Segir um­mæli Ást­hildar Lóu ekki sam­ræmast stöðu hennar

Róbert segir að ráðherra verði að gæta að þrískiptingu ríkisvaldsins og að ummæli hennar hæfi alls ekki stöðu hennar.

Óverjandi ummæli

Ásthildur Lóa sagðist hafa misst alla trú á réttlæti í íslensku dómskerfi eftir að hafa tapað bótamáli á hendur íslenska ríkinu vegna meintra mistaka fulltrúa sýslumanns við úthlutun eftir uppboð á heimili hennar og manns hennar árið 2017. Eins og Vísir hefur greint frá keyptu þau hjónin húsið aftur af Arion banka tveimur árum seinna á sama verði og þau höfðu keypt það árið 2007.

Róbert Spanó telur þessi ummæli óverjandi:

„Enn og aftur þarf að brýna fyrir ráðherrum hér á landi að gæta að því að varðveita þrískiptingu ríkisvaldsins og grafa ekki undan sjálfstæðu dómsvaldi og trúverðugleika þess. Ráðherranum er að sjálfsögðu heimilt að gagnrýna niðurstöður dómstólar með málefnalegum hætti, en ummæli af þessu tagi, þar sem dregið er með almennum hætti í efa að réttlæti fáist fram í íslensku dómskerfi, eru ekki samrýmanleg stöðu ráðherra sem handhafa framkvæmdarvalds,“ segir Róbert í samtali við Vísi.

Róbert bætist þar í hóp fjölmargra, lærðra og leikra, sem hafa gagnrýnt ráðherra vegna ummælanna. Þar má nefna Áslaugu Örnu Sigurbjörnsdóttur þingmann Sjálfstæðisflokksins og lögmennina Sigurð Kára Kristjánsson og Sigurð G. Guðjónsson.

Fengu frábær kjör hjá bankanum

Þá hefur Árni Helgason, varaþingmaður Sjálfstæðisflokksins og lögmaður, einnig gagnrýnt þátt Ásthildar Lóu og þá í því hvað varðar þau kjör sem henni buðust hjá Arion banka. Vísir ræddi við Árna en hann vísaði í færslu sem hann birtir á X. Þar segir hann fróðlegt að sjá, svart á hvítu, eftir allt saman hvað „ofbeldið“ og öll gífuryrði … „drullið á embættismenn, dómara og kjörna fulltrúa snýst um í raun og veru.“

Árni segir að í stuttu máli sé þetta svona:

„Fasteign er keypt árið 2007 á 55 milljónir króna með 30 milljón króna láni. Ekki er greitt af láninu frá 2009 til 2017, eða í 8-9 ár en samt er búið í húsinu allan tímann. Eftir að húsið fer á nauðungarsölu og verður eign bankans, fær ráðherrann og maður hennar samt að kaupa eignina til baka í árslok 2019 á **55 milljónir króna**. Markaðsverð á þessum tíma hefur verið a.m.k. 85-90 milljónir króna og virði svona eigna í dag er að lágmarki 130-140 milljónir.“

Ásthildur Lóa sagði í Facebook-færslu 2016 að í janúar 2009 hafi þau hjónin gert tímabundinn samning við bankann.

„Til 10 mánaða upp á fasta greiðslu á mánuði, kr. 170.000. Þegar sá samningur rann út i nóvember sama ár vorum við rukkuð um tæpar 365.000 fyrir mánuðinn. Við ákváðum að borga ekki, enda ekki möguleiki að standa við slíkar greiðslur til lengri tíma.“

Stendur fólki þetta almennt til boða?

Árni heldur ódeigur áfram og segir fróðlegt að vita hvort fólki muni standa þetta almennt til boða, það er að búa í húsinu sínu í tæpan áratug án þess að borga af lánum, kæra bankann bak og fyrir vegna nauðungarsölu en fá samt að kaupa eignina til baka á 12 ára gömlu verði.

„Til að toppa þetta er svo farið í skaðabótamál við ríkið upp á 11 milljónir (heildarkrafan líklega 16-17 milljónir með vöxtum) og þegar málið tapast lætur ráðherra í ríkisstjórn Íslands það út úr sér að það sé ekki hægt að gera ráð fyrir neinu réttlæti fyrir íslenskum dómstólum!“