Blöskrar tillitsleysi þriggja ferðamannahópa í Hólavallakirkjugarði á aðfangadag

Umsjónarmaður Hólavallakirkjugarðs gagnrýnir tillitsleysi leiðsögumanna og hópa erlendra ferðamanna sem hann gekk fram á í garðinum á aðfangadag. Hann segir að fólk, sem lagt hafi leið sína í kirkjugarðinn til að huga að leiðum aðstandenda sinna, hafi orðið fyrir óþægindum af hópunum, sem skáluðu í áfengi og mynduðu syrgjendur innan um leiðin.

Þrír hópar að „skála og grínast“

Heimir Björn Janusarson umsjónarmaður Hólavallagarðs greinir frá þessu í færslu sem hann skrifaði inn í Facebook-hópinn Bakland ferðaþjónustunnar. Hann lýsir aðstæðum í garðinum á aðfangadag, þar sem hann var við vinnu til að vísa fólki að leiðum og lána kveikjara. Mikill fjöldi Íslendinga leggur iðulega leið sína í kirkjugarða landsins yfir hátíðarnar, einkum á aðfangadag.

Heimir segist hafa verið að vísa ungum manni að leiði langömmu sinnar þegar hann gekk fram á hóp við Klukknaportið svokallaða í Hólavallakirkjugarði. Hann segir að um hafi verið að ræða erlenda ferðamenn með íslenskum leiðsögumanni, sem þar hafi verið að „skála og grínast“, og skömmu síðar komu hann og ungi maðurinn að öðrum hóp í sömu erindagjörðum.

Á leið sinni til baka gekk Heimir svo fram á þriðja hópinn. Hann gerir ráð fyrir að hóparnir, sem hver taldi um fimmtán manns, hafi allir verið á vegum sömu ferðaskrifstofu, þar sem leiðsögumennirnir báru allir sambærilegar „skotthúfur“.

Starfsemi í garðinum þótt fólk haldi annað

Heimir segir í samtali við Vísi að honum blöskri virðingarleysi bæði leiðsögumanna og ferðamanna sem hafi skemmt sér og grínast við leiði í garðinum, á meðal syrgjenda.

„Þau tóku ekki tillit til fólksins sem var að kveikja á kertum og leggja kransa á leiði. Að vera að skála í staupum í kirkjugarði um miðjan dag, mér finnst það ekki boðlegt,“ segir Heimir í samtali við Vísi. Þá bendir hann á að leyfi þurfi til hvers konar starfsemi í garðinum.

„Strangt til tekið má enginn hafa starfsemi í garðinum nema með leyfi kirkjugarðsyfirvalda. Það er bara kurteisi að láta vita og spyrjast fyrir. Því fólk heldur að þetta sé aflaga kirkjugarður en hann er í starfsemi, það eru tugir jarðsettir í garðinum á hverju ári.“

 

Uggandi syrgjendur þökkuðu fyrir inngrip

Aðspurður segir Heimir að fólk sem lagt hafði leið sína í garðinn til að huga að leiðum ættingja sinna hafi orðið fyrir óþægindum vegna hópanna.

„Já, já, já. Og það var þakkað fyrir þegar ég spurði hvort að hóparnir gætu farið afsíðis til að fólk gæti athafnað sig,“ segir Heimir.

„Það koma náttúrulega oft hópar í garðinn og gera það allt árið. Þá er yfirleitt gengið í gegnum garðinn eftir gangstéttum en þarna var verið að gera út á þessa hefð að fólk kæmi og tendraði ljós á leiðum. Þau sátu á steyptum reit.“

Sjá einnig: Ekki orðið var við marga ferðamenn í kirkjugörðum Reykjavíkur

Heimir tekur fram að umsjónarmenn Hólavallakirkjugarðar vilji endilega fá líf í garðinn og fagni því að fólk komi og skoði sig um. Þá verði hins vegar að gæta fyllstu virðingar.

„Vilt þú að það sé verið að „súma“ að þér með aðdráttarlinsu þegar þú ert staddur þarna að syrgja? Það var verið að mynda fólk. Mér finnst þetta tillitsleysi og virðingarleysi.“

 

Kúkað og tjaldað í kirkjugörðum landsins

Aðspurður vissi Heimir ekki frá hvaða ferðaskrifstofu umræddir hópar á aðfangadag hefðu verið. Hann segist hafa spurt einn leiðsögumanninn að því en sá hafi sagst ekki vita hver vinnuveitandi sinn væri, hann væri aðeins verktaki.

Í umræðum við færslu Heimis inni á Baklandi ferðaþjónustunnar virðast flestir óánægðir með stöðuna eins og Heimir lýsir henni. Þá er þetta ekki í fyrsta sinn sem hegðun erlendra ferðamanna í kirkjugörðum landsins er gagnrýnd.

Sumarið 2015 var greint frá því að ferðamenn gengju örna sinna aftan við Þingvallakirkju og þjóðargrafreitinn þar sem skáldin Jónas Hallgrímsson og Einar Benediktsson hvíla. Í fyrrasumar var svo fjallað um ferðamenn sem bjuggu sér næturstað í kirkjugörðum. Fram kom að ferðamennirnir væru hvattir til þess að tjalda í görðunum og við kirkjur á erlendum ferðavef þar sem gistingin væri ókeypis.