfum sér. Að velja á hverjum degi að lifa af meðvitund, jafnvægi og nægjusemi. Náttúruvernd er ekki óæskileg. Fyrir. Hamlandi. Til vandræða og vergangs. Við viljum ekki stöðva allt. Við viljum að vandað sé til verka og hlustað á fagfólk á sviði náttúruvísinda þegar á að framkvæma. Náttúruvernd er umhyggja. Skynsemi og hóf. Samhljómur. Hún er bæn til framtíðarinnar og við sem höfum sæst við það að hafa náttúruverndarhjarta, og leyfum því stolt að slá, elskum framtíðina - börnin okkar og landið. - Komdu með í Græna göngu á sumardaginn fyrsta, þar sem við ætlum að ganga saman fyrir íslenska náttúru. Fyrir framtíðina og landið sem við elskum og viljum afhenda komandi kynslóðum í sprúðlandi blóma, lífsins litadýrð og fuglasöng. Höfundur er formaður SUNN, Samtaka um náttúruvernd á Norðurlandi. Græn ganga hefst við Arnarhól kl. 13.30, og gengið verður í Hljómskálagarðinn. Hálendishátíð verður í IÐNÓ um kvöldið með tónlistarveislu. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Umhverfismál Mest lesið Hin hagsýna húsmóðir ársins 2026 Alma Dóra Ríkarðsdóttir Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Baldur til Eyja og við borgum Sigríður Jóhannesdóttir,Sæþór Þorbergsson Skoðun Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal Skoðun Nei eða já? Vilborg Gunnarsdóttir Skoðun Saga úr heilbrigðiskerfi okkar Íslendinga Magnea Gunnarsdóttir Skoðun Góðar fréttir af almenningssamgöngum Davíð Þorláksson Skoðun Svartir svanir á Reykjanesi Böðvar Tómasson Skoðun Með vinnuna í vasanum? Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun „Sprúttsalar“, lög sem gilda… þegar hentar Þráinn Farestveit Skoðun Skoðun Skoðun Hin hagsýna húsmóðir ársins 2026 Alma Dóra Ríkarðsdóttir skrifar Skoðun Réttarríki fyrir lengra komna Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað er að því að vera heimsborgari? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Nei eða já? Vilborg Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Þegar sauðfé verður á vegi okkar Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Það skiptir máli að velja rétta séreign Harpa Jónsdóttir skrifar Skoðun Svartir svanir á Reykjanesi Böðvar Tómasson skrifar Skoðun „Sprúttsalar“, lög sem gilda… þegar hentar Þráinn Farestveit skrifar Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Með vinnuna í vasanum? Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Saga úr heilbrigðiskerfi okkar Íslendinga Magnea Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Baldur til Eyja og við borgum Sigríður Jóhannesdóttir,Sæþór Þorbergsson skrifar Skoðun Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal skrifar Skoðun Góðar fréttir af almenningssamgöngum Davíð Þorláksson skrifar Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Getur Evrópusinni af hugsjón sannfært hrædda þjóð? Sigurjón Ólafsson skrifar Skoðun Frekjukallar fyrr og nú Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Forréttindafólk sem segir nei Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Saga frá Svíþjóð - Lífskjör mælast ekki í vaxtaprósentum Berglind Ragnarsdóttir skrifar Skoðun Ekki nóg að telja milljarðana: Árangur verður að mælast Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Ljósmyndarinn á öld gervigreindar Kristján Logason skrifar Skoðun Þegar skattfé velur búsetu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Afmarkað vald er ekki endilega lítið vald Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Suðurland í sókn en Vegagerðin sker niður landsbyggðarstrætó skrifar Skoðun Þjóðarsjóðurinn okkar heitir Landsvirkjun. Erum við að ávaxta hann? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Björgum okkur frá þeim sem ætla að bjarga þjóðinni frá sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Kristján Loftsson og stalínistarnir Arngrímur Stefánsson skrifar Skoðun Ríkisstjórnir og fjölmiðlar Evrópu – sameinaðir í stuðningi við þjóðarmorð Hlynur Már Ragnheiðarson skrifar Skoðun Að þýða texta er ekki það sama og að búa til námsefni Bogi Ragnarsson skrifar Sjá meira
