Hvenær ætti gjafakort að renna út? Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar 5. október 2026 15:20 Gjafakort eða gjafabréf eru vinsælar tækifærisgjafir, stundum fyrir umtalsverðar upphæðir. Þau geta verið þægileg þegar erfitt er að vita hvað fólk langar í. Gjafakort gefa einnig viðtakandanum frelsi til að velja. Margir kannast hins vegar eflaust við að hafa gleymt gjafakorti ofan í skúffu eða veski, eða að kortið hafi týnst tímabundið og finnist kannski þegar gildistíminn er liðinn. Það vekur auðvitað upp spurningar um hvert fjármunirnir fara. Á bak við hvert gjafakort eru raunverulegir fjármunir. Greitt hefur verið fyrirfram fyrir vöru eða þjónustu sem afhenda á síðar. Sé það aldrei notað hefur fyrirtækið fengið greiðslu án þess að afhenda nokkuð á móti. Þetta er umhugsunarvert. Ekki alveg einfalt Ég hef verið að skoða hvort nauðsynlegt sé að leggja fram frumvarp um réttindi eigenda gjafakorta. Upphaflega var hugmyndin að setja skýran lágmarksgildistíma á gjafakort, til dæmis fjögur ár. Eftir að hafa skoðað málið betur verður sú spurning áleitnari hvers vegna gjafakort sem greitt hefur verið fyrir ætti yfirhöfuð að renna út. Rökin fyrir ótímabundnum gildistíma eru sterk. Fyrirtækið hefur fengið fjármunina en ekki látið vöru eða þjónustu af hendi. Hvers vegna ætti réttur handhafa kortsins þá að falla niður? En málið er ekki alveg svo einfalt. Ótímabundinn gildistími gæti þýtt að fyrirtæki þyrftu að halda utan um gamlar skuldbindingar árum eða áratugum saman. Skoða þyrfti hvernig bókfæra ætti slíkar skuldbindingar í rekstri fyrirtækja og hvernig þær samræmdust almennum reglum um fyrningu. Fyrirtæki geta líka hætt starfsemi, skipt um eigendur eða breytt starfsemi sinni. Stundum kunna einnig að vera málefnalegar ástæður fyrir takmörkuðum gildistíma. Hvar á að draga mörkin? Við vinnslu málsins hef ég meðal annars leitað eftir upplýsingum og sjónarmiðum hjá Neytendasamtökunum. Samtökin benda á að allur gangur sé á gildistíma gjafakorta. Sum fyrirtæki setji engan gildistíma og annars staðar sé gildistíminn mjög skammur. Miklu skipti að neytandinn sé upplýstur við kaupin um hvaða skilmálar gildi. Ég tel rétt að skoða þessi mál mjög vel með hag og réttindi neytenda að leiðarljósi. Reglurnar þurfa að vera skýrar og sanngjarnar. Bæði þeir sem kaupa gjafakort og þeir sem fá þau að gjöf þurfa að vera vel upplýstir um hvað þeir eru með í höndunum og hverjir skilmálarnir eru. Gjafakort á að vera gleðigjöf, ekki gjöf sem hverfur vegna smáa letursins. Höfundur er þingkona Flokks fólksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir Neytendur Mest lesið Mun Ísland missa af hundruðum milljarða? Einar Örn Ólafsson,Daði Pálsson,Jón Kjartan Jónsson,Steinþór Pálsson,Margrét Ágústa Sigurðardóttir Skoðun Einungis tvö kyn Helgi Hrafn Gunnarsson Skoðun Læsisáætlun án bóka Álfhildur Leifsdóttir,Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun Fyrir hvern erum við að pósta? Skoðun Aðförin gegn landsbyggðinni Fjóla St. Kristinsdóttir Skoðun Námsmat, aðalnámskrá og fagleg ábyrgð skólastjóra Hjálmar Bogi Hafliðason,Jón Páll Haraldsson,Kristín Jóhannesdóttir,Margrét Sverrisdóttir,Snædís Valsdóttir,Þóranna Rósa Ólafsdóttir Skoðun Er þetta ekki nóg? Sigurður Líndal Þórisson Skoðun Ferkílómetrar eða fólk? Hagsmunir Hveragerðis í nýju orkufrumvarpi Lárus Jónsson,Jónas Guðnason Skoðun Það er kominn tími á löggjöf um dánaraðstoð á Íslandi Ingrid Kuhlman Skoðun Þekkingin hefur aukist en hvað með þjónustuna? Hanna Birna Valdimarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Sameiginleg þjónusta þarf að vera aðgengileg öllum Haraldur Líndal Haraldsson skrifar Skoðun Ferkílómetrar eða fólk? Hagsmunir Hveragerðis í nýju orkufrumvarpi Lárus Jónsson,Jónas Guðnason skrifar Skoðun Þegar báðir græða Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Opið bréf til innviðaráðherra og atvinnuvegaráðherra Örvar Marteinsson skrifar Skoðun Hver króna skilar sér margfalt tilbaka! Nokkur dæmi um ráðdeild í rekstri Borgarbókasafnsins Guðrún Dís Jónatansdóttir skrifar Skoðun Bókaklúbbur borgarstjórans Michelle Spinei skrifar Skoðun Mun Ísland missa af hundruðum milljarða? Einar Örn Ólafsson,Daði Pálsson,Jón Kjartan Jónsson,Steinþór Pálsson,Margrét Ágústa Sigurðardóttir skrifar Skoðun Fyrir hvern erum við að pósta? skrifar Skoðun Nýi kaflinn í iðnsögunni Tinna Traustadóttir skrifar Skoðun Loftbrú: Ráðherra í 0% tengingu við landsbyggðina Ásta Kristín Pjetursdóttir skrifar Skoðun Er þetta ekki nóg? Sigurður Líndal Þórisson skrifar Skoðun Hver á takkana? Þegar aðrir snerta gömul sálræn sár Sigríður Björk Þormar skrifar Skoðun Námsmat, aðalnámskrá og fagleg ábyrgð skólastjóra Hjálmar Bogi Hafliðason,Jón Páll Haraldsson,Kristín Jóhannesdóttir,Margrét Sverrisdóttir,Snædís Valsdóttir,Þóranna Rósa Ólafsdóttir skrifar Skoðun Orð eru ekki heldur stefna – opið bréf til bæjarstjóra Ölfuss Nichole Leigh Mosty skrifar Skoðun Aðeins annar hluti jöfnunnar er ekki nóg Sveinn Ólafsson skrifar Skoðun Einungis tvö kyn Helgi Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Hvernig viljum við eldast? Janus Guðlaugsson skrifar Skoðun Þekkingin hefur aukist en hvað með þjónustuna? Hanna Birna Valdimarsdóttir skrifar Skoðun Læsisáætlun án bóka Álfhildur Leifsdóttir,Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Það er kominn tími á löggjöf um dánaraðstoð á Íslandi Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðförin gegn landsbyggðinni Fjóla St. Kristinsdóttir skrifar Skoðun Protocol 35: Could Iceland be right after all? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Nei nú stækkar nefið þitt Gosi.. sönn frásögn Sonja Lind Eyglóardóttir skrifar Skoðun Við getum ekki mælt okkur út úr vandanum Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Fjölskyldulíf á eigin ábyrgð Svanfríður Bergvinsdóttir,Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar Skoðun Loftbrúin er fjárfesting í landsbyggðunum Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Loftbrúin á að jafna aðstöðumun – ekki auka hann Jóhanna Lilja Eiríksdóttir skrifar Skoðun Bruninn á Stuðlum og ábyrgð ríkisins Salvör Nordal skrifar Skoðun Af hverju er ríkisstjórninni svona illa við landsbyggðina… Sigríður Ólafsdóttir skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki góðvild — þau eru góð stefna Björn Leví Gunnarsson skrifar Sjá meira
Gjafakort eða gjafabréf eru vinsælar tækifærisgjafir, stundum fyrir umtalsverðar upphæðir. Þau geta verið þægileg þegar erfitt er að vita hvað fólk langar í. Gjafakort gefa einnig viðtakandanum frelsi til að velja. Margir kannast hins vegar eflaust við að hafa gleymt gjafakorti ofan í skúffu eða veski, eða að kortið hafi týnst tímabundið og finnist kannski þegar gildistíminn er liðinn. Það vekur auðvitað upp spurningar um hvert fjármunirnir fara. Á bak við hvert gjafakort eru raunverulegir fjármunir. Greitt hefur verið fyrirfram fyrir vöru eða þjónustu sem afhenda á síðar. Sé það aldrei notað hefur fyrirtækið fengið greiðslu án þess að afhenda nokkuð á móti. Þetta er umhugsunarvert. Ekki alveg einfalt Ég hef verið að skoða hvort nauðsynlegt sé að leggja fram frumvarp um réttindi eigenda gjafakorta. Upphaflega var hugmyndin að setja skýran lágmarksgildistíma á gjafakort, til dæmis fjögur ár. Eftir að hafa skoðað málið betur verður sú spurning áleitnari hvers vegna gjafakort sem greitt hefur verið fyrir ætti yfirhöfuð að renna út. Rökin fyrir ótímabundnum gildistíma eru sterk. Fyrirtækið hefur fengið fjármunina en ekki látið vöru eða þjónustu af hendi. Hvers vegna ætti réttur handhafa kortsins þá að falla niður? En málið er ekki alveg svo einfalt. Ótímabundinn gildistími gæti þýtt að fyrirtæki þyrftu að halda utan um gamlar skuldbindingar árum eða áratugum saman. Skoða þyrfti hvernig bókfæra ætti slíkar skuldbindingar í rekstri fyrirtækja og hvernig þær samræmdust almennum reglum um fyrningu. Fyrirtæki geta líka hætt starfsemi, skipt um eigendur eða breytt starfsemi sinni. Stundum kunna einnig að vera málefnalegar ástæður fyrir takmörkuðum gildistíma. Hvar á að draga mörkin? Við vinnslu málsins hef ég meðal annars leitað eftir upplýsingum og sjónarmiðum hjá Neytendasamtökunum. Samtökin benda á að allur gangur sé á gildistíma gjafakorta. Sum fyrirtæki setji engan gildistíma og annars staðar sé gildistíminn mjög skammur. Miklu skipti að neytandinn sé upplýstur við kaupin um hvaða skilmálar gildi. Ég tel rétt að skoða þessi mál mjög vel með hag og réttindi neytenda að leiðarljósi. Reglurnar þurfa að vera skýrar og sanngjarnar. Bæði þeir sem kaupa gjafakort og þeir sem fá þau að gjöf þurfa að vera vel upplýstir um hvað þeir eru með í höndunum og hverjir skilmálarnir eru. Gjafakort á að vera gleðigjöf, ekki gjöf sem hverfur vegna smáa letursins. Höfundur er þingkona Flokks fólksins.
Mun Ísland missa af hundruðum milljarða? Einar Örn Ólafsson,Daði Pálsson,Jón Kjartan Jónsson,Steinþór Pálsson,Margrét Ágústa Sigurðardóttir Skoðun
Námsmat, aðalnámskrá og fagleg ábyrgð skólastjóra Hjálmar Bogi Hafliðason,Jón Páll Haraldsson,Kristín Jóhannesdóttir,Margrét Sverrisdóttir,Snædís Valsdóttir,Þóranna Rósa Ólafsdóttir Skoðun
Ferkílómetrar eða fólk? Hagsmunir Hveragerðis í nýju orkufrumvarpi Lárus Jónsson,Jónas Guðnason Skoðun
Skoðun Ferkílómetrar eða fólk? Hagsmunir Hveragerðis í nýju orkufrumvarpi Lárus Jónsson,Jónas Guðnason skrifar
Skoðun Hver króna skilar sér margfalt tilbaka! Nokkur dæmi um ráðdeild í rekstri Borgarbókasafnsins Guðrún Dís Jónatansdóttir skrifar
Skoðun Mun Ísland missa af hundruðum milljarða? Einar Örn Ólafsson,Daði Pálsson,Jón Kjartan Jónsson,Steinþór Pálsson,Margrét Ágústa Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Námsmat, aðalnámskrá og fagleg ábyrgð skólastjóra Hjálmar Bogi Hafliðason,Jón Páll Haraldsson,Kristín Jóhannesdóttir,Margrét Sverrisdóttir,Snædís Valsdóttir,Þóranna Rósa Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Fjölskyldulíf á eigin ábyrgð Svanfríður Bergvinsdóttir,Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar
Mun Ísland missa af hundruðum milljarða? Einar Örn Ólafsson,Daði Pálsson,Jón Kjartan Jónsson,Steinþór Pálsson,Margrét Ágústa Sigurðardóttir Skoðun
Námsmat, aðalnámskrá og fagleg ábyrgð skólastjóra Hjálmar Bogi Hafliðason,Jón Páll Haraldsson,Kristín Jóhannesdóttir,Margrét Sverrisdóttir,Snædís Valsdóttir,Þóranna Rósa Ólafsdóttir Skoðun
Ferkílómetrar eða fólk? Hagsmunir Hveragerðis í nýju orkufrumvarpi Lárus Jónsson,Jónas Guðnason Skoðun