Fór frá bróður og Kefla­vík: „Þarf ekkert litla bróður sinn með sér í liði“

Sigurður, sem hafði leikið stórt hlut­verk hjá Kefla­vík og orðið bikar­meistari árið 2023, gerir eins árs samning við Álfta­nes. Hann gat valið úr mörgum til­boðum hér heima eftir tíma­bilið.

„Ég er búinn að pæla vel og lengi í þessu, hafði marga val­kosti úr að velja og allir voru þeir góðir. Það var lúxus­vanda­mál. Þetta var ekki auðvelt val en svona endaði þetta.“

„Það var erfitt fyrir mig að fórna Kefla­vík, félögum mínum þar og sam­félaginu. Ég átti mjög góðar stundir í Kefla­vík en ég hugsaði hvort væri mikilvægara, að vera í þæginda­rammanum með öllum vinum sínum eða fara all-in í körfu­boltanum. Ég bý í bænum, það er erfitt að keyra á milli. Þetta var erfitt en svona endaði þetta.“

Hvað er það sem heillar einna helst við Álfta­nes?

„Þetta er bara ungt og nýtt lið. Góðir leik­menn og metnaðar­fullur þjálfari í Kjartani. Spennandi verk­efni fram undan. Það eru miklar væntingar hjá þessu félagi, bæjarfélaginu í heild sinni og metnaður. Kjartan, Haukur og stjórnin stefna öll hátt. Það er mark­miðið, að vinna allt.“

„Erum enn vinir“

Á meðan að Sigurður tók stökkið yfir í Álfta­nes samdi eldri bróðir hans Hilmar á ný við Kefla­vík.

Var hann eitt­hvað að reyna sann­færa þig um að vera áfram?

„Auðvitað vildi hann hafa mig áfram en hann er 25 ára gamall og þarf ekkert litla bróður sinn með sér í liði. Hann vill það besta fyrir mig og ég það besta fyrir hann. Við erum enn vinir.“

Síðasta tíma­bil hjá Kefla­vík. Það var mikils vænst af ykkur en þið náðuð ekki að fóta ykkur. Liðinn dálítill tími núna frá síðasta leik hvernig horfir þetta við þér núna?

„Erfitt tíma­bil, okkur var spáð fyrsta sætinu en það gekk ekki og þetta er allt ófyrir­sjáan­legt bæði varðandi út­lendinga­mál og ein­hvern veginn small þetta ekki saman. Persónu­lega var ég að díla við meiðsli og kannski spilaði ekki minn besta körfu­bolta. Þetta var erfitt tíma­bil en alltaf skemmti­legt þrátt fyrir að það gangi illa.“

Ekki endilega sammála ákvörðun föður síns

Í byrjun febrúar á miðju tíma­bili hætti faðir Sigurðar og Hilmars, Pétur Ingvars­son að þjálfa liðið eftir dræm úr­slit.

„Þetta var auðvitað mjög skrítið þegar að hann hættir og ég var kannski ekkert endi­lega sammála því að hann ætti að hætta en það hafði gengið hjá öðrum liðum. Þetta var erfitt en við erum fljótir að aðlagast. Þetta var ekkert mál.“

Dreymir um Eurobasket

Eftir að hafa glímt við meiðsli á síðasta tíma­bili stefnir Sigurður á að vera orðinn hundrað pró­sent klár í átök næsta tíma­bils.

„Ég stefni á það. Ég braut á mér höndina og glímdi við nára­meiðsli en hef verið að vinna í þeim málum, er ekki lengur í gifsi og hjá styrktarþjálfara að styrkja nárann og stefni á að vera 100% á næsta tíma­bili.“

En honum dreymir einnig um að fara með ís­lenska lands­liðinu á Euroba­sket í Póllandi í haust eftir að hafa verið viðloðandi lands­liðið.

Flestum ís­lenskum körfu­bolta­mönnum dreymir um að spila þarna á EM, keppa á móti þessum stóru þjóðum á borð við Frakk­land og Slóveníu. Dekka Luka Doncic og Victor Wembanyama. Þetta væri náttúru­lega bara draumur en maður þarf að vinna sér inn fyrir þessu, þetta er ekkert gefið.“