Sonur minn sem er 8 ára skreið upp í til mín einn morguninn fyrir stuttu. Snjórinn er að bráðna fyrir norðan, vorið er að lifna við og fuglasöngur barst til okkar inn um gluggann. „Heyrirðu hvað það er gott veður?“ sagði hann og brosti. „Þetta er besta tilfinningin mín.“ Hann bræddi mig algjörlega, og minnti mig á það, þegar ég fékk að vera barn í mjúkum og hlýjum dal í Þingeyjarsveit. Þar sem ég vaknaði og sofnaði við lækjarnið á hverjum degi. Lækurinn minn hríslast um mig enn í dag og fyllir mig lífi og löngun til þess að vera til. Besta tilfinningin mín. Ég lít á það sem dýrmæt forréttindi, að búa á Íslandi. Að hafa fengið að alast upp í friði, í faðmi fjallanna, í lifandi og síbreytilegri náttúru. Að fá að lifa bjartar nætur við gjöfult haf. Náttúruvernd er ekki vesen Við eigum öll okkar dýrmætu stundir og heimahafnir í íslenskri náttúru. Þar sem rætur okkar liggja og tengja okkur við landið og hvert annað. Þar sem okkur líður vel. Að vera verndari náttúrunnar eru forréttindi, sem ég er þakklát fyrir. Það hefur ekki nein áhrif á mig, þegar mér er sagt að það sé vesen að vera náttúruverndarsinni. Að það sé í eðli manna að nýta og afla - og slíkt skuli aldrei hika við. Að óbeislað fljót sé töpuð orka og að ég sé að skemma fyrir með mínar kröfur um að áhrif framkvæmda á náttúruna og lífríkið sé tekið til greina. Ég er sögð vera á móti framförum og lífsgæðum. Torfkofamatur og andstæðingur framtíðarinnar. Það er reyndar þveröfugt. Ég er í náttúruvernd vegna þess að ég elska framtíðina. Ég skil að hér verður líf eftir minn dag, og ég óska þess að það verði litað sömu dýrðum og mitt. Hvað er náttúruvernd? Náttúruvernd er ekki eitthvað sem við störfum við og klæðum okkur úr og í eftir hentisemi, gróðatækifærum, skammtímahugsjón og sérhagsmunum. Náttúruvernd er tilvera og mennska. Eitthvað sem umvefur okkur og tengir okkur öll saman, þvert á kynslóðir, samfélög og lífsviðurværi. Náttúruvernd er að gefa sér tíma og rými til þess líta í kring um sig og stíga varlega til jarðar. Náttúruvernd er að bera virðingu fyrir jörðinni, lífinu og sjálfum sér. Að velja á hverjum degi að lifa af meðvitund, jafnvægi og nægjusemi. Náttúruvernd er ekki óæskileg. Fyrir. Hamlandi. Til vandræða og vergangs. Við viljum ekki stöðva allt. Við viljum að vandað sé til verka og hlustað á fagfólk á sviði náttúruvísinda þegar á að framkvæma. Náttúruvernd er umhyggja. Skynsemi og hóf. Samhljómur. Hún er bæn til framtíðarinnar og við sem höfum sæst við það að hafa náttúruverndarhjarta, og leyfum því stolt að slá, elskum framtíðina - börnin okkar og landið. - Komdu með í Græna göngu á sumardaginn fyrsta, þar sem við ætlum að ganga saman fyrir íslenska náttúru. Fyrir framtíðina og landið sem við elskum og viljum afhenda komandi kynslóðum í sprúðlandi blóma, lífsins litadýrð og fuglasöng. Höfundur er formaður SUNN, Samtaka um náttúruvernd á Norðurlandi. Græn ganga hefst við Arnarhól kl. 13.30, og gengið verður í Hljómskálagarðinn. Hálendishátíð verður í IÐNÓ um kvöldið með tónlistarveislu.
Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Þjóðarsjóðurinn okkar heitir Landsvirkjun. Erum við að ávaxta hann? Sigvaldi Einarsson skrifar
Skoðun Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Björgum okkur frá þeim sem ætla að bjarga þjóðinni frá sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson skrifar
Skoðun Ríkisstjórnir og fjölmiðlar Evrópu – sameinaðir í stuðningi við þjóðarmorð Hlynur Már Ragnheiðarson skrifar