Styrkir ónæmiskerfið

Sólhattur er ein þeirra jurta sem menn hafa gripið til í þeim tilgangi að styrkja ónæmiskerfið og þá sérstaklega á veturna þegar kvef og flensa er algengt vandamál. Indíánar Norður-Ameríku þekktu Echinacea eða sólhatt vel og notuðu hann til að lækna sár, skordýrabit og sjúkdóma. Sólhattur er eitthvert algengasta bætiefni gegn kvefi og flensu og þykir gefast vel gegn hálsbólgu, eyrnabólgu hjá börnum og jafnvel ennisholubólgum. Jafnframt er talið að auk þess að styrkja ónæmiskerfið vinni sólhattur á sýklum og það án þess að skaða gerlagróður meltingarfæranna. Truflanir í meltingarfærum eru því miður leiður og mjög algengur fylgifiskur sýklalyfja. Þó að sólhattur hafi stundum verið nefndur "jurtapensillín", er það alls ekki fúkkalyf en hjálpar þó líkamanum að standast sjúkdóma og losa sig við þá, án þess að valda neinum aukaverkunum. Við tilraunir á músum var staðfest að Cichoriusýra í jurtinni eykur myndun átfruma sem eyða sýklum og aðskotaefnum um 40% en margar tegundir eru til af Echinacea jurtinni og öflugasta virkni hefur E. purpurea. Vírusverjandi eiginleikar hennar voru staðfestir í rannsóknum, þar sem frumur meðhöndlaðar með E. purpurea reyndust 50 til 80% ónæmar fyrir vírusum. Þegar hópur af heilbrigðum karlmönnum var látinn taka sólhatt í fimm daga (30 dropa þrisvar á dag) jókst máttur hvítra blóðkorna til að drepa bakteríur um 120%. Auk þess að styrkja ónæmiskerfið, eru efni í sólhattinum sem vinna beint á vírusum og draga einnig úr vexti sýkla með því að halda aftur af sýklaensýminu hyaluronidase. Þetta ensím gefa sýklar frá sér til að brjótast í gegnum fyrstu varnarlínu líkamans, hörund og slímhimnur, svo að örverurnar komist inn í líkamann.