Skrölt á gömlum Land Cruiser í þjóðaratkvæðagreiðslu Bjarki Fjalar Guðjónsson skrifar 30. apríl 2026 07:32 Um daginn sá ég svona líka álitlega bifreið á bílasölu! Land Cruiser 100 sem var næstum jafn gamall og ég. Sem sérlegur áhugamaður um úr sér gengna jálka var ég vitaskuld hugfanginn. Mig hafði enda dreymt um ákkúrat svona drossíu í mörg ár. Verðið var sanngjarnt og þótt hann væri ekki fullkominn var hann bara skrambi góður. Allttént skömminni skárri en að fara ferða minna á tveimur jafnfljótum. En síðan fór ég að spá. Hvað ef hann lekur olíu? Kannski var fyrri eigandi að fúska með ryðbætingar? Hugsanlega er kaupsamningurinn bara alls ekki álitlegur? Mögulega vilja bílasalarnir féfletta mig og hýrudraga? Hvað ef fjármögnunin steypir mér í skuldafen? Síðan eru það blessaðar tryggingarnar! Þessar spurningar hvíldu þungt á mér. Raunar svo þungt að ég ákvað fyrir rest að vera ekkert að hafa fyrir því að mæta á staðinn til þess eins að verða fyrir vonbrigðum. Þarna var ég með draumabifreiðina í höndunum og í dauðafæri á að eignast hana. Fordómar mínir og bölspár urðu hins vegar til þess að ég lét einstakt tækifæri renna mér úr greipum. Ekki er þar með sagt að ég hefði endilega keypt blessaðan skrjóðinn, en að minnsta kosti hefði ég getað tekið upplýsta ákvörðun. Þann 29. ágúst næstkomandi fær þjóðin tækifæri til að taka skynsamlegri ákvörðun en ég. Við fáum einstakt tækifæri til að kjósa um að fara í viðræður - sjá samning. Síðan getum við tekið afstöðu til hans og sagt já eða nei í síðari þjóðaratkvæðagreiðslu um aðild. Við erum að kjósa um viðræður - ekki aðild. . Það er ekki verið að selja landið, eins og segir í stórverki þjóðarskáldsins. Ekki stendur til að afsala fullveldinu til Brussel. Enginn hefur áhuga á að varpa sjálfstæðinu fyrir róða. Það er enda ekki þetta sem skal kjósa um, heldur fær fólkið í landinu einstakt tækifæri til að veita stjórnvöldum pólitískt umboð til að semja fyrir okkar hönd. Svo skoðum við samninginn og gerum upp hug okkar út frá því sem í honum stendur. Ég mun segja já 29. ágúst. Öðru vísi get ég ekki tekið upplýsta ákvörðun um aðild. “Nei” er glatað tækifæri. Tækifæri sem kemur ekki aftur. Höfundur situr í stjórn og málefnaráði Viðreisnar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Viðreisn Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson Skoðun Gervigreindarskrif Halldórs Jörgen Olesen Hjörvar Sigurðsson Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson Skoðun Þegar gróðureldar verða að samfélagsógn Snorri Birgisson Skoðun Skoðun Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindarskrif Halldórs Jörgen Olesen Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Kíkt í pakkann Júlíus Valsson skrifar Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað kostar léleg umsýsla ríkissjóðs okkur í raun? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þegar gróðureldar verða að samfélagsógn Snorri Birgisson skrifar Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Sjá meira
Um daginn sá ég svona líka álitlega bifreið á bílasölu! Land Cruiser 100 sem var næstum jafn gamall og ég. Sem sérlegur áhugamaður um úr sér gengna jálka var ég vitaskuld hugfanginn. Mig hafði enda dreymt um ákkúrat svona drossíu í mörg ár. Verðið var sanngjarnt og þótt hann væri ekki fullkominn var hann bara skrambi góður. Allttént skömminni skárri en að fara ferða minna á tveimur jafnfljótum. En síðan fór ég að spá. Hvað ef hann lekur olíu? Kannski var fyrri eigandi að fúska með ryðbætingar? Hugsanlega er kaupsamningurinn bara alls ekki álitlegur? Mögulega vilja bílasalarnir féfletta mig og hýrudraga? Hvað ef fjármögnunin steypir mér í skuldafen? Síðan eru það blessaðar tryggingarnar! Þessar spurningar hvíldu þungt á mér. Raunar svo þungt að ég ákvað fyrir rest að vera ekkert að hafa fyrir því að mæta á staðinn til þess eins að verða fyrir vonbrigðum. Þarna var ég með draumabifreiðina í höndunum og í dauðafæri á að eignast hana. Fordómar mínir og bölspár urðu hins vegar til þess að ég lét einstakt tækifæri renna mér úr greipum. Ekki er þar með sagt að ég hefði endilega keypt blessaðan skrjóðinn, en að minnsta kosti hefði ég getað tekið upplýsta ákvörðun. Þann 29. ágúst næstkomandi fær þjóðin tækifæri til að taka skynsamlegri ákvörðun en ég. Við fáum einstakt tækifæri til að kjósa um að fara í viðræður - sjá samning. Síðan getum við tekið afstöðu til hans og sagt já eða nei í síðari þjóðaratkvæðagreiðslu um aðild. Við erum að kjósa um viðræður - ekki aðild. . Það er ekki verið að selja landið, eins og segir í stórverki þjóðarskáldsins. Ekki stendur til að afsala fullveldinu til Brussel. Enginn hefur áhuga á að varpa sjálfstæðinu fyrir róða. Það er enda ekki þetta sem skal kjósa um, heldur fær fólkið í landinu einstakt tækifæri til að veita stjórnvöldum pólitískt umboð til að semja fyrir okkar hönd. Svo skoðum við samninginn og gerum upp hug okkar út frá því sem í honum stendur. Ég mun segja já 29. ágúst. Öðru vísi get ég ekki tekið upplýsta ákvörðun um aðild. “Nei” er glatað tækifæri. Tækifæri sem kemur ekki aftur. Höfundur situr í stjórn og málefnaráði Viðreisnar.
Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar
Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar