RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén skrifar 1. ágúst 2026 15:31 Við Austfirðingar höfum heldur betur fengið að kenna á Reykjavíkurvaldinu (RKV) í gegnum tíðina vegna áhrifa þess á Alþingi Íslendinga. Rödd Austurlands heyrist í ræðustól Alþingis, en fjarar jafnskjótt út og bergmál ræðumanns hættir að hljóma í salnum. Þeir Reykjavíkurþingmennirnir sem sitji í salnum láta slíkt „fjas“ sem vind um eyru þjóta. Stór hluti þingheims virðist fyrirmunað að átta sig á því hvernig Ísland lítur út á korti og þaðan af síður virðast þeir vita að vitsmunalíf þróist á landsbyggðinni í einhverri mynd. Það er hins vegar illskiljanlegt af þeirri ástæðu, að löngum hafa margir Reykjavíkurþingmenn áttað sig á því að þangað má sækja fjármuni til að efla kerfisvæðinguna í Reykjavík og stækka þar báknið. Hópar einstaklinga utan þings hafa einnig staðið í þeirri trú, að enn betur mætti kreista fé úr Austurlandsfjórðungi og þannig bregðast við því andófi, sem gerir vart við sig þegar Austfirðingum blöskrar ítrekuð svik Alþingis við Austurlandsfjórðung. Þar er af nægu að taka í uppsöfnuðu svikasafni Alþingis og í því samhengi er rétt nefna Fjarðarheiðargöng, Öxi, Egilsstaðaflugvöll og ónýtar brýr á Hringvegi eitt á Austurlandi. Reykvíkingum er tamt að fara í djúpa umræðu um að jafna atkvæðavægið til Alþingis. Hverju hefur núverandi „mismunun“ skilað til Austurlands? Eru líkur á að við „meiri jöfnun“ yrði aukið tillit tekið til þeirra fjögurra prósenta landsmanna, sem standa undir um 24% útflutningsverðmæta landsins? Er líklegt að rödd landsbyggðarinnar fái meira vægi á Alþingi? Rétt er að benda á að þrátt fyrir stuttar boðleiðir á Íslandi, er leiðin löng að mörkum rökhyggjunnar og enn lengri að réttlætinu. Þessi miðaldahugsun er á pari við nýlenduhugsjónina, sem var við lýði á tímum seglskipanna. Við búum við Reykjavíkurmódel, sem er smækkuð mynd af ESB-alræðinu. Þar hefur embættismannakerfið tögl og hagldir til að þenjast út, það lýsir sér með því að kafa sífellt dýpra í vasa skattborganna. Hagræðing er ekki til í orðabók þessara kerfa. Trúir þú virkilega að lengri boðleiðir auðveldi samskipti og lausnir? Trúir þú að það verði auðveldara að ná einhverri rökrænni tengingu við ráðamenn hjá ESB? Veist þú að þetta fólk heldur í alvöru að strætó og lestir tengi saman Ísland og Evrópu og það telur að hægt sé að flytja fólk og vörur þar á milli eins og á milli Þýskalands og Frakklands. Með það að markmiði var tilskipun ESB um ETS-kerfið (mengunarskattur) m.a. sett á til að færa flutninga á rafvædd samgöngukerfi og það innleitt hugsunarlaust í íslensk lög árið 2007. Flugrekstur var tekinn inn í ETS-kerfið árið 2012, staðbundinn iðnaður (ál og járnblendi) árið 2013 og sjóflutningar árið 2024. Þessar álögur hækka öll aðföng til landsins, framleiðslu okkar úr landi og bitnar á kaupmætti landsmanna. Hvað varðar Reykjavíkurvaldið þá er „Vont þeirra ránglæti, verra þeirra réttlæti“ (Jón Hreggviðsson / H.K. Laxness) svo það hlýtur að vera öllum morgunljóst, að síst verður það skárra undir ægivaldi ESB. Þar til gervigreindin verður fær um að rétta af vanstilltan „kompás“ ESB þingsins, er rétt að Íslendingar vinni heimavinnu sína til að auka lífsgæði og njóti gæða landsins og frelsis. ESB stendur núna á brauðfótum og litlar forsendur að sækja um inngöngu. Tökum samtalið við Norðmenn og aukum slagkraftinn gagnvart ESB. Tíminn vinnur með okkur og því ástæðulaust að taka núna illa upplýsta áhættu. Hér með er skorað á alla landsmenn að kjósa NEI! í kosningunni 29. ágúst nk. Höfundur er varaþingmaður Miðflokksins í NA-kjördæmi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Gott bú stendur undir sér Róbert Ragnarsson Skoðun Þegar samþykki virðist verða að ábyrgð brotaþola Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir Skoðun Fæðingarorlof fyrir ömmu og afa? Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Skörum fram úr í skaðlegu skattaumhverfi Elliði Vignisson Skoðun Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun Af þreyttasta frumvarpi íslenskrar þingsögu Árni Guðmundsson Skoðun Hvers vegna skiptir bókun 35 máli? Eiríkur S. Svavarsson Skoðun Börn þurfa úrræði, ekki innantóm loforð Ása Berglind Hjálmarsdóttir Skoðun Hver ætlar að hjúkra þér? Helga Rósa Másdóttir Skoðun Var Stonehenge sláturhús? Ása Hlín Benediktsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Samráð stórveldanna þriggja – ný leið til heimsfriðar? Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun Farsælt ferðalag fólks og fisks Heiðrún Lind Marteinsdóttir skrifar Skoðun Orkan í ólgusjó efnahagsmála Tinna Traustadóttir skrifar Skoðun Fæðingarorlof fyrir ömmu og afa? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Gott bú stendur undir sér Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Loksins get ég notið þess að vera heima Ingibjörg Dóra Scheving Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar samþykki virðist verða að ábyrgð brotaþola Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir skrifar Skoðun Sama fötlun en ólík réttindi - Aldurinn ræður úrslitum - Ásta Ólafsdóttir skrifar Skoðun Umskiptingar Flokks fólksins á Alþingi Júlíus Valsson skrifar Skoðun Okkar fé í Heimum Bergur Hauksson skrifar Skoðun Hver ætlar að hjúkra þér? Helga Rósa Másdóttir skrifar Skoðun Er alveg sama hvað Ísland er dýrt? Björn Ragnarsson skrifar Skoðun Krossinn er ekki matseðill Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Við mælum hávaða en mælum við óskýrleikann? Ragnhildur Bjarkadóttir skrifar Skoðun Hvað gerist í síðari hálfleik? Lovísa Oktovía Eyvindsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna skiptir bókun 35 máli? Eiríkur S. Svavarsson skrifar Skoðun Skörum fram úr í skaðlegu skattaumhverfi Elliði Vignisson skrifar Skoðun Hvernig getum við dregið úr einmanaleika mæðra í fæðingarorlofi? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Arfurinn og réttur ríkisins til skattheimtu Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Undir sömu stjörnu – ópera fyrir alla þjóðina Sævar Þór Halldórsson skrifar Skoðun Börn þurfa úrræði, ekki innantóm loforð Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Ísland á ekki að verða land gjaldhliða Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Fokk, ég er með ristilkrabbamein! Matthías Freyr Matthíasson skrifar Skoðun Lofthjúpurinn er ekki verðbólguspá – þegar prófessorinn villist út fyrir sitt sérfræðisvið Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Af þreyttasta frumvarpi íslenskrar þingsögu Árni Guðmundsson skrifar Skoðun Samfélagsbanki: Opið bréf til ríkisstjórnarinnar Guðmundur D. Haraldsson,Sævar Finnbogason skrifar Skoðun Var Stonehenge sláturhús? Ása Hlín Benediktsdóttir skrifar Skoðun Það er alltaf til fé fyrir næstu framkvæmd—Hvenær ætlum við að læra? Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Landsréttur gefur út óútfylltan tékka fyrir hvers kyns ofbeldi Sigrún Sif Eyfeld Jóelsdóttir skrifar Sjá meira
Við Austfirðingar höfum heldur betur fengið að kenna á Reykjavíkurvaldinu (RKV) í gegnum tíðina vegna áhrifa þess á Alþingi Íslendinga. Rödd Austurlands heyrist í ræðustól Alþingis, en fjarar jafnskjótt út og bergmál ræðumanns hættir að hljóma í salnum. Þeir Reykjavíkurþingmennirnir sem sitji í salnum láta slíkt „fjas“ sem vind um eyru þjóta. Stór hluti þingheims virðist fyrirmunað að átta sig á því hvernig Ísland lítur út á korti og þaðan af síður virðast þeir vita að vitsmunalíf þróist á landsbyggðinni í einhverri mynd. Það er hins vegar illskiljanlegt af þeirri ástæðu, að löngum hafa margir Reykjavíkurþingmenn áttað sig á því að þangað má sækja fjármuni til að efla kerfisvæðinguna í Reykjavík og stækka þar báknið. Hópar einstaklinga utan þings hafa einnig staðið í þeirri trú, að enn betur mætti kreista fé úr Austurlandsfjórðungi og þannig bregðast við því andófi, sem gerir vart við sig þegar Austfirðingum blöskrar ítrekuð svik Alþingis við Austurlandsfjórðung. Þar er af nægu að taka í uppsöfnuðu svikasafni Alþingis og í því samhengi er rétt nefna Fjarðarheiðargöng, Öxi, Egilsstaðaflugvöll og ónýtar brýr á Hringvegi eitt á Austurlandi. Reykvíkingum er tamt að fara í djúpa umræðu um að jafna atkvæðavægið til Alþingis. Hverju hefur núverandi „mismunun“ skilað til Austurlands? Eru líkur á að við „meiri jöfnun“ yrði aukið tillit tekið til þeirra fjögurra prósenta landsmanna, sem standa undir um 24% útflutningsverðmæta landsins? Er líklegt að rödd landsbyggðarinnar fái meira vægi á Alþingi? Rétt er að benda á að þrátt fyrir stuttar boðleiðir á Íslandi, er leiðin löng að mörkum rökhyggjunnar og enn lengri að réttlætinu. Þessi miðaldahugsun er á pari við nýlenduhugsjónina, sem var við lýði á tímum seglskipanna. Við búum við Reykjavíkurmódel, sem er smækkuð mynd af ESB-alræðinu. Þar hefur embættismannakerfið tögl og hagldir til að þenjast út, það lýsir sér með því að kafa sífellt dýpra í vasa skattborganna. Hagræðing er ekki til í orðabók þessara kerfa. Trúir þú virkilega að lengri boðleiðir auðveldi samskipti og lausnir? Trúir þú að það verði auðveldara að ná einhverri rökrænni tengingu við ráðamenn hjá ESB? Veist þú að þetta fólk heldur í alvöru að strætó og lestir tengi saman Ísland og Evrópu og það telur að hægt sé að flytja fólk og vörur þar á milli eins og á milli Þýskalands og Frakklands. Með það að markmiði var tilskipun ESB um ETS-kerfið (mengunarskattur) m.a. sett á til að færa flutninga á rafvædd samgöngukerfi og það innleitt hugsunarlaust í íslensk lög árið 2007. Flugrekstur var tekinn inn í ETS-kerfið árið 2012, staðbundinn iðnaður (ál og járnblendi) árið 2013 og sjóflutningar árið 2024. Þessar álögur hækka öll aðföng til landsins, framleiðslu okkar úr landi og bitnar á kaupmætti landsmanna. Hvað varðar Reykjavíkurvaldið þá er „Vont þeirra ránglæti, verra þeirra réttlæti“ (Jón Hreggviðsson / H.K. Laxness) svo það hlýtur að vera öllum morgunljóst, að síst verður það skárra undir ægivaldi ESB. Þar til gervigreindin verður fær um að rétta af vanstilltan „kompás“ ESB þingsins, er rétt að Íslendingar vinni heimavinnu sína til að auka lífsgæði og njóti gæða landsins og frelsis. ESB stendur núna á brauðfótum og litlar forsendur að sækja um inngöngu. Tökum samtalið við Norðmenn og aukum slagkraftinn gagnvart ESB. Tíminn vinnur með okkur og því ástæðulaust að taka núna illa upplýsta áhættu. Hér með er skorað á alla landsmenn að kjósa NEI! í kosningunni 29. ágúst nk. Höfundur er varaþingmaður Miðflokksins í NA-kjördæmi.
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun
Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar
Skoðun Hvernig getum við dregið úr einmanaleika mæðra í fæðingarorlofi? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar
Skoðun Lofthjúpurinn er ekki verðbólguspá – þegar prófessorinn villist út fyrir sitt sérfræðisvið Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Skoðun Samfélagsbanki: Opið bréf til ríkisstjórnarinnar Guðmundur D. Haraldsson,Sævar Finnbogason skrifar
Skoðun Landsréttur gefur út óútfylltan tékka fyrir hvers kyns ofbeldi Sigrún Sif Eyfeld Jóelsdóttir skrifar
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun