Sumir sáttir en flestir keppast við að tæta Michael í sig

Í myndinni, sem ber titilinn Michael og er leikstýrt af Antoine Fuqua, er farið yfir fyrri hluta ferils Jackson, frá dögunum í fjölskyldusveitinni The Jackson 5 fram til loka níunda áratugarins þegar hann var orðinn heimsfræg poppstjarna.

Jaafar Jackson, raunverulegur frændi poppkonungsins, fer með aðalhlutverkið. Owen Gleiberman, gagnrýnandi Variety, hrósar myndinni, og þá sérstaklega frammistöðu Jaafars sem að hans sögn límir myndina saman. Gleiberman segir þó að myndin tækli ekki skuggahliðar Michaels Jackson, líkt og ásakanir á hendur honum um barnaníð.

David Rooney, hjá Hollywood Reporter, er líka jákvæður, og segir að allir þeir sem finni fyrir nostalgíu vegna tímabilsins sem fjallað er um í myndinni verði ekki sviknir.

Peter Bradshaw, gagnrýnandi The Guardian, segir myndina vera eins og 127 mínútna langa stiklu sem innihaldi allar klisjur sem tengdar hafi verið við tónlistar-ævisögumyndir.

Nicholas Barber, hjá BBC, fer hörðum orðum um Michael, og telur að hér sé um að ræða eina verstu mynd ársins.

„Þetta er slæmt. Þetta er slæmt. Þetta er mjög, mjög slæmt,“ skrifar Barber. Hann bendir á að til þess að fá að gera mynd um fígúru líkt og Michael Jackson þurfi grænt ljós frá fjölskyldu hans. Hann segir að þrátt fyrir það komi það sér á óvart hversu óspennandi myndin sé, hún sé varla nægilega góð til að vera sýnd í sjónvarpi meðan fólk sé í vinnu.

Johnny Oleksinski, hjá New York Post, tekur í sama streng.

„Það sem ég var ekki að búast við í bíómynd um mögulega mesta skemmtikraft allra tíma var að hún yrði svona laus við alla skemmtun.“

Myndin snertir á ofbeldi Joes Jackson, föður Michaels, í garð sonar síns. Alissa Wilkinson, gagnrýnandi New York Times, segir niðurstöðuna þó vera þá að myndin sé einmitt eins og Joe hefði viljað hafa hana: Þar sem Michael birtist sem fullkomið barn, magnaður skemmtikraftur, og ekkert meira en það.