Hundruð milljarða ávinningur fyrir fólk og fyrirtæki - þess vegna segi ég já til að sjá Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar 25. ágúst 2026 07:00 Ég segi já til að sjá á laugardaginn og hvet aðra til að gera slíkt hið sama. Hér eru fjórar ástæður fyrir því að greiða atkvæði með því að fara í viðræður á laugardag. 1. Við höfum allt að vinna og engu að tapa Engin aðlögun íslenskra laga fer fram meðan á aðildarviðræðum stendur. Ekkert breytist fyrr en og ef við ákveðum að ganga inn, í annarri atkvæðagreiðslu um samning sem þá mun liggja fyrir. Þetta hefur Evrópusambandið staðfest. Skrefið sem við stígum með því að segja já þann 29. ágúst er varfærið fyrsta skref. Mun afdrifaríkara er að segja nei og fá ekki að sjá hvað samningur hefði þýtt. 2. Ekki hafna hundruðum milljarða í mögulegum ávinningi án þess að vita meira Íslendingar greiða margfalt hærri vexti en aðrar Evrópuþjóðir og búa við hærri verð vegna fákeppni sem þrífst í skjóli krónunnar. Þegar þetta er lagt saman er um að ræða hundruð milljarða króna á ári sem leggjast á íslenskar fjölskyldur og atvinnulíf. Hluti fyrirtækja í atvinnulífinu gerir hins vegar nú þegar upp í evrum og njóta kjara og öryggisins sem fylgir. Ættu þessi kjör ekki að gilda fyrir allt samfélagið en ekki bara stærstu fyrirtækin? 3. Við styrkjum fullveldi með góðum samningum Nágrannaríki okkar Danmörk, Svíþjóð og Finnland gengu inn í Evrópusambandið sem fullvalda þjóðir og eru enn fullvalda þjóðir. Teljum við að Danmörk sé ekki lengur fullvalda þjóð? Fullveldi okkar felst ekki í því að þurfa að standa einangruð og áhrifalaus utan við alþjóðlegt samstarf. Fullveldi felst heldur ekki í því að telja alla samninga við aðrar þjóðir fyrir fram hættulega. Við eigum að hafa sama kjark og grannar okkar til að setjast að samningaborðinu og sjá hverju við getum náð fram. 4. Öruggara Ísland Bandaríkjaforseti talar um að ná yfirráðum yfir Grænlandi og lýsir yfir að það muni gerast í forsetatíð sinni. Viðskiptastríð Bandaríkjanna og Kanada er núna skollið á þar sem Bandaríkin hafa sett 50% tolla á vörur frá Kanada sem hefur augljós áhrif á vöruverð. Bandaríkin eru farin að beita tollum sem vopni. Evrópusambandið er tollabandalag sem stendur saman gegn þessum tilburðum. Ísland stendur þar fyrir utan. Það er nýr veruleiki fyrir Norðurlandaþjóðir að yfirlýsingar Bandaríkjanna ógni okkar öryggishagsmunum. Ég vil fá úr því skorið hverju það myndi bæta við öryggi Íslands að tilheyra blokk 27 ríkja í Evrópusambandinu, í stað þess að standa fyrir utan. Næsta kynslóð mun spyrja af hverju við vildum ekki sjá samning Á skiltum um land allt blasir nú við áróður um milljarðakostnað við ESB. Þar er aðild ranglega sögð milljarðakostnaður fyrir Íslendinga. Tölurnar sem eru nefndar eru rangar og taka ekkert tillit til ávinnings. Talað er um glatað fullveldi og tapaðar auðlindir. Engin þjóð hefur hins vegar glatað fullveldi sínu með þessu samstarfi Evrópuþjóða og Evrópusambandið eignast ekki náttúruauðlindir aðildarríkja. Af hverju heyrum við aldrei dæmið af aðildarríkinu sem glataði auðlindum sínum við inngöngu? Vegna þess að dæmið er ekki til. Kynslóðin sem tekur við landinu á heimtingu á betra svari en að vildum ekki leggja í vinnuna við að klára samning. Eða að við sögðum nei því tíminn hentaði ekki og við vildum ekki vita hvað stæði okkur til boða. Höfundur er dómsmálaráðherra. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir Mest lesið Hver ber kostnaðinn þegar landinu er lokað? Friðrik Árnason Skoðun Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson Skoðun Hvenær verður nóg nóg? Borgar Antonsson (Boggi Tona) Skoðun Hvað hefur presturinn að segja yfir gröfinni? Hilmar Kristinsson Skoðun Danski bærinn Akureyri Gunnar Salvarsson Skoðun Dýnamík hópeineltis, hóphegðun fína og ófína fólksins Sigríður Svanborgardóttir Skoðun Fimm mínútur sem geta skipt sköpum í neyð Birna G. Magnadóttir Skoðun Gervigreindin og ragnarök: Raunveruleg hætta eða mesta svikamylla sögunnar? Hólmfríður Gísladóttir Skoðun Meðaltalið borgar ekki húsaleiguna Finnbjörn A. Hermannsson Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer Skoðun Skoðun Skoðun Reikningurinn sem svefninn getur ekki borgað Grétar Þór Guðjohnsen skrifar Skoðun Er þetta allt sama tóbakið? Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Danski bærinn Akureyri Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Píeta samtökin í 10 ár Hildur Eir Bolladóttir skrifar Skoðun Fimm mínútur sem geta skipt sköpum í neyð Birna G. Magnadóttir skrifar Skoðun Hvenær verður nóg nóg? Borgar Antonsson (Boggi Tona) skrifar Skoðun Hvað merkir íslenskt nei? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Meðaltalið borgar ekki húsaleiguna Finnbjörn A. Hermannsson skrifar Skoðun Geta stofnanir sparað og bætt þjónustuna? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Hver ber kostnaðinn þegar landinu er lokað? Friðrik Árnason skrifar Skoðun Dýnamík hópeineltis, hóphegðun fína og ófína fólksins Sigríður Svanborgardóttir skrifar Skoðun Gervigreindin og ragnarök: Raunveruleg hætta eða mesta svikamylla sögunnar? Hólmfríður Gísladóttir skrifar Skoðun Umferð í Reykjavík og samgönguásar höfuðborgarsvæðisins Elías B Elíasson skrifar Skoðun Dánaraðstoð: Hvar liggja mörk sjálfræðis? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Ferðaþjónustan gerir Ísland skemmtilegra Ragnhildur Ágústsdóttir skrifar Skoðun Um helmingur lækna á Landspítala í fullu starfi Sigurður Helgi Pálmason skrifar Skoðun Hvað hefur presturinn að segja yfir gröfinni? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Erum við í hættu? Ólgan kringum gervigreind Marín Jónsdóttir skrifar Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer skrifar Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Það sem ég vildi að foreldrar mínir vissu… Aðalheiður Ásdís Boutaayacht skrifar Skoðun Í sporum kindarinnar Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þurfum við að óttast gervigreind? Óttar G. Birgisson skrifar Skoðun Skattgreiðendur á TikTok Jens Garðar Helgason skrifar Skoðun Betri borg fyrir börn Bára Birgisdóttir skrifar Skoðun Bókin er betri! Sigþrúður Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson skrifar Skoðun Börnin eru þrautseig. Kerfið hefur brugðist grunnfærninni Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hafrannsóknarstofnun á villigötum Gunnlaugur Stefánsson skrifar Skoðun Af hverju talarðu ensku við mig þegar ég tala íslensku? Valerio Gargiulo skrifar Sjá meira
Ég segi já til að sjá á laugardaginn og hvet aðra til að gera slíkt hið sama. Hér eru fjórar ástæður fyrir því að greiða atkvæði með því að fara í viðræður á laugardag. 1. Við höfum allt að vinna og engu að tapa Engin aðlögun íslenskra laga fer fram meðan á aðildarviðræðum stendur. Ekkert breytist fyrr en og ef við ákveðum að ganga inn, í annarri atkvæðagreiðslu um samning sem þá mun liggja fyrir. Þetta hefur Evrópusambandið staðfest. Skrefið sem við stígum með því að segja já þann 29. ágúst er varfærið fyrsta skref. Mun afdrifaríkara er að segja nei og fá ekki að sjá hvað samningur hefði þýtt. 2. Ekki hafna hundruðum milljarða í mögulegum ávinningi án þess að vita meira Íslendingar greiða margfalt hærri vexti en aðrar Evrópuþjóðir og búa við hærri verð vegna fákeppni sem þrífst í skjóli krónunnar. Þegar þetta er lagt saman er um að ræða hundruð milljarða króna á ári sem leggjast á íslenskar fjölskyldur og atvinnulíf. Hluti fyrirtækja í atvinnulífinu gerir hins vegar nú þegar upp í evrum og njóta kjara og öryggisins sem fylgir. Ættu þessi kjör ekki að gilda fyrir allt samfélagið en ekki bara stærstu fyrirtækin? 3. Við styrkjum fullveldi með góðum samningum Nágrannaríki okkar Danmörk, Svíþjóð og Finnland gengu inn í Evrópusambandið sem fullvalda þjóðir og eru enn fullvalda þjóðir. Teljum við að Danmörk sé ekki lengur fullvalda þjóð? Fullveldi okkar felst ekki í því að þurfa að standa einangruð og áhrifalaus utan við alþjóðlegt samstarf. Fullveldi felst heldur ekki í því að telja alla samninga við aðrar þjóðir fyrir fram hættulega. Við eigum að hafa sama kjark og grannar okkar til að setjast að samningaborðinu og sjá hverju við getum náð fram. 4. Öruggara Ísland Bandaríkjaforseti talar um að ná yfirráðum yfir Grænlandi og lýsir yfir að það muni gerast í forsetatíð sinni. Viðskiptastríð Bandaríkjanna og Kanada er núna skollið á þar sem Bandaríkin hafa sett 50% tolla á vörur frá Kanada sem hefur augljós áhrif á vöruverð. Bandaríkin eru farin að beita tollum sem vopni. Evrópusambandið er tollabandalag sem stendur saman gegn þessum tilburðum. Ísland stendur þar fyrir utan. Það er nýr veruleiki fyrir Norðurlandaþjóðir að yfirlýsingar Bandaríkjanna ógni okkar öryggishagsmunum. Ég vil fá úr því skorið hverju það myndi bæta við öryggi Íslands að tilheyra blokk 27 ríkja í Evrópusambandinu, í stað þess að standa fyrir utan. Næsta kynslóð mun spyrja af hverju við vildum ekki sjá samning Á skiltum um land allt blasir nú við áróður um milljarðakostnað við ESB. Þar er aðild ranglega sögð milljarðakostnaður fyrir Íslendinga. Tölurnar sem eru nefndar eru rangar og taka ekkert tillit til ávinnings. Talað er um glatað fullveldi og tapaðar auðlindir. Engin þjóð hefur hins vegar glatað fullveldi sínu með þessu samstarfi Evrópuþjóða og Evrópusambandið eignast ekki náttúruauðlindir aðildarríkja. Af hverju heyrum við aldrei dæmið af aðildarríkinu sem glataði auðlindum sínum við inngöngu? Vegna þess að dæmið er ekki til. Kynslóðin sem tekur við landinu á heimtingu á betra svari en að vildum ekki leggja í vinnuna við að klára samning. Eða að við sögðum nei því tíminn hentaði ekki og við vildum ekki vita hvað stæði okkur til boða. Höfundur er dómsmálaráðherra.
Gervigreindin og ragnarök: Raunveruleg hætta eða mesta svikamylla sögunnar? Hólmfríður Gísladóttir Skoðun
Skoðun Gervigreindin og ragnarök: Raunveruleg hætta eða mesta svikamylla sögunnar? Hólmfríður Gísladóttir skrifar
Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer skrifar
Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar
Gervigreindin og ragnarök: Raunveruleg hætta eða mesta svikamylla sögunnar? Hólmfríður Gísladóttir Skoðun