Saga EM er saga Þýskalands

Það eru margir sem spá því að Þýskaland vinni Evrópumótið í Hollandi. Ekki að ástæðulausu því Þýskaland hefur hampað bikarnum í sjö af þeim átta skiptum sem mótið hefur farið fram.

Það var aðeins árið 1993 sem önnur þjóð vann en það var Noregur með 1-0 sigri í úrslitaleik gegn Ítalíu. Það ár varð Þýskaland að sætta sig við fjórða sætið á mótinu. Noregi hefur iðulega gengið vel á EM og farið fjórum sinnum í úrslit.

Norska liðið hefur aftur á móti lent á þýska stálveggnum eins og allar hinar þjóðirnar. Þýskaland er búið að vinna EM núna sex sinnum í röð og þýsku stelpurnar hafa ekki fengið nóg. Þær elska að vinna og sigurhefðin er rík í þýska boltanum.

Saga EM kvenna er ekki löng en svo sannarlega á réttri leið. Fyrsta óopinbera EM fór fram árið 1969 en þá tóku fjórar þjóðir þátt. Ítalía vann þá Danmörku, 3-1, í úrslitaleiknum á meðan England vann 2-0 sigur á Frakklandi í bronsleiknum.

Það liðu tíu ár þar til annað óopinbert EM fór fram. Þá snerist dæmið við og Danmörk vann sigur á Ítalíu í úrslitaleiknum, 2-0. Tólf þjóðir tóku þátt að þessu sinni og Svíþjóð fékk brons eftir sigur á Englandi í vítaspyrnukeppni.

Á þessum tíma var áhuginn að aukast á kvennaknattspyrnu og Knattspyrnusamband Evrópu, UEFA, fór þá loksins að setja á mót fyrir kvennalið.

UEFA fór þó varlega af stað og árin 1984, 1987 og 1989 fengu aðeins fjögur lið að taka þátt í mótinu. Svíþjóð, Noregur og Vestur-Þýskaland unnu þessi þrjú mót.

Árið 1991 var loksins byrjað að kalla mótið EM eins og hjá strákunum. Mótið fór þá fram í Danmörku en þó aðeins með fjórum liðum líkt og áður. Þýskaland vann úrslitaleikinn gegn Noregi, 3-1, eftir framlengingu. Noregur vann árið 1993 og Þýskaland tveimur árum síðar. Í öll skiptin voru aðeins fjögur lið á mótinu.

Það er ekki fyrr en árið 1997 sem mótið er loksins stækkað og átta þjóðir unnu sér inn farseðil á lokamótið. Það breytti engu um niðurstöðuna. Þýskaland varð Evrópumeistari.

Eftir mótið árið 2001, sem Þýskaland vann auðvitað, var ákveðið að láta fjögur ár líða á milli móta líkt og þekkist í stórmótum hjá körlunum. Það er samt ekki fyrr en 2009 sem þjóðum á lokamótinu er fjölgað í tólf.

Árin 2009 og 2013 voru tólf þjóðir á EM en núna verða í fyrsta skipti sextán þjóðir á lokamóti EM. EM kvenna heldur áfram að stækka og verður veglegra í hvert einasta skipti. Áhorfendum fjölgar líka og áhugi fjölmiðla á mótinu hefur aukist í takt við fjölgun þjóða á lokakeppninni.

Eins og áður segir verða augu margra á þýska liðinu sem er alltaf sigurstranglegt. Það má að mörgu leyti þakka fyrrverandi þjálfara liðsins sem er hin goðsagnakennda Silvia Neid.

Þessi 53 ára gamli þjálfari þýska liðsins var einn farsælasti knattspyrnumaður Þýskalands en hún vann sjö meistaratitla sem leikmaður og sex bikartitla. Hún spilaði þess utan 111 landsleiki og skoraði í þeim leikjum 48 mörk.

Um leið og Neid lagði skóna á hilluna var hún komin í vinnu hjá þýska knattspyrnusambandinu. Hún byrjaði á að þjálfa U-19 ára lið Þjóðverja og gerði það að heimsmeisturum árið 2004.

Hún varð svo aðstoðarþjálfari A-landsliðsins en tók við stjórnartaumunum þar í lok júní árið 2005.

Neid stýrði liðinu í ellefu ár en hætti á síðasta ári en þá var hún löngu búin að gera þýska landsliðið að stórveldi. Þýska liðið lék 169 leiki undir stjórn Neid. Liðið vann 125 þeirra, gerði 22 jafntefli og tapaði 22 leikjum. Hún er því með vinningshlutfall upp á tæp 74 prósent. Ekki amalegt.

Það er því pressa á Steffi Jones í Hollandi að halda áfram því starfi sem Neid hafði unnið árin á undan henni.

Þessi grein birtist fyrst í sérstöku EM-blaði sem fylgdi Fréttablaðinu laugardaginn 15. júlí